ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਰਣੋਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਹਰਸਂਹਤਿਮ੍
ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਜਾਂ ਘੜੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤੁਲਾਪੁਰੁषਦਾਨੇ ਚ ਤਥਾ ਚ ਹਾਟਕਾਚਲੇ
ਤੁਲਾਪੁਰੁਸ਼ ਦੇਣ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੀ,
ਨ ਪਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਕृਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨ ਚਾਲਂ ਸੋਦਕਂ ਤਥਾ 2.2.17.
ਨਕਲ ਵਾਸਤੇ ਜਾਂ ਅਣਉਪਯੋਗ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਵਰਤਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਂਸ੍ਕਾਰਕਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਪਣੋ ਗਣਯਾਜਕਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੰਜੂਸ ਹੈ ਜਾਂ ਸਮੂਹ ਲਈ ਯਜਮਾਨ ਹੈ,
ਸ਼ੂਦ੍ਰਗੇਹਨਿਵਾਸੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਪ੍ਰੇਰਕ ਏਵ ਚ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ,
ਬਨ੍ਧੁਦ੍ਵੇषੀ ਗੁਰੁਦ੍ਵੇषੀ ਭਾਰ੍ਯਾਦ੍ਵੇषੀ ਤਥੈਵ ਚ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹੀ ਚ ਕੁਨਖਃ ਪਾਰਦਾਰਿਕ ਏਵ ਚ
ਜੋ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਨਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਟ ਹੈ ਜਾਂ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਅਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਕਦਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਂਡਰੋਗੀ ਗਲਦ੍ਵ੍ਰਣਃ
ਜੋ ਦীক্ষਿਤ ਨਹੀਂ, ਬਹੁਤ ਕੰਜੂਸ, ਭਾਰੀ ਰੋਗੀ ਜਾਂ ਵਹਿੰਦੇ ਫੋੜੇ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਵਰਣਾਂਤੇ ਤੁ ਪਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪੂਜਾਮਨ੍ਤ੍ਰਾਞ੍ਛृਣੁ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੁਣ, ਪਾਤਰ ਚੁਣਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਮੰਤਰ ਸੁਣ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮਾਚਾਰ੍ਯਃ ਸਂਸਾਰਾਤ੍ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਅਚਾਰਯ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਚਿਰਂ ਮੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਵਲ੍ਲੋਕਾਸ਼੍ਚਰਾਚਰਾਃ
ਮੇਰੀ ਮਹਾਨ ਇੱਜ਼ਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹੇ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ, ਚਾਹੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਡੋਲ, ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮਾਦਿਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵ ਤਾਰਕਃ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੈਵ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਦਿਗਨ੍ਤਰ 2.2.17.
ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਹਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਕਨਕਾਭਾਸ ਭਾਸਿਤਦ੍ਯੁਤਿਭੂਤਲ
ਤੂੰ ਖ਼ਰਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਜਿਆਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਕਨਕਾਭਾਸ ਭਾਸ੍ਵਰਾਸੁਰਭੂषਿਤ
ਤੂੰ ਖਿੜੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
षਡਂਗਵੇਦਵੇਦਜ੍ਞ ऋਤ੍ਵਿਙ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦੋ ਭਵ
ਤੂੰ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹੁ।
ਵੇਦ੍ਯਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਭਾਗੇ ਤੁ ਆਚਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਵੇਦੀ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਬਿਠਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੋਤਾਰਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਧਿਜ੍ਞਮਥ ਚੋਤ੍ਤਰੇ
ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ, ਰੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਹੋਤਾ ਨੂੰ ਬਿਠਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰਿਦ੍ਵਾਰਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਨਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਖੜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾਸਸੋ ਯੁਗਲੇਨ ਤੁ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਜੋੜੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਯਜ੍ਞਂ ਮੇ ਸਫਲਂ ਕੁਰੁ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਫਲਦਾਇਕ ਕਰ।
ऋਗ੍ਵੇਦਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਇਨ੍ਦ੍ਰਰੂਪ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ 2.2.17.
ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਂਗਲ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪਿ ਣਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ।
ਪਾਲਯ ਤ੍ਵਂ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਇਮਮ੍ ਨ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਚਰੇਦ੍ਯਾਗਂ ਵ੍ਰਤਂ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਉਪਦਿਸਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਕੋਈ ਮਨੋਰਥ, ਯਜ, ਵਰਤ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰ।
ਸਂਕਲ੍ਪਮੂਲਃ ਕਾਮੋ ਵੈ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸਂਕਲ੍ਪਸਂਭਵਾਃ
ਇੱਛਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੋਰਥ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਯਜ ਵੀ ਮਨੋਰਥ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਫਲਂ ਚਾਲ੍ਪਾਲ੍ਪਕਂ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਪੁੰਨ ਦੇ ਘਟਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਤ੍ਪਰੋ ਨੈਵ ਭਵੇਨ੍ਨਿष੍ਕਾਮੋऽਪਿ ਨ ਸ਼ੋਭਨਃ
ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਸਂਕਲ੍ਪੇਨ ਵਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੇ ਕਰਕੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰੇ,
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਥਾਪਨੇ ਚੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਮਂਡਲਾਂਤਰੇ
ਉਹ ਓਥੇ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਕਰੇ।