ਚਤੁਰਸ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਾਦਃ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਚੌਰਸ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਕੁਣ੍ਡੇ ਤੁ ਵृषਭਮਰ੍ਧ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਤੁ ਰੌਪ੍ਯਕਮ੍
ਕਮਲ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਵਛ, ਤੇ ਅਰਧ ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
षਡਸ੍ਰੇ ਤੁ ਤਦਰ੍ਧਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਾਗੇ ਮਾषਦ੍ਵਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਅੱਧਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਯੱਗ ਲਈ ਦੋ ਮਾਸੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਦਾਰਣੇ ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਕृष੍ਣਕਲਂ ਭਵੇਤ੍ 2.2.4.
ਚੀਰਨ ਲਈ ਹੱਥ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਪ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਾਲਾ ਸੋਨਾ ਵੀ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ।
ਖਣ੍ਡੇ ਦਸ਼ਵਰਾਟਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬृ ਹਨ੍ਮਾਨੇ ਤੁ ਕਾਕਿਣੀ
ਇੱਕ ਟੁਕੜੇ ਲਈ ਦਸ ਵਰਾਟੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ; ਵੱਡੇ ਮਾਪ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਕਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਹਸ੍ਤਮਿਤੇ ਕੁਣ੍ਡੇ ਨਿष੍ਠੇ ਆਬਦ੍ਧਮਾਤ੍ਰਕਮ੍
ਸੱਤ ਹੱਥ ਮਾਪ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਾਪ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਧਯੇਤ੍ਪਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨਿਮ੍ਨੇ ਪਤ੍ਰੇ ਚ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਹਰ ਵਾਰੀ ਹੇਠਲੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪਣ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਲੇ ਜ੍ਞੇਯਂ ਕਾਞ੍ਚਨਸ੍ਯ ਰਤ੍ਤਿਕਾ ਗृਹਕਰ੍ਮਣਿ
ਪਥਰ ਉੱਤੇ, ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੱਤਿਕਾ ਮਾਪ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਰੋਪਣੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਹ੍ਨਾ ਸਾਰ੍ਧਮਾषਕਮ੍
ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅੱਧਾ ਮਾਸ਼ਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਣੇਪਣੇ ਤੁ ਤਾਮ੍ਰਸ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਣਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਨਾਲ ਤੋਲਣ ਲਈ ਚਾਰ ਪਣੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਵਾ ਦਿਨਸਂਖ੍ਯਾਨਂ ਪਣੈਕਂ ਚ ਸਕਾਕਿਣਿ
ਜਾਂ ਦਿਨ ਗਿਣਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਪਣਾ ਤੇ ਇੱਕ ਕਾਕਣੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਜਤੇ ਤੁ ਤਦਰ੍ਧਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਫਟਿਕਸ੍ਯ ਚ ਦਾਰਣੇ
ਚਾਂਦੀ ਲਈ ਉਸਦਾ ਅੱਧਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਫਟਿਕ ਕੱਟਣ ਲਈ ਵੀ ਇੰਨਾ ਹੀ।
ਮਣਿਵੇਧੇ ਮਣੌ ਜ੍ਞੇਯਂ ਕਾਕਿਣੀ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਮੋਤੀ ਵਿਚ ਛੇਦ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੋਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਕਣੀ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਾਂਸ੍ਯਤਾਲਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਾਣੇ ਧਮਨੇ ਤੁ ਪਣਤ੍ਰਯਮ੍ 2.2.4.
