ਊषੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤਾਚਾਰੇ ਮਾਧਵੇ ਕृष੍ਣਵਲ੍ਲਭੇ
ਉਥੇ, ਉਹ ਮਾਧਵ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਲਈ ਵਰਤ ਤੇ ਆਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ऋਤੁਕਾਲੋਦ੍ਭਵੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ਦੀਪੈਰ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਮੌਸਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਰਿਵਾਜ ਮੁਤਾਬਕ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਕਂਦਮੂਲਫਲਾਹਾਰਾ ਜੀਵਹਿਂਸਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਕੰਦ, ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਰਹੇ।
ਦਦੌ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤਚ੍ਛृਣੁਧ੍ਵਂ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਕਾਲਜ੍ਞਤ੍ਵਂ ਚ ਦੇਵਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਤ੍ਵਂ ਨृਪਾਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗਿਆਨਤਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤਦਾ ਤੇ ਵੈ ਸ੍ਵਗੇਹਂ ਪੁਨਰਾਯਯੁਃ
ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਂਗਂ ਸਾਤ੍ਯਕੇਰਂਸ਼ਂ ਸੁषੁਵੇ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਟਯਕੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਆषਾਢੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਹਯਵਾਹਨਃ
ਜਦ ਆਢਾ ਮਹੀਨਾ ਆ ਗਿਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਨਗਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍ 3.3.11.
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਸੁਹਾਵਣੀ ਨਗਰ ਦੇਖੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਦੇਵਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਨਤ੍ਵਾ ਸ ਮਾਤੁਲਂ ਧੀਮਾਂਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯਾਁਸ਼੍ਚ ਸਭਾਸਦਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਾਤੁਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾ ਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ੂਰਾ ਬਂਧਨਾਯ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕੈਦ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਮੋਹਿਤਂ ਤਂ ਨृਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਹੀਪਤੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵੀਰੋ ਬੋਧਿਤੋ ਦੇਵਮਾਯਯਾ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵੀਰ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ਪਂਚਸ਼ਤਂ ਸ਼ੂਰੋ ਹਯਾਰੂਢੋ ਮਹਾਬਲੀ ।। ਉਰ੍ਵੀਯਾਂ ਨਗਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਲਪਾਨੇ ਮਨੋ ਦਧੌ
ਉਹ ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਯੋਧਾ, ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪੰਜ ਸੌ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਕੂਪੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਘਟਪੂਰ੍ਤਿਕਰੀਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਓਹਲੇ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘੜੇ ਭਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਃ ਸੁਂਦਰਂ ਰੂਪਂ ਮੋਹਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਰਿਪੁਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਮੁਭਯਂ ਬਲੀ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਯੋਧਾ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਕਰੁਣਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਯਯੌ 3.3.11.
ਉਹ ਦੁਖੀ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲੋ ਰਾਜਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਧਨਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਮਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੈਕਾਦਸ਼ਦਾਬ੍ਦੇ ਤੁ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦੇ
ਜਦੋਂ ਗਿਆਰਵਾਂ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ, ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਦੀ ਉਮੰਗ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬਲਿਂ ਯਥੋਚਿਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਿਨ੍ਯੈ ਭਯਕਾਤਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਗਮਾ ਭਗਿਨੀ ਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਮਾਤੁਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਆਈ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖਿਆ।
ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਸ੍ਵਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਵਤੀਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧੁਂਧੁਕਾਰਂ ਚ ਸਮਾਹੂਯ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਬਲੀ ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਕੇਚਿਚ੍ਛੂਰਾ ਹਯਾਰੂਢਾ ਉष੍ਟ੍ਰਾਰੂਢਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਕੁਝ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਉਠਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ।
ਦੇਵਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਕਾਲਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਾਗਮਨਂ ਰਿਪੋਃ
ਪਰ ਦੇਵਸਿੰਘ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲੋ ਰਾਜਾ ਵਿਹ੍ਵਲੋऽਭੂਦ੍ਭਯਾਤੁਰਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਮਲ ਰਾਜਾ ਘਬਰਾਇਆ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਚ ਮਹੀਰਾਜਂ ਧੁਂਧੁਕਾਰਂ ਸਸੈਨ੍ਯਕਮ੍ 3.3.11.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸੇਨਾਪਤਿਰਭੂਨ੍ਮੁਨੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਮুনি।