ਪਲਾਸ਼ਸਮਿਧਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍
ਫਿਰ ਪਲਾਸ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਲਈ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣ।
ਮਧ੍ਵਾਜ੍ਯਗੁਡਮਿਸ਼੍ਰਾਭਿਰ੍ਲਾਜਾਭਿਰ੍ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪृਥਕ੍
ਲਾਜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ, ਘਿਉ ਅਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਥਾਲੀਪਾਕਸ੍ਯ ਜੁਹੁਯਾਦੇਕੈਕਾਮਾਹੁਤਿਂ ਪੁਨਃ
ਸਥਾਲੀਪਾਕ ਯਗ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਇਕ-ਇਕ ਆਹੁਤੀ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤਯ ਇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੋ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ 2.2.20.
'ਵਾਸਤੋਸ਼ਪਤਯੇ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵृषਾਨ੍ਨ ਇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਕਯਾ ਨ ਇਤਿ ਵੈ ਪੁਨਃ
'ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਨਨ' ਤੇ 'ਕਯਾ ਨ' ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚੇਤਿ ऋਚਾ ਪੁਨਃ
'ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰ' ਮੰਤਰ ਤੇ 'ਸ਼੍ਰੀਸ਼ ਚ ਤੇ' ਰਿਚ ਨਾਲ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰਿਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਤਥਾ ਪੁष੍ਪੋਦਕੇਨ ਚ
'ਤਦ ਵਿਸ਼্ণੋਹ' ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਰਕ੍ਤੇਨ ਰਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮृਦਾ ਕੈਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ੋਦਕੈਃ
ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲਾਲ ਪਦਾਰਥ, ਲਾਲ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੈਜਸੈਰ੍ਮਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਧਾਤੂ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਅੱਠਾਈ ਸਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਂ ਲਿਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮृਦ੍ਭਿਰ੍ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੈਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਮਿੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਜਂ ਚ ਧਨੁਨਾਗੇਤਿ ਗਂਧਦ੍ਵਾਰੇਤਿ ਗੋਮਯਮ੍
'ਧਵਜੰ ਚ ਧਨੁਨਾਗੇ', 'ਗੰਧਦਵਾਰੇ' ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਿਂਧੋਸੀਤਿ ਚ ਸਿਂਦੂਰਂ ਸ੍ਵਭਾਵੇ ਰਕ੍ਤਕਂ ਤਥਾ
'ਸਿੰਧੋਸੀਤੀ' ਮੰਤਰ, ਸਿੰਧੂਰ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਾਰਾਭਿਃ ਸ਼ਤਪੁष੍ਪਾਭਿਰ੍ਗਨ੍ਧਤੋਯਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ, ਸੌ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰੋਚਨਾ ਕੁਂਕੁਮੈਰ੍ਵਾਪਿ ਸਂਲਿਖ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਯੇਤ੍ 2.2.20.
ਹਲਦੀ ਜਾਂ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਲਿਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਂਡਪਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਮੰਡਪ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀ ਸੈਜ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਂਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਤਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਮਪਿ
ਉਥੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਕਮਲ ਵਾਲਾ ਤਲਾਬ ਵੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
' ਅਂਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਰੁਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਸ ਅੰਗੂਠੇ ਵਰਗੀ ਵਸਤੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਸਤੂ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਚੈਵ ਧਾਨ੍ਯਂ ਵਾਸੋ ਵਰਾਟਕਮ੍
ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਅਨਾਜ, ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਇਕ ਸਿੱਕਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਗਯष੍ਟਿਂ ਸਮਾਦਾਯ ਕਿਂਚਿਦੁਤ੍ਤਰਗਾਂ ਤਥਾ
ਨਾਗ ਦੀ ਲੱਕੜ ਲੈ ਕੇ, ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋਕ੍ਸ਼ਤਾਯ ਭੌਮਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਜ੍ਯਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍
ਫਿਰ, ਚੁੰਨ ਕੇ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਘਿਉ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਚ ਪਿष੍ਟਕਂ ਚੈਵ ਸ਼ष੍ਕੁਲੀਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਕਮ੍
ਦੁੱਧ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਆਟਾ, ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਚਾਰ੍ਯੋ ਯਜਮਾਨੇਨ ਸੁਸਨ੍ਨਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਭृਤ੍ਯਕੈਃ
ਅਚਾਰਯ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸੇਵਕ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਵਾਪ੍ਯ ਚ ਤਤੋ ਯष੍ਟਿਂ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵਤਿ ਵੈਰਿਵਾ
ਜਦੋਂ ਲੱਕੜੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਮਨੁੱਖ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਿਯਾਸਿ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ 2.2.20.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਘਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਇਤ੍ਯਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਯਜੇਚ੍ਚੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਚ ਪਠੇਤ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਤਾਂ ਵੇਦਿਂ ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯ ਵਰੁਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਵੈਦੀ ਉੱਤੇ ਮਥ ਕੇ ਵਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿष੍ਟਂ ਮਾਰ੍ਜਯੇਨ੍ਨਾਗਾਨੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਕਲਸ਼ਂ ਤਥਾ
ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨੀ, ਨਾਗ ਨੂੰ ਕੱਢਣਾ ਤੇ ਘੜਾ ਵੀ ਉਥੋਂ ਹਟਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰੁਣਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਂ ਚ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਵਰਨ ਨੂੰ ਕਮਲ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਨ੍ਥੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਨਾਗਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤੁ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਥੇ ਜੋ ਨਾਗ ਮਥਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਵਾਮੀ ਭਵਾਨ੍ਨਾਗ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਜਨਃ
ਇਥੇ ਤੂੰ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਹੇ ਨਾਗ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈ।