ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੌषਧੀਭਿਸ਼੍ਚ ਯਜਮਾਨਃ ਸਪਤ੍ਨਿਕਃ
ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਰਤੇ।
ਯਵਗੋਧੂਮਨੀਵਾਰਤਿਲਸ਼੍ਯਾਮਾਕਸ਼ਾਲਯਃ
ਜੌ, ਗੰਦਮ, ਦਾਲਾਂ, ਤਿਲ, ਕਾਲਾ ਬਾਜਰਾ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਵਰਤੇ ਜਾਣ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਲੇਪ ਲਾ ਕੇ ਸਜਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਪੁਰੋਹਿਤਪੁਰਃਸਰਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਯਜਮਾਨਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰਸਮ ਕਰੇ।
ਚਰਕੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਘ੍ਨਂ ਗਂਗਾਂ ਚ ਯਮੁਨਾਂ ਤਥਾ
ਚਰਕ ਤੇ, ਉਹ ਵਿਘਨ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਵੇਦਿਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਵੇਦੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਕਹਿ ਕੇ, ਪੰਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਪਕ੍ਰਾਮਂਤੁ ਯੇ ਭੂਤਾ ਯੇ ਚਾਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਕਾਃ 2.2.19.
ਜੋ ਭੂਤ ਜਾਂ ਵਿਘਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਪੂਜਯੇਦਾਸਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਪੁष੍ਪਚਂਦਨੈਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਆਸਨ ਪੂਜੇ।
ਵਿਮਲਾਸਨਾਯ ਚ ਨਮੋ ਨਮਃ ਸਾਰਾਸਨਾਯ ਚ
ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਰਵੋਤਮ ਆਸਨ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਤੋ ਭੂਮਿਤਲੇ ਵਾਮਹਸ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਠ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਧਾਰਯ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸਨਂ ਕੁਰੁ
ਤੂੰ ਸਦਾ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ ਰੱਖ, ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਦੇਵਂ ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਕੇ ਨੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਤ੍ਰਯਂ ਚਰੇਤ੍
ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੇ ਕੌਲ ਵਿਚ ਵਸਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਥਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ
ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ,
ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਤਿ ऋਚਾ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰਿਤਿ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
‘ਆਬ੍ਰਹਮਣ’ ਵਾਲੀ ਰਿਕਤਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ‘ਤਦ ਵਿਸ਼ਣੋ’ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਤਤੋ ਦੇਵਸ਼ਰੀਰਂ ਤੁ ਨਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਮ੍
ਫਿਰ, ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਨਵੀਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਬੀ ਸਰੂਪ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾਧਿਰਾਜੇਨ ਭੂਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੇ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਸ਼ਂਖਕੁਨ੍ਦੇਨ੍ਦੁਸਪ੍ਰਭਮ੍ 2.2.19.
ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ, ਸ਼ੰਖ, ਚੰਬੇਲੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਸਫੈਦ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸਫੈਦ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਸਫੈਦ ਸੁਗੰਧੀ ਲਾਈ ਹੋਈ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਾਗਲੋਕੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਗ ਲੋਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਜਲਾਸ਼ਯਗਤਂ ਦੇਵਂ ਚਿਂਤਯੇਜ੍ਜਲਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਜੋ ਰੱਬ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਭਾਗਜਲਪੂਰਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਰਘਾ ਦਾ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਯਾਗਵਸ੍ਤੂਨਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਤੇਨ ਵਾਰਿਣਾ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਸਨ ਤੇ ਯਜਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛਿੜਕਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਨ੍ਨੋ ਅਰੁਣਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਦਿਤਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
‘ਤੱਨੋ ਅਰੁਣਹ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ’ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਾਦਿਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦੀਨਥ ਚਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਧਰਮ, ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਮਨਂਤਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਥਾ
ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਕਤੀ, ਖੀਰ ਸਾਗਰ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਾਂਗੋਪਾਗਮਨਂਤਰਮ੍ 2.2.19.
ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਉਪ-ਭਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਨਿਯਤ ਥਾਂ ਤੇ ਕਲਸ਼ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।