ਕਰੀਨਰੀ ਸੁਲਲਿਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਵੈ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਕਰੀਨਾ ਤੇ ਸੁਲਲਿਤਾ — ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤਾਲਨੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪ੍ਰਿਯਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਰ ਤਾਲਨਾਦਾ ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ,
ਤਥਾ ਵਸੁਮਤਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਭੂਪਤੀਦੇਸ਼ਵਤ੍ਸਜੌ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸੁਮਤ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ, ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ ਹਕਮ ਰਖਦੇ ਸਨ।
ਸਿਂਹਿਨੀਨਾਮ ਵਡਵਾਂ ਯਾ ਤੁ ਦਤ੍ਤਾ ਭਯਾਨਕਾ
ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਸਿੰਹਿਨੀ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਉਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਪਂਚਸ਼ਬ੍ਦਂ ਮਹਾਨਾਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਇੰਦ੍ਰਦੱਤਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ, ਪੰਜ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਸੀ।
ਹਯਂ ਪਪੀਹਕਂ ਨਾਮ ਸੂਰ੍ਯਦਤ੍ਤਂ ਨਰਸ੍ਵਰਮ੍
ਪਪੀਹਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਘੋੜਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਯਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਤੇ ਮਹਾਵਤੀਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੀਰ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਸੇਨਾ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਂ ਤਤ੍ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਾਮੀ ਸ ਤਾਲਨਃ 3.3.7.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤਾਲਨਾ ਸੀ।
ਤੈਰ੍ਵੀਰੈ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰਾਜਾ ਕृਤਕृਤ੍ਯਤ੍ਵਮਾਗਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕਾਲਿਯੇਨ ਯੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਸ੍ਤਟੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਕਾਲੀਆ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਆਇਆ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਦੇਵਦੇਵਂ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਿਨਾਕੀਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਤੇऽਭੀष੍ਟਂ ਭੂਪ ਆਹ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਵਰ ਮੰਗ।"
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋਭਵਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ "ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ" ਆਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੋਹਨਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪਿਤੁਰਂਤਿਕਮਾਯਯੌ
ਸਭ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੋਹਨਨ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ।
ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗਂਗਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜਲਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
"ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।"
ਭਗਿਨੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਬਲਵਾਨ੍ਵਿਜਯੈषਿਣਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਸਾਹ ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਂ ਹਾਰਂ ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹਾਰ ਸੀ।
ਕਾਲਿਯੋ ਲਕ੍ਸ਼ਤੁਰਗੈਃ ਸਂਯੁਤਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋऽਗਮਤ੍
ਕਾਲੀਆ, ਲੱਖ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਜਯਚਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੀਂ ਯਯੌ 3.3.8.
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਜਯਚੰਦਪੁਰੀ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਮਹਾਹਾਰੌ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਬਹੁਮੂਲ੍ਯਕਃ
ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਯਯੌ ਮਹਾਵਤੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤਵਰੋ ਬਲੀ
ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਿਵਦੱਤ ਸੁੰਦਰ ਮਹਾਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਰੁਦ੍ਰਂ ਕਪਰ੍ਦਿਨਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਸ਼ੰਭੂ ਰੁਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ।
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪੁਰਾਦ੍ਬਹਿਰ੍ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ੂਰੈਃ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਿਹਾ।
ਹਯਾਃ षੋਡਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਾ ਵਤ੍ਸਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਪਤਿਃ
ਉਥੇ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਤਸਰਾਜ ਕੋਲ ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਨष੍ਟੋ ਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇषਾਂ ਵੀਰਵਰਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ।।੭ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਮਹਦ੍ਘੋਰਮਵਰ੍ਤਤ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਮੂਲ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਬਹਾਦਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੋਈ; ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਚੱਲੀ।
ਤੇ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਤ੍ਰਵੀਂ ਸੇਨਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਜਯਰਵਾਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਿੱਤ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਕਾਲਿਯੋ ਨृਪਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਕਾਲੀਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮੋਹਨਂ ਬਾਣਮਾਦਧਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ੇषਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਿਪੁਘਾਤਾਯ ਸਂਯਯੁਃ 3.3.8.
ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਆਏ।
ਭੀष੍ਮਸਿਂਹਸ੍ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਸੈਨਿਕਾਨ੍
ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਘ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।