ਜਯਂਤ੍ਯਾਃ ਸੋਮਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਤਥਾ ਸੋਮਵਟਸ੍ਯ ਚ
ਜਯੰਤੀ ਸੋਮ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਸੋਮ ਵਟ ਦੇ ਵੀ।
ਪਾਟਲਾ ਕਨਕਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਨਿਂਬਕਸ੍ਯ ਚ
ਪਾਟਲਾ ਰੁੱਖ, ਸੋਨੇ, ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਅਤੇ ਨੀਂਬ ਰੁੱਖ ਦੇ ਵੀ।
ਭਦ੍ਰਕਸ੍ਯ ਸ਼ਮੀਕੋਣਚਂਡਾਤਕਬਕਸ੍ਯ ਚ
ਭਦਰਕ, ਸ਼ਮੀਕ, ਓਣਚ, ਚੰਡਾ, ਅਟਕ ਅਤੇ ਬਕਕ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਵਿਸ਼ੇषਨਿਯਮਵਰ੍ਣਨਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਚ ਉਤ੍ਤਮੇषੂਤ੍ਤਮਂ ਚਰੇਤ੍
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵ੍ਰਿੱਖ ਆਦਿਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਚੁਣੀ ਜਾਵੇ।
ਵਰ੍ਤੁਲਂ ਮਂਡਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਤੁ ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤਥਾਨ੍ਤ੍ਯਕੇ
ਸਿਰ ਤੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗੋਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੂ ਰਾਤ੍ਰਿਸਮਯੇ ਘਟਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਘੜਾ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਂਧਤੋਯੇਨ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸੇਤੁਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੁਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗਨ੍ਧਾਦਿਕਂ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਿਤਿ ਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, 'ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਨ੍ਨੋਦੇਵੀਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕੁਸ਼ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍
'ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਞ੍ਜਨਾਲਕ੍ਤਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨੋਨ੍ਨਾ ਇਤਿ ਸਂਪਠਨ੍
ਅੰਜਨ ਤੇ ਲੱਕ ਦੀ ਲਾਲੀ ਲਾ ਕੇ, 'ਮਨੋੰਨਾ' ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰਯੇਦਥ ਆਚਾਰ੍ਯਂ ਹੋਤਾਰਂ ਨृਵਰਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ, ਆਚਾਰਯ ਅਤੇ ਹੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਸੇਤੁਯਾਗੇ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਧਾਨ੍ਯਾਚਲੇਪਿ ਚ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਪੁਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਢੇਰ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਜੇਦੇਨਂ ਕृਤੇ ਮੌਲਿਯਾਗਾਰ੍ਥਂ ਯਾਗਮਂਡਪਮ੍ 2.3.16.
ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਮੌਲੀ ਯਾਗ ਦੇ ਲੲੀ ਯਾਗ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨਗ੍ਰਹਾਁਲ੍ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਾਨ੍
ਰੋਕਾਵਟਾਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਜੋ ਸਾਰੀ ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੁ ਵਰਾਹਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤੀਤਮृਤ੍ਵਿਗੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਵਰਾਹ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਤਵਿਕ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਜ੍ਯੇਨ ਤੁ ਵਰਾਹਸ੍ਯ ਹੋਮਪਞ੍ਚਕਮੀਰਿਤਮ੍ । ਤਤਸ੍ਤਿਲਯਵੇਨੈਵ ਏਕੈਕਾਮਾਹੁਤਿਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਘਿਉ ਨਾਲ ਵਰਾਹ ਲਈ ਪੰਜ ਹਵਨ ਕਰਨੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ; ਫਿਰ ਤਿਲ ਅਤੇ ਜੌ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਆਹੁਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪृਥਗ੍ਰੂਪਂ ਸ਼ੇषਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਕੁਝ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾषਭਕ੍ਤਂ ਤੁ ਲੋਕਾਯ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਪਰਮਾਨ੍ਨਕਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਾਸ ਦੀ ਖੀਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੱਕਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
( ੴ ਅਦ੍ਯੇਤ੍ਯਾਦਿ ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਕੁਲਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਸ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯ ਇਮਂ ਸੇਤੁਂ ਸਂਕ੍ਰਮਸਮੇਤਂ ਵਿष੍ਣੁਦੈਵਤਂ ਸੁਰਪੂਜਿਤਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਯੇऽਹਮੁਤ੍ਸृਜੇ ਪਿਚ੍ਛਿਲੇ ਪਤਿਤਾਨਾਂ ਚ ਉਦ੍ਗਤੇਨਾਙ੍ਗਭਙ੍ਗਤਃ
( ਓਂ, ਅੱਜ ਇਕਵੀਹ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੁਖ-ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਇਹ ਪੁਲ ਅਤੇ ਪਾਰ ਉਤਾਰਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮੈਂ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ — ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਚਿੱਪੀ ਹੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ ਹਨ ਜਾਂ ਉਠ ਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਟੁੱਟ ਗਏ ਹਨ। )
ਸੇਤੋਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਬਨ੍ਧਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ
ਇਸ ਪੁਲ ਦੀ ਗੰਢ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਾਗਮੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਸੇਤੁਬਨ੍ਧਨੇ
ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਆਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁੰਨਿਆ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸੇਤੂ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੂਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਅਨ੍ਤੇ ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਧ੍ਵਜਾਨ੍
ਜਦੋਂ 'ਯੂਪ ਦਿਓ' ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਝੰਡੇ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤ੍ਰੇऽਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ 2.3.16.
ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਦਧਿਵਾਸਂ ਚ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਪ੍ਰਭੋਜਨਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਦਹੀਂ ਤੇ ਚੌਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਸਵੇਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਿਵਂ ਹੁਤਾਸ਼ਂ ਚ ਏਕਕੁਣ੍ਡੇ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਹੀ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਕੈਕਸ਼ੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅष੍ਟਾ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਯਾ ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਃ ਸਹ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਭਿਧੀਯਤੇ
ਹਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ, ਜੋ ਅਠਾਈ ਹਨ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਪ੍ਰਚਾਰਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ षष੍ਟਿਹਸ੍ਤਮਿਤਾਂ ਭੂਮਿਂ ਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾਉਣ ਲਈ, ਸੱਠ ਹੱਥ ਲੰਮੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਚਾਰਾਰ੍ਥਂ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਚਰਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤਦਰ੍ਧਂ ਚ ਤਦਰ੍ਧਂ ਚ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਅੱਧੇ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਅੱਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਲਂਕਾਰਂ ਵਿਨਾ ਧੇਨੁਂ ਫਲਸ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਬਿਨਾ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਅੱਧਾ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।