ਉਪਰਿष੍ਟਾਦ੍ਭਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹੋਤ੍ਪਾਤੋ ਭਵੇਦਯਮ੍
ਜੇ ਉਪਰੋਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰੁਦਿਤਂ ਕੋਕਿਲਸ੍ਯਾਪਿ ਉਲੂਕੋਪ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਵਦੇਤ੍ ਹਸ੍ਤਿਨੋ ਮਦਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਮ੍ਰਿਯਂਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕੋਇਲ ਦੀ ਰੋਣ ਜਾਂ ਉਲੂਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਹਾਥੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣ, ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਾਡੀਪੂਗਾਦਯੋ ਯਤ੍ਰ ਯਮੌ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਪ੍ਰਮਾਦਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਤਾੜ ਤੇ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਅਚਾਨਕ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਯਮ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਬਦ੍ਧਪੁष੍ਪੇ ਯਦਾ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਂ ਵਾ ਯਦਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦਧਿ ਮਧੁ ਘृਤਂ ਚੈਵ ਜੁਹੁਯਾਦਯੁਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ।।2.3.20.
ਜੇ ਕਿਸੇ ਪੌਦੇ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇ, ਜਦੋਂ ਫੁੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਦੁਜਾ ਜਨ curd, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘੀ ਇਕੱਠੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਲਾਸ਼ਂ ਸੋਮਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਚ ਭਵੇਦ੍ਦਿਨੇ
ਸੋਮ ਦੇ ਦਿਨ, ਪਾਲਾਸ਼ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਨੂੰ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਤਂਤਿ ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਯਵਾ ਮਾषਾਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਲਾਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੌ ਤੇ ਮਾਸ਼ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਉਗ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਕਸ੍ਮਾਦ੍ਗृਹਦਾਹਸ੍ਤੁ ਅਨਗ੍ਨਿਜ੍ਵਲਨਂ ਯਥਾ
ਜੇ ਘਰ ਅਚਾਨਕ ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਵ੍ਯਾਧਿਲੀਨਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਿਖਿਲਾਃ ਪਸ਼ੁਮਾਨੁषਾਃ ੩੪ ਰਾਜਾਮਾਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਗੇਹੇ ਗੇਹੀ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਰਾਜਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਲਈ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਭਦ੍ਰਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਜੁਹੁਯਾਦਯੁਤਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਦ੍ਧੇਂਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰਪਿਤਂ ਲੋਹਿਤਂ ਚਰੁਮ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਂਗਾਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਤਃ ਸ਼ਾਂਤਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਘੀ ਤੇ ਲਹੂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਕੋਲੇ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਂ ਵਾ ਪਾਤਯੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਫਲਂ ਵਾਪਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਉੱਥੇ ਵੀ,
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮਹਿषਾ ਗਾਵੋ ਦਾਰਾਪਤ੍ਯਧਨਾਨਿ ਚ ਆਂਗਾਰਕੇਣ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਖਾਦਿਰਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਮਹਿਸ, ਗਾਂ, ਪਤਨੀ, ਬੱਚੇ ਤੇ ਧਨ—ਕੋਲੇ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਖਾਦਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੇ ਅਟੂਟ ਚਾਵਲ ਨਾਲ,
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵਾ ਪੁਨਃ 2.3.20.
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਾਵਂਤਿ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਪੁਚ੍ਛਾਸ਼੍ਚ ਗृਹੇ ਗਾਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਯਦਿ
ਜੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਆਪਣੀ ਪੂੰਛ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ ਦੌੜ ਪੈਣ,
ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਭਵਂਤ੍ਯੇਤੇ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਇਹ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦੇਨ ਗੇਹੀ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਾਦੈਸ਼੍ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਧਰਣੀਹਨਨਂ ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਵਯੋਰਾਸ੍ਕਦਨਂ ਤਥਾ
ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਟੁੱਟੇ ਜਾਂ ਦੋ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਛੜ ਜਾਣ,
ਯਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਭਵਂਤ੍ਯੇਤੇ ਨਾਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਇਹ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਅਕਸ੍ਮਾਦ੍ਯਦਿ ਚੈਤਾਨਿ ਬੁਧਸ੍ਯੋਤ੍ਪਾਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜੇ ਬੁਧ ਦੇ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਆ ਜਾਵਣ,
ਦਧਿਮਧੁਘृਤਾਕ੍ਤਂ ਚ ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਂ ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਤਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਦਹੀਂ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਅਪਾਮਾਰਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਂਬਕੇਤਿ ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਬੁਧਾਯ ਸ਼੍ਰਪਯੇਚ੍ਚਰੁਮ੍
‘ਅੰਬਕ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੁਧ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਸੁਫਲਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਸੋਨਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਚੰਗੇ ਫਲ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਦਾਣੇ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਲਂਕਾਰਯੁਤਾਂ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍ 2.3.20.
ਜਾਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼।
ਅਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਲਤੀਪੁष੍ਪਂ ਜਾਤਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾ ਗृਹੇ
ਜੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵਣ,
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਚ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਤਾਂ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚਤੇਤਿ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਂ ਤਥਾ ਬੁਧਃ
‘ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਚ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੁਧ ਨੂੰ ਅਪਾਮਾਰਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਂ ਤਥਾ ਗਾਂ ਚ ਵਾਸੋਯੁਗਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਸ੍ਰਾਵੋ ਭਵੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ऋਤ੍ਵਿਕ੍ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਯਜਮਾਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕੋ ਵृषਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਗਾਵਃ ਸਪ੍ਤਾष੍ਟ ਨਵ ਦਂਤਿਨਃ
ਇੱਕ ਸਾਂਡ, ਤਿੰਨ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੱਤ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਨੌਂ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ।
ਪੁਨਃਪੁਨਰ੍ਵ੍ਰਤਂ ਚਾਸ਼ੁ ਅਕਾਲੇ ਮੈਥੁਨਂ ਤਥਾ
ਵਰਤ ਮੁੜ ਮੁੜ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਸੰਗ ਕਰਨਾ।