ਸਿਦ੍ਧਕਿਨ੍ਨਰਯਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਿਧ, ਕਿੰਨਰ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਲੇ ਸਂਕਰ੍षਣਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਯਿਕਾਃ
ਪੰਖੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਆਦਿਕ ਅਤੇ ਸੁੱਚੀਆਂ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਹਨ।
ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਃ ਸਰਲਸ੍ਤਥਾ 2.3.1.
ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਘਿਉਂ ਦਾ ਦੀਵਾ, ਗੁਗਲ ਦਾ ਧੂਪ ਤੇ ਚੀੜ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸੋਮਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਦ੍ਮਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੱਧਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਦੱਖਣ ਪੰਖੜੀ ਉੱਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਂ ਦੇਵਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਵਰਦਾਭਯਹਸ੍ਤਕਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਰ ਦੇਣ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਨਿਸ਼ਾਨਾਥਂ ਘृਤਭਕ੍ਤਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਘਿਉਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਨਂ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਚੈਵ ਵਾਯੁਂ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਪਿ
ਈਸ਼ਾਨ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਂ ਚ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਦੇਵਾਯ ਜੁਹੁਯਾਦष੍ਟ ਆਹੁਤੀਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਅੱਠ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਾਯ ਪਰਮਾਨ੍ਨੇਨ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤਿਦ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਦੀ ਦੋ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਥ ਏਕੈਕਾਮਾਹੁਤਿਂ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕੈਕਾਮਾਹੁਤਿਂ ਦਦ੍ਯਾਦਾਜ੍ਯੇਨ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਕ-ਇਕ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਤਿਰਕ੍ਤਾ ਪਦ੍ਮਰਾਗਾ ਵਹ੍ਨਿਜਿਹ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ 2.3.1.
ਜੋ ਬਹੁਤ ਲਾਲ ਹਨ, ਪਦਮਰਾਗ ਮਣਕਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭਾਂ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਕਾਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਅष੍ਟਸ੍ਵਰਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਜੋ 'ਯ' ਅੱਖਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਅੱਠ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਏਕੈਕਾਮਾਹੁਤਿਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਇਕ ਆਹੁਤੀ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਨ-ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਵੇ।
ਸ੍ਥਾਲੀਪਾਕੇਨ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮਧੁਕ੍ਸ਼ੀਰਯਵਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਿੱਠਾ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਜੌ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੰਡੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਚੌਲ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਯਾਵਕੈਰ੍ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਰਰ੍ਚਿਤ੍ਵਾ ਸਪਰਾਵਕਮ੍
ਜੌ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਪਕਵਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਵਿਆੰਜਨ ਸਮੇਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਜਾਪਕੋ ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਪ੍ਰਜਪੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਧਕਮ੍
ਜੋ ਜਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਹੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਓਥੇ ਨਿਯਮਤ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਸਂਮृਜ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਏ।
ਧ੍ਵਜਾਨਾਰੋਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਂਤੇषੁ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੋਮਂ ਵਨਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਚੌਣੀਆਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਝੰਡੇ ਲਾਹ ਕੇ, ਸੋਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਸੂਚ੍ਯਾ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਪਾਤ੍ਰੇ ਵਾਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੂਈ ਨਾਲ, ਦੋ ਭਾਂਡਿਆਂ—ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ—ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਏ।
ਪਿष੍ਟਕਂ ਚ ਪृਥਗ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕੁਮਾਰੀਬਾਲਕੇषੁ ਚ
ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿਠੇ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੋਹਕਂ ਚੈਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 2.3.1.
ਉਹ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰਾਤ੍ਪਤਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਆਰੋਹਾਤ੍ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਚ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਜਾਂ ਚੜ੍ਹਨ ਸਮੇਂ ਵੀ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ,
ਧੇਨੁਂ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਹ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਅਨਾਜ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਭੋਜ੍ਯਂ ਸਸ਼ਰ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਦੇਵੇ, ਨਾਲੇ ਘਿਉ ਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵੀ।
ਅਧਿਕਲਸ਼ਂ ਸਮਾਨੀਯ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇੱਕ ਵਧੀਕ ਘੜਾ ਲੈ ਆ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵੌषਧ੍ਯੁਦਕਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਯਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਛਿੜਕੇ।
ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚੈਵ ਗृਹਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਘਰ ਜਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਬਲਂ ਕਾਮਂ ਹਯਗ੍ਰੀਵਂ ਮਾਧਵਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਬਲ, ਕਾਮ, ਹਯਗ੍ਰੀਵ, ਮਾਧਵ ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ—