ਵਿष੍ਣੋ ਰਰਾਟਮਂਤ੍ਰੇਣ ਛੇਦਯੇਦਗ੍ਰਭਾਗਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ rarāṭa ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਕੱਟੋ।
ਨ ਰਸੇਨ ਨ ਕਾਰ੍ष੍ਣੇਨ ਨ ਦृਢੇਨ ਕਦਾਚਨ
ਕਦੇ ਵੀ ਰਸ, ਕਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਜਾਂ ਸਖਤ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਨਾ ਕੱਟੋ।
ਛੇਦਯੇਤ੍ਪਿਞ੍ਜੁਲੀਂ ਚਾਪਿ ਪਵਿਤ੍ਰਮਥ ਦੇਸ਼ਿਕਃ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿੰਜੁਲੀ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਵੇ।
ਪਂਕ੍ਤਿਸ਼੍ਛਂਦੋ ਭਵੇਦ੍ਦੇਵਃ ਸਂਸ੍ਕਾਰੇ ਵਿਨਿਯੋਜਯੇਤ੍
ਸੰਸਕਾਰ ਵਿੱਚ ਪੰਕਤੀ ਛੰਦ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕਾਯਤੀਰ੍ਥੇਨ ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਤੀਰ੍ਥੇਨ ਚੇਤ੍ਯਪਿ
ਇਹ ਕੰਮ ਸਰੀਰ ਲਈ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਮਧ੍ਯਮਾਮਧ੍ਯਮਾਂਗੁष੍ਠ ਅਪਾਮਾਰ੍ਗੇਣ ਮਂਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਮੱਧਲੀ ਅਤੇ ਅੰਗੂਠੀ ਵਾਲੀ ਉਂਗਲ ਅਤੇ ਅੰਗੂਠਾ, ਅਪਾਮਾਰਗ ਨਾਲ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਰਤੋ।
ऋषਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗੌਤਮਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋऽਥ ਦੇਵਤਾ
ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਹਨ, ਛੰਦ ਧਰਮਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੇ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕਾष੍ਠੈਸ੍ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਮਂਤ੍ਰਪੁष੍ਪਕੈਃ
ਇਕ ਵਾਰੀ ਦ੍ਰਵਿਆ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ-ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼ਾਂਤਰਤਸ਼੍ਚੈਵ ਆਜ੍ਯਸ੍ਥਾਲੀਮਥਾਰ੍ਪਯੇਤ੍ 2.2.13.
ਹਥੇਲੀ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਘੀ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਯੂਤਂ ਨਿਃਸਾਰਯੇਤ੍ਤਤ੍ਤੁ ਨਿਰੂਪ੍ਯਾਸ਼ੁ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਜੂਆ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਪਟਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਛਨ੍ਦਃ ਪਂਕ੍ਤਿਰੀਸ਼ੋऽਥ ਦੇਵਤਾ
ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹਨ, ਛੰਦ ਪੰਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵਤਾ ਹਨ।
ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਈਸ਼ਮਾਰਭ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤਕੇਨ ਤੁ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਵੇष੍ਯਾਜ੍ਯਸ੍ਥਾਲੀਂ ਚ ਤ੍ਰਿਃ ਸਕृਦ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਘੀ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਰੋਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਛਨ੍ਦ ਈਰਿਤਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਜਮਦਗਨੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਘृਤਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੈ ਤृਪ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਘੀ ਲਈ ਵੀ, 'ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੋ'।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਮਹਾਯੋਗੇ ਸਕृਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵੱਡੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮੋ।
ਅਗ੍ਰਾਨ੍ਮੂਲਂ ਪੁਨਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਮੁੜ ਮੂਲ ਕਰੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਭੁਵਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤਪ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣ੍ਯੁਤ੍ਤਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਭੁਵੰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਗਰਮ ਕਰਕੇ, ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ।
ਅਂਗੁष੍ਠੇ ਦ੍ਵੇ ਅਨਾਮੇ ਤੁ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਤਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍ 2.2.13.
ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ, ਅਣਾਮੀ ਅਤੇ ਅੰਗੂਠਾ ਨਾਲ ਫੜੇ।
ਪਾਤਾਲੇ ਤ੍ਰਿਸ੍ਤਥਾਕਾਸ਼ੇ ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਘੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ।
ਤਤਃ ਪਾਯਸਮਾਦਾਯ ਉਤ੍ਥਾਯ ਚ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰ ਕਮ੍
ਫਿਰ, ਖੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੋਇਆ ਉੱਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪਵਿਤ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਕਰੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਯਕਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਪਰ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤਕੇਨ ਚ
ਫਿਰ, ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ।
ਸਂਯਾਵਾਰ੍ਥਂ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਗ੍ਨਿਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ਿਕਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸਮਰਪਣ ਲਈ, ਉੱਥੇ ਆਚਾਰਿਆ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਮਂਡਲੁਂ ਪਰੇ ਹਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਕਰੇਣ ਤੁ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਅਂਤੇ ਚ ਦੇਵਤੋਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਸਮੀਰਯਨ੍
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਸਮਰਪਣ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਯੁਕੋਣਂ ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਕੋਣਾਨ੍ਤਕੇਨ ਤੁ
ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਤ੍ਮਕਂ ਚੈਵ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਦਿਤਃ
ਉਹ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਵਿष੍ਟਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮਤਿਭਿਸ੍ਤਥਾ 2.2.13.
ਫਿਰ, ਉਹ ਸੁਵਿਸ਼ਟ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵਾਹ ਇਤਿ ਮਂਤ੍ਰ ਸ੍ਯ ਅਥਰ੍ਵਣ ऋषਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
‘ਉਦਵਾਹ’ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਅਥਰਵਣ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।