ਸਹਦੇਵਾਂਸ਼ ਏਵਾਸੌ ਭੁਵਿ ਜਾਤਃ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਹ ਸਾਹਦੇਵ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਗਤੌ ਗੋਪਾਲਕੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਭੂਪਤਿਰ੍ਦਲਵਾਹਨਃ
ਰਾਜਾ ਦਲਵਾਹਨ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਚਂਡਿਕਾਹੋਮੇ ਨਾਨਾਭੂਪਸਮਾਗਮੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਚੰਡੀ ਹਵਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਨृਪਕਨ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਬਂਧਨਂ ਗਤੌ
ਪਹਿਲਾਂ, ਦੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਨਵਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵਕੀਂ ਦੇਸ਼ਰਾਜਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਜਾਯ ਵੈ
ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ।
ਲਕ੍ਸ਼ਾਵृਤ੍ਤਿਂ ਤਥਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਾਮ੍
ਇਕ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਗੀਤ ਤੇ ਨੱਚਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਸ਼ਤਂ ਗਜਾਨ੍ਰਥਾਨ੍ਪਂਚ ਹਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਕਾਨ੍
ਸੌ ਹਾਥੀ, ਪੰਜ ਰਥ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਬਹੁਦ੍ਰਵ੍ਯਯੁਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਾਸਦਾਸੀਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਇਕ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨੌਕਰ ਤੇ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਵੀ ਸਨ।
ਮਲਨਾ ਤਾਂ ਵਧੂਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯੈ ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਂ ਦਦੌ
ਮਲਨਾ ਨੇ, ਉਹ ਵਧੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲ ਦਾ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਾ ਚ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦੀ ਦੇਸ਼ਰਾਜਾਯ ਸ਼ੂਰਿਣੇ
ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੂਰੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਊषਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਵੀਰੌ ਰਾਜਮਾਨ੍ਯੌ ਮਹਾਬਲੌ 3.3.9.
ਉਥੇ, ਉਹ ਦੋ ਵਿਰਲੇ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸਨ, ਰਹੇ।
ਗੌਰਾਂਗਂ ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਇਕ ਗੋਰਾ, ਕਮਲ-ਆਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ।
ਸ਼ਂਖਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚਕਾਰੋਚ੍ਚੈਰ੍ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਆਯਾਤਾ ਬਹਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਰਾਯਣਾਃ
ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਏ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ।
ਰਾਮਾਂਸ਼ਂ ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ।
ਸਂਜਾਤਃ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਭੇ ਚ ਪਿਤृਵਂਸ਼ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਮਾਸਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸੁਤੇ ਜਾਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਪੁਤ੍ਰਮਜੀਜਨਤ੍
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਨੇ ਇਕ ਮੁੰਡਾ ਜਨਮਿਆ।
ਤਦਾ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਾਲਂ ਸ਼ੁਭਾਨਨਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਦਾ ਚੰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ,
ਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਸ਼੍ਚ ਕृਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਬਲਖਾਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ ਬਲਖਾਨਿਨ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਚਾਮੁਣ੍ਡੋ ਦੇਵਕਿਸੁਤੋ ਨਿਜਵਂਸ਼ਭਯਂਕਰਃ ਨ ਤਤ੍ਯਾਜ ਸੁਤਂ ਰਾਜਾ ਬਾਲਤ੍ਵੇऽਪਿ ਦਯਾਪਰਃ ।। 3.3.9.
ਚਾਮੁੰਡਾ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਾਂਤੇ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬਲਖਾਨੌ ਸੁਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਉਸ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲਖਾਨਿਨ ਲਈ,
ਵਤ੍ਸਰਾਜੋ ਯਯੌ ਦੇਸ਼ੇ ਗੁਰ੍ਜਰੇ ਚ ਮਦਾਲਸਾਮ੍। ਸ ਸੁਤਾਂ ਚ ਸਮਾਦਾਯ ਦਿਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਾਗਤਃ
ਵਤਸਰਾਜ ਨੇ ਗੁਰਜਰ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਮਦਾਲਸਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਤ੍ਸਰਾਜੇ ਜਮ੍ਬੁਕਃ ਸ੍ਵਬਲੈਰ੍ਵृਤਃ
ਜਦੋਂ ਵਤਸਰਾਜ ਆਇਆ, ਜੰਬੁਕਾ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਰੁਰੋਧ ਨਗਰੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਰਿਮਲਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਮਾਹਿष੍ਮਤੈਃ ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਨ੍ਮਹਤ੍
ਮਾਹਿਸ਼ਮਤਾ ਦੇ ਸੱਤ ਲੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਵਰਦਾਨੇਨ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੋਰ੍ਜਾਤਃ ਪਰਾਜਯਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰ ਮਿਲੀ।
ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਾਰਤਿਂ ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਹਤਂ ਤਦ੍ਗਜਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਸ਼ਿਆ ਲਕਸ਼ਾਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹਾਥੀ ਵੀ ਮਾਰਿਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨਗਰੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਭਸ੍ਮਯਿਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਯਯੌ
ਪੂਰੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਯਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਦਾ ਯਯੌ
ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੜਾਵਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਸਪ੍ਤਮਾਸ੍ਯਂ ਹਿ ਚਾਦਧਾਦ੍ਦੈਵਤਪ੍ਰਿਯਾ 3.3.9.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।