ਕਾਂਸੇ ਦੇ ਝਾਂਝ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਵਜਾਉਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪਣੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗਵਾਂ ਚ ਦੋਹਨੇ ਚੈਵ ਵਰਾਟੇ ਤੁਰ੍ਯਵੇਤਨਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧਣ ਦਾ ਮਜਦੂਰੀ ਚੌਥਾ ਵਰਾਟਾ ਹੈ।
ਅਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਾਣੇ ਸ੍ਯਂਦਨਂ ਦਸ਼ਕਾਕਿਣੀ
ਬਿਨਾਂ ਕਪੜੇ ਵਾਲਾ ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਦਸ ਕਾਕਣੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਸ਼ ਕਾਕਿਣੀ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਧਸ੍ਤਦ੍ਵ੍ਯਯੇ ਪਣ੍ਯਵੇਤਨਮ੍
ਉਸ ਖਰਚ ਤੋਂ ਦਸ ਕਾਕਣੀਆਂ ਵੱਧ-ਘੱਟ, ਇਹ ਵਪਾਰ ਦੀ ਮਜਦੂਰੀ ਹੈ।
ਲੋਹਕਾਰਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਨਾਪਿਤਸ੍ਯ ਚ ਵੇਤਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਹਾਰ ਤੇ ਨਾਈ ਦੀ ਮਜਦੂਰੀ ਵੀ।
ਸਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਨਖਮਾਨੇ ਤੁ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਾਕਿਣੀਦ੍ਵਯਮ੍
ਵੱਡ, ਬਾਲ ਤੇ ਨਖ ਵੱਟਣ ਲਈ ਦੋ ਕਾਕਣੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਕਾਕਿਣਿ ਪਣਂ ਤਚ੍ਚ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਚ ਪਯੋਧਰੇ
ਇੱਕ ਪਣਾ ਤੇ ਇੱਕ ਕਾਕਣੀ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਔਰਤ ਦੁਆਰਾ ਦੁੱਧਣ ਲਈ।
ਪਦਚਿਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗ੍ਰੀਵਾਣਾਂ ਗੁਹ੍ਯਧਾਰਣੇ
ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅੱਧਾ, ਗਲ ਜਾਂ ਕੁੱਝ ਲੁਕਵੇਂ ਪਾਉਣ ਲਈ ਵੀ।
ਲਵਣੇ ਤੁ ਤਥਾ ਦੇਯਾ ਗੁਵਾਕਾਨਾਂ ਚ ਰੋਪਣੇ
ਨਮਕ ਲਈ ਵੀ ਇੰਨਾ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਗੁਆਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਣ ਲਈ।
ਪਣਦ੍ਵਯਂ ਵਰਾਟਾਨਾਮਧਿਕਂ ਦਸ਼ਮੇਵ ਤੁ
ਦੋ ਪਣੇ, ਵਰਾਟਿਆਂ ਲਈ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਲਈ ਦਸ।
ਪਣਤ੍ਰਯਂ ਚਕ੍ਰਪਣੇ ਮਹਿषਾਣਾਂ ਪਣਾਧਿਕਮ੍ 2.2.4.
ਪਹੀਏ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪਣੇ, ਤੇ ਮਹਿਸਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਪਣੇ।
ਦਾਸੀਨਾਂ ਗਰ੍ਦਭਾਨਾਂ ਚ ਅਧਿਕਂ ਕਾਕਿਣੀਦ੍ਵਯਾਤ੍
ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਗਧਿਆਂ ਲਈ ਦੋ ਕਾਕਣੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਣਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੀਰ੍ਘੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥੇऽਪਿ ਵਰ੍ਧਯੇਤ੍
ਕਪੜੇ ਲਈ ਹਰ ਇੱਕ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਪਣਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਲੰਮੇ ਕਪੜੇ ਲਈ ਪ੍ਰਸਥ ਵਧਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਭਵੇਨ੍ਨ੍ਯੂਨਂ ਪਦੇ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇ ਚ ਵਰ੍ਦ੍ਧਯੇਤ੍
ਸਫੈਦ ਕੱਪੜਾ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਪਤਲਾ। ਜੇ ਕੱਪੜਾ ਬਹੁਤ ਪਤਲਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਧਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੇਤਨਂ ਪੁष੍ਪਸਂਸ੍ਕਾਰੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਦਸ਼ਕਾਕਿਣੀ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਂ ਦੱਸ ਕਾਕਣੀਆਂ ਮਜਦੂਰੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਬਦ੍ਧੇ ਦ੍ਵ੍ਯਂਗੁਲਂ ਯਾਵਨ੍ਮੁਣ੍ਡਮਾਲਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਜੇ ਮਾਲਾ ਬੰਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੂੰਡੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਜਿੰਨੀ ਲੰਬੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਕਿਣੀਕਤ੍ਰਯਂ ਚੈਵ ਨਿਰ੍ਮਾਣੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸਦੀ ਬਣਾਵਟ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤਿੰਨ ਕਾਕਣੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।