ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਃ ਪੁਰਤੋ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਦਿਸ਼ਿ
ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਨਿਰੁਦ੍ਧ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਭੂਰਿਤਿ ਮਂਤ੍ਰੈ ਸ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵੈਰੇਵ ਤੁ ਪृਥਗ੍ਵਿਧੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਵੱਖਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ 'ਭੂ' ਆਖ ਕੇ ਹਰੇਕ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਭਾਗੇ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਂ ਹਰਿਤਾਭਂ ਸਵਜ੍ਰਕਮ੍ 2.2.20.
ਕਮਲ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ, ਹਰਾ ਤੇ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਿਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਅਗ੍ਨੌ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮੌਕ੍ਤਿਕਮ੍
'ਤ੍ਰਾਤਾਰਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੋਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਠਲ੍ਲਾਁਜਾਹੁਤਿਂ ਪੁਨਃ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਲਾਜ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਿਬੀਜੇਨ ਸਹਿਤਂ ਕਯਾ ਨ ਇਤਿ ਮਂਤ੍ਰਕਮ੍
ਚੌਲ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, 'ਕਯਾ ਨ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਰੋਚਨਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤਥੈਵ ਗੌਰਸਰ੍षਪਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰੋਚਨਾ, ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਸਰੋਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦਾਹੁਤਿਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਮਰਪਿਤ ਵਸਤੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਜ੍ਯਾਹੁਤਿਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਮੀਸ਼ਾਨ ऋਚਾ ਪੁਨਃ
ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਈਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ ਰਿਕ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰੁਣਾਤ੍ਮਕਂ ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਨੀਰਾਜਨਂ ਪਠੇਤ੍
ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਨੀਰਾਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਪੜ੍ਹਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੋ ਵਂਸ਼ਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਤ੍ਸਰ੍ਗਾਂਤੇ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਮ ਅੰਤ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵੋਪਕਾਰਾਯ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍ਤੁ ਵੈ ਜਨਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰੁਣਂ ਚ ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਂ ਚ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ।। 2.2.20.
ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਮਲ ਵਾਲੇ ਤਲਾਬ ਵਿਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਲੇ ਵਰੁਣਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦੀਨ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਮੱਛੀਆਂ ਆਦਿਕ ਪਾ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੈਵਾਲਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਚੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਦਨਂਤਰਮ੍
ਸ਼ੈਵਾਲਾ (ਜਲ ਪੌਦੇ) ਵੀ ਪਾ ਦੇਣੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪृਥਗ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਿਤਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਪ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਪੁਨਃ
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤਂ ਸਂਵੇष੍ਟ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਯਾ
ਫਿਰ, ਗੋਖੀਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਦਹੀਂ ਵੱਲ ਘੁੰਮਦੀ ਲੀਰ ਲਪੇਟਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤਾਧਿਧਾਰਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ
ਸੌ ਵਾਰੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੇਤ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੂਰ੍ਯਘੋषੇਣ ਮਹਤਾ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗृਹਾਰ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਥ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਵਨਾਦਿਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਆਰਾਮਾਦੌ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਯੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇऽਤ੍ਰ ਮਯਾਧੁਨਾ
ਉਪਵਨ ਆਦਿਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਵਰਣਨ
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਕਲਸ਼ੇ ਦੇਵਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਥਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਲੇਸ਼ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ਯੋਃ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੱਛਮ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰੁਣਂ ਚੋਦਕੁਮ੍ਭਸ੍ਥਂ ਭੂਤਸ਼ਾਖਾਸੁ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਗਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤੋਰਣੋਪਰਿ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਮੱਧਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸੁੱਚੇ ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕੌਸ੍ਤੁਭੋਰਸ੍ਕਂ ਮੁਕੁਟਾਦ੍ਯੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਮੋੜ, ਮੁਕੁਟ ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।