ਚਿਰਂ ਮੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਵਲ੍ਲੋਕਾਸ਼੍ਚਰਾਚਰਾਃ
ਮੇਰੀ ਮਹਾਨ ਇੱਜ਼ਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹੇ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ, ਚਾਹੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਡੋਲ, ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮਾਦਿਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵ ਤਾਰਕਃ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੈਵ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਦਿਗਨ੍ਤਰ 2.2.17.
ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਹਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਕਨਕਾਭਾਸ ਭਾਸਿਤਦ੍ਯੁਤਿਭੂਤਲ
ਤੂੰ ਖ਼ਰਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਜਿਆਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਕਨਕਾਭਾਸ ਭਾਸ੍ਵਰਾਸੁਰਭੂषਿਤ
ਤੂੰ ਖਿੜੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
षਡਂਗਵੇਦਵੇਦਜ੍ਞ ऋਤ੍ਵਿਙ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦੋ ਭਵ
ਤੂੰ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹੁ।
ਵੇਦ੍ਯਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਭਾਗੇ ਤੁ ਆਚਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਵੇਦੀ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਬਿਠਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੋਤਾਰਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਧਿਜ੍ਞਮਥ ਚੋਤ੍ਤਰੇ
ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ, ਰੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਹੋਤਾ ਨੂੰ ਬਿਠਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰਿਦ੍ਵਾਰਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਨਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਖੜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾਸਸੋ ਯੁਗਲੇਨ ਤੁ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਜੋੜੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਯਜ੍ਞਂ ਮੇ ਸਫਲਂ ਕੁਰੁ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਫਲਦਾਇਕ ਕਰ।
ऋਗ੍ਵੇਦਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਇਨ੍ਦ੍ਰਰੂਪ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ 2.2.17.
ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਂਗਲ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪਿ ਣਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ।
ਪਾਲਯ ਤ੍ਵਂ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਇਮਮ੍ ਨ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਚਰੇਦ੍ਯਾਗਂ ਵ੍ਰਤਂ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਉਪਦਿਸਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਕੋਈ ਮਨੋਰਥ, ਯਜ, ਵਰਤ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰ।
ਸਂਕਲ੍ਪਮੂਲਃ ਕਾਮੋ ਵੈ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸਂਕਲ੍ਪਸਂਭਵਾਃ
ਇੱਛਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੋਰਥ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਯਜ ਵੀ ਮਨੋਰਥ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਫਲਂ ਚਾਲ੍ਪਾਲ੍ਪਕਂ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਪੁੰਨ ਦੇ ਘਟਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਤ੍ਪਰੋ ਨੈਵ ਭਵੇਨ੍ਨਿष੍ਕਾਮੋऽਪਿ ਨ ਸ਼ੋਭਨਃ
ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਸਂਕਲ੍ਪੇਨ ਵਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੇ ਕਰਕੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰੇ,
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਥਾਪਨੇ ਚੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਮਂਡਲਾਂਤਰੇ
ਉਹ ਓਥੇ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਕਰੇ।
ਜਲਾਸ਼ਯਾਰਾਮਕੂਪ ਸਂਕਲ੍ਪੇ ਪੂਰ੍ਵਦਿਙ੍ਮੁਖਃ
ਜਦੋਂ ਜਲਾਸ਼ੈ, ਬਾਗ ਜਾਂ ਕੂਆਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੀਯਪਾਤ੍ਰਪੁਟਕਂ ਹਸ੍ਤਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ 2.2.17.
ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਜਾਂ ਪਿਆਲਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਹੀ ਆਗਿਆ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ੇ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਯਾਗੇ ਵ੍ਰਤੇ ਈਸ਼ੇਪਿ ਨਿਤ੍ਯਕੇ
ਯਜਨ, ਵਰਤ ਜਾਂ ਨਿੱਤ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿਚ, ਉਹ ਭਾਂਡਾ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਕਾਂਸ੍ਯਾਦਿਹਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਤਾਮ੍ਰਰੌਪ੍ਯਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼ੰਖ, ਕਾਂਸਾ ਆਦਿਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ ਤਾਮਾ, ਚਾਂਦੀ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਵੀ।
ਪ੍ਰਣਵਂ ਪੂਰ੍ਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਯਜੇਦ੍ਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ 'ਓਮ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਃ ਸੋਮੋ ਯਮਃ ਕਾਲੋ ਮਹਾਭੂਤਾਨਿ ਪਂਚ ਚ
ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਯਮ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਤੱਤ—
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਸृਜੇਤ੍
ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਨੇਕ ਕੰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਵਪੁਃ ਸਿਤਾਂਬਰਧਰਃ ਕਾਰ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਦੇਸ਼ੇ ਵृषੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮਭਯਂ ਵਰਂ ਚ ਸਤਤਂ ਰੂਪਂ ਪਰਂ ਯੋ ਦਧਤ੍
ਨੇਕ ਕੰਮ ਚਿੱਟੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੌਕ ਉੱਤੇ ਵੱਛਾ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਨਿਡਰਤਾ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਸਂਬਂਧਿਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਏਕਾਹੇਨੈਵ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਯਜਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਃਪੁਨਰ੍ਨਿਯੋਜ੍ਯਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਹਵਿਰਗ੍ਨਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹਵਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।