ਤਦਾ ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵੀਰੋ ਭਗਵਨ੍ਤਮੁषਾਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਵਿਰੋਧੀ ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਪਤੀ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਂਤਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਉषਾਪਤਿਃ
ਅੱਧੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੋ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਪਤੀ ਹਨ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੁ ਤਂ ਦੇਵਂ ਨਤ੍ਵੋਵਾਚ ਵਿਨਮ੍ਰਧੀਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੈਰਾਵਤਾਦ੍ਗਜਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਨਾਥ ਨੇ ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਲਈ।
ਆਰੁਹ੍ਯੈਰਾਵਤੀਂ ਰਾਜਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਗੇਹਮਾਯਯੌ
ਐਰਾਵਤੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਲਕਸ਼ਣ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵੀਰਾਸ੍ਤਾਲਨਾਦ੍ਯਾ ਮਦੋਤ੍ਕਟਾਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਤਾਲਨਾਦਾ ਆਦਿ ਵਿਰੋਧੀ ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਸਤ ਸਨ,
ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚ ਮਹਤੀਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਵਾਸਯਨ੍
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਬਣਾਕੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ।
ਊਚੁਸ੍ਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਾਲ ਵਯਂ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਪੁਰੀਃ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਕਾਰਂ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਾऽऽਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵੋऽਨ੍ਤਿਕਮ੍ ।। 3.3.7.
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, 'ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ; ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਕ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂਗੇ।'
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ੍ਵਗੇਹਂ ਪੁਨਰਾਯਯੁਃ
ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਾਲਨੋ ਵੀਰੋ ਦਦੌ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਵਿਰੋਧੀ ਤਾਲਨਾਦਾ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਕਰੀਨਰੀ ਸੁਲਲਿਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਵੈ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਕਰੀਨਾ ਤੇ ਸੁਲਲਿਤਾ — ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤਾਲਨੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪ੍ਰਿਯਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਰ ਤਾਲਨਾਦਾ ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ,
ਤਥਾ ਵਸੁਮਤਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਭੂਪਤੀਦੇਸ਼ਵਤ੍ਸਜੌ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸੁਮਤ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ, ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ ਹਕਮ ਰਖਦੇ ਸਨ।
ਸਿਂਹਿਨੀਨਾਮ ਵਡਵਾਂ ਯਾ ਤੁ ਦਤ੍ਤਾ ਭਯਾਨਕਾ
ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਸਿੰਹਿਨੀ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਉਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਪਂਚਸ਼ਬ੍ਦਂ ਮਹਾਨਾਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਇੰਦ੍ਰਦੱਤਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ, ਪੰਜ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਸੀ।
ਹਯਂ ਪਪੀਹਕਂ ਨਾਮ ਸੂਰ੍ਯਦਤ੍ਤਂ ਨਰਸ੍ਵਰਮ੍
ਪਪੀਹਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਘੋੜਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਯਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਤੇ ਮਹਾਵਤੀਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੀਰ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਸੇਨਾ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਂ ਤਤ੍ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਾਮੀ ਸ ਤਾਲਨਃ 3.3.7.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤਾਲਨਾ ਸੀ।
ਤੈਰ੍ਵੀਰੈ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰਾਜਾ ਕृਤਕृਤ੍ਯਤ੍ਵਮਾਗਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕਾਲਿਯੇਨ ਯੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਸ੍ਤਟੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਕਾਲੀਆ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਆਇਆ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਦੇਵਦੇਵਂ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਿਨਾਕੀਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਤੇऽਭੀष੍ਟਂ ਭੂਪ ਆਹ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਵਰ ਮੰਗ।"
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋਭਵਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ "ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ" ਆਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੋਹਨਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪਿਤੁਰਂਤਿਕਮਾਯਯੌ
ਸਭ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੋਹਨਨ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ।
ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗਂਗਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜਲਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
"ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।"
ਭਗਿਨੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਬਲਵਾਨ੍