ਅਭਿषੇਕਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਵਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਵੈ ਜਪਨ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ ਤੇ 'ਸੁਵਾਸਤੁ' ਜਪੇ।
ਪਞ੍ਚਦੋषਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨੁਮਤੇਨ ਚ
ਪੰਜ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ—
ਦੀਨਾਂਧਕृਪਣੇ ਚੈਵ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਗਰੀਬਾਂ, ਅੰਧਿਆਂ ਤੇ ਮਿਸਕੀਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਨ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਚ ਕषਾਯਂ ਚ ਭਰ੍ਜਿਤਂ ਸ਼ਾਕਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਦੁੱਧ, ਕਸ਼ਾਏ ਤੇ ਭੁੰਨੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਮੂਲਕਂ ਚੈਵ ਪਨਸਾਮ੍ਰਫਲਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਸ਼ਾਲੀ ਚੌਲ, ਮੂਲੀ ਤੇ ਫਣਸ ਤੇ ਆਮ ਦੇ ਫਲ ਦੇਵੇ।
ਬਦਰਂ ਧਾਤਕਿਫਲਂ ਕੁਨ੍ਦ ਪੁष੍ਪਂ ਤਥਾ ਤਿਲਮ੍
ਬੇਰ, ਧਾਤਕੀ ਫਲ, ਕੁੰਦ ਫੁੱਲ ਤੇ ਤਿਲ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮਥ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਖਲੇ ਤਤਃ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਤੱਕ ਵਿਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ—
ਪ੍ਰਥਮਾ ਚਾਰ੍ਕਹਸ੍ਤੇਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਿਕਾ 2.2.12.
ਪਹਿਲਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਇੱਕ ਅਰਤਨੀ (ਬਾਂਹ ਦੀ ਲੰਬਾਈ) ਨਾਲ, ਦੂਜਾ ਦਸ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ਸ਼ਤਾਰ੍ਧਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍षष੍ਟਿਹਸ੍ਤਮਨਂਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਅਤੇ ਸਠ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ,
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਵਿਧਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨ ਪਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਭਯਦਂ ਕੀਰ੍ਤਿਧ੍ਵਂਸਨਮ੍
ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਦੀ ਰੀਤ: ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਢੰਗ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਡਰ ਅਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਪੁਤ੍ਰਾ ਏਵ ਚ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਜਨਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਸੁਤਾਃ
ਪੁੱਤਰ, ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।
ਤੇषਾਂ ਸਂਸ੍ਕਾਰਯਾਗੇषੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾਸੁ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ, ਯੱਗ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ,
ਤ੍ਰਿਕੁਸ਼ਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਤਤਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਦृਢਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਭੂਰਸੀਤਿ ਚ ਸ਼ੋਧਨਮ੍ ਦੇਵਤਾ ਚ ਭਵੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਃ ਪृਥਿਵੀਸ਼ੋਧਨੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
‘ਕਸ਼ਯਪ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇ’, ‘ਭੂ ਰਸਾ’ ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਸੂਰਜ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਉਹ ਇਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਦਿਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਪ੍ਰਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਗਰ੍ਭਤ੍ਰਯੇਣਾਪਿ ਭ੍ਰਾਮਯੇਦ੍ਵਲਯਾਕृਤਿ
ਤਿੰਨ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਨਾਦੇਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਰਿਸਮੂਹਨਮ੍
ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੋਹੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਸਮੂਹਨਮੈਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤੋऽਸ੍ਯ ऋषਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਹ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਫਾਈ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਹੈ; ਪਰਵਤ ਇਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗੋਮਯਂ ਚ ਤ੍ਰਿਗਂਧਂ ਚ ਪਂਚਮੂਰ੍ਤਿਕਯਾਪਿ ਚ 2.2.13.
ਗੋਮਯ, ਤਿੰਨ ਵਾਸਤੇ ਅਤੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ,
ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇਨੇਤਿ ऋਚਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਤਾਮ੍
‘ਮਾਨਸਤੋਕੇਨਾ’ ਰਿਕ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੋਜਯੇਲ੍ਲੇਪਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਘਟਮਾਬਦ੍ਧ੍ਯ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਘੜਾ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮੋ।
ਚਤੁਰਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹਸ੍ਤਮਾਨਂ ਤਥਾਨਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਖੇਤਰ ਚੌਕੋਣ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਵੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਸਾਰ੍ਧਾਂਗੁਲਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਨ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਅੱਧੀ ਉਂਗਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਨ੍ਵਤਰਿ ऋषਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
‘ਆਪਿਆਯਸਵਾ’ ਮੰਤਰ ਲਈ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਲ੍ਲਗ੍ਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚੈਕਂ ਪੂਰ੍ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਮ੍
ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਜੋ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਹੈ; ਪੂਰਬੀ ਅੱਧ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਾਂ ਉਂਗਲ ਲੰਬਾ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਮੂਲੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਣੇਨ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਂ ਚ ਰਾਜਤੇ
ਨੀਵ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ।
ਸਂਸ੍ਮਰੇਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਰੁਣੌ ऋषਿਰੌਤਥ੍ਯਸਂਜ੍ਞਕਃ
ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਉਤਥਿਆ ਨਾਮ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ.
ਤੇਨੈਵੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਕਰੌ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਵਾਮੇ ਸਕृਤ੍ਸਕृਤ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਉਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਇਹ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰੇ.
ਸਦਸਂਪਦृषਿਃ ਕਰ੍ਣੋ ਵਿਰਾਡਿਤਿ ਉਦਾਹृਤਃ 2.2.13.
ਸਦਸੰਪਦ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਦਾਤ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
ਕੁਸ਼ਪੁष੍ਪੋਦਕੇਨਾਪਿ ਦੇਵਤੀਰ੍ਥੇਨ ਸਤ੍ਤਮਾਃ ਪਞ੍ਚਪਲ੍ਲਵਤੋਯੇਨ ਮਹਾਯੋਗੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਕੁਸ਼, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪੰਜ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ.