ਭੈਰਵਾਖ੍ਯੇਨ ਭਲ੍ਲੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਦੇਹਮਤਾਡਯਤ੍
ਭੈਰਵ ਨਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਤਦਾ ਮਾਹਿष੍ਮਤੀ ਸੇਨਾ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਸਾ ਦਿਸ਼ੌ ਦਸ਼
ਫਿਰ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਦੱਸ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਭਲ੍ਲੇਨ ਤਚ੍ਛਿਰਃ ਕਾਯਾਦਪਾਹਰਤ ਭੂਮਿਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਿਯਂ ਤੇ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਯਨ੍
ਕਾਲੀਆ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਰਿਪੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਯਯੌ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਡੇਰੇ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਪਰਿਮਲੋ ਰਾਜਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਰਾਜਯਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਹਾਰ ਦੇਖੀ।
ਜਯਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਪਰਂ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਃ
ਜੈਚੰਦ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।
ਭੀष੍ਮਸਿਂਹੇ ਗਤੇ ਲੋਕੇ ਪਂਚਮਾਸਾਨ੍ਤਰੇ ਨृਪੇ
ਜਦ ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਘ ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਸਾ ਤੁ ਗੁਰ੍ਜਰਭੂਪਸ੍ਯ ਤਨਯਾਖ੍ਯਾ ਮਦਾਲਸਾ 3.3.8.
ਉਹ ਗੁਰਜਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਦਾਲਸਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਜ੍ਜਨ੍ਮ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਿਤਤਾਰ ਧਨਂ ਬਹੁ
ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਵੰਡਿਆ।
ਸਹਦੇਵਾਂਸ਼ ਏਵਾਸੌ ਭੁਵਿ ਜਾਤਃ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਹ ਸਾਹਦੇਵ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਗਤੌ ਗੋਪਾਲਕੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਭੂਪਤਿਰ੍ਦਲਵਾਹਨਃ
ਰਾਜਾ ਦਲਵਾਹਨ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਚਂਡਿਕਾਹੋਮੇ ਨਾਨਾਭੂਪਸਮਾਗਮੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਚੰਡੀ ਹਵਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਨृਪਕਨ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਬਂਧਨਂ ਗਤੌ
ਪਹਿਲਾਂ, ਦੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਨਵਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵਕੀਂ ਦੇਸ਼ਰਾਜਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਜਾਯ ਵੈ
ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ।
ਲਕ੍ਸ਼ਾਵृਤ੍ਤਿਂ ਤਥਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਾਮ੍
ਇਕ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਗੀਤ ਤੇ ਨੱਚਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਸ਼ਤਂ ਗਜਾਨ੍ਰਥਾਨ੍ਪਂਚ ਹਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਕਾਨ੍
ਸੌ ਹਾਥੀ, ਪੰਜ ਰਥ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਬਹੁਦ੍ਰਵ੍ਯਯੁਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਾਸਦਾਸੀਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਇਕ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨੌਕਰ ਤੇ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਵੀ ਸਨ।
ਮਲਨਾ ਤਾਂ ਵਧੂਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯੈ ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਂ ਦਦੌ
ਮਲਨਾ ਨੇ, ਉਹ ਵਧੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲ ਦਾ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਾ ਚ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦੀ ਦੇਸ਼ਰਾਜਾਯ ਸ਼ੂਰਿਣੇ
ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੂਰੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਊषਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਵੀਰੌ ਰਾਜਮਾਨ੍ਯੌ ਮਹਾਬਲੌ 3.3.9.
ਉਥੇ, ਉਹ ਦੋ ਵਿਰਲੇ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸਨ, ਰਹੇ।
ਗੌਰਾਂਗਂ ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਇਕ ਗੋਰਾ, ਕਮਲ-ਆਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ।
ਸ਼ਂਖਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚਕਾਰੋਚ੍ਚੈਰ੍ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਆਯਾਤਾ ਬਹਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਰਾਯਣਾਃ
ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਏ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ।
ਰਾਮਾਂਸ਼ਂ ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ।
ਸਂਜਾਤਃ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਭੇ ਚ ਪਿਤृਵਂਸ਼ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਮਾਸਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸੁਤੇ ਜਾਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਪੁਤ੍ਰਮਜੀਜਨਤ੍
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਨੇ ਇਕ ਮੁੰਡਾ ਜਨਮਿਆ।
ਤਦਾ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਾਲਂ ਸ਼ੁਭਾਨਨਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਦਾ ਚੰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ,
ਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਸ਼੍ਚ ਕृਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਬਲਖਾਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ ਬਲਖਾਨਿਨ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਚਾਮੁਣ੍ਡੋ ਦੇਵਕਿਸੁਤੋ ਨਿਜਵਂਸ਼ਭਯਂਕਰਃ ਨ ਤਤ੍ਯਾਜ ਸੁਤਂ ਰਾਜਾ ਬਾਲਤ੍ਵੇऽਪਿ ਦਯਾਪਰਃ ।। 3.3.9.
ਚਾਮੁੰਡਾ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਸੀ।