ਵਰੁਣਾਤ੍ਮਕਂ ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਨੀਰਾਜਨਂ ਪਠੇਤ੍
ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਨੀਰਾਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਪੜ੍ਹਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੋ ਵਂਸ਼ਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਤ੍ਸਰ੍ਗਾਂਤੇ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਮ ਅੰਤ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵੋਪਕਾਰਾਯ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍ਤੁ ਵੈ ਜਨਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰੁਣਂ ਚ ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਂ ਚ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ।। 2.2.20.
ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਮਲ ਵਾਲੇ ਤਲਾਬ ਵਿਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਲੇ ਵਰੁਣਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦੀਨ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਮੱਛੀਆਂ ਆਦਿਕ ਪਾ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੈਵਾਲਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਚੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਦਨਂਤਰਮ੍
ਸ਼ੈਵਾਲਾ (ਜਲ ਪੌਦੇ) ਵੀ ਪਾ ਦੇਣੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪृਥਗ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਿਤਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਪ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਪੁਨਃ
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤਂ ਸਂਵੇष੍ਟ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਯਾ
ਫਿਰ, ਗੋਖੀਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਦਹੀਂ ਵੱਲ ਘੁੰਮਦੀ ਲੀਰ ਲਪੇਟਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤਾਧਿਧਾਰਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ
ਸੌ ਵਾਰੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੇਤ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੂਰ੍ਯਘੋषੇਣ ਮਹਤਾ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗृਹਾਰ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਥ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਵਨਾਦਿਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਆਰਾਮਾਦੌ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਯੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇऽਤ੍ਰ ਮਯਾਧੁਨਾ
ਉਪਵਨ ਆਦਿਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਵਰਣਨ
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਕਲਸ਼ੇ ਦੇਵਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਥਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਲੇਸ਼ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ਯੋਃ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੱਛਮ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰੁਣਂ ਚੋਦਕੁਮ੍ਭਸ੍ਥਂ ਭੂਤਸ਼ਾਖਾਸੁ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਗਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤੋਰਣੋਪਰਿ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਮੱਧਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸੁੱਚੇ ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕੌਸ੍ਤੁਭੋਰਸ੍ਕਂ ਮੁਕੁਟਾਦ੍ਯੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਮੋੜ, ਮੁਕੁਟ ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਕਿਨ੍ਨਰਯਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਿਧ, ਕਿੰਨਰ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਲੇ ਸਂਕਰ੍षਣਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਯਿਕਾਃ
ਪੰਖੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਆਦਿਕ ਅਤੇ ਸੁੱਚੀਆਂ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਹਨ।
ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਃ ਸਰਲਸ੍ਤਥਾ 2.3.1.
ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਘਿਉਂ ਦਾ ਦੀਵਾ, ਗੁਗਲ ਦਾ ਧੂਪ ਤੇ ਚੀੜ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸੋਮਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਦ੍ਮਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੱਧਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਦੱਖਣ ਪੰਖੜੀ ਉੱਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਂ ਦੇਵਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਵਰਦਾਭਯਹਸ੍ਤਕਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਰ ਦੇਣ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਨਿਸ਼ਾਨਾਥਂ ਘृਤਭਕ੍ਤਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਘਿਉਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਨਂ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਚੈਵ ਵਾਯੁਂ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਪਿ
ਈਸ਼ਾਨ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਂ ਚ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਦੇਵਾਯ ਜੁਹੁਯਾਦष੍ਟ ਆਹੁਤੀਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਅੱਠ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਾਯ ਪਰਮਾਨ੍ਨੇਨ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤਿਦ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਦੀ ਦੋ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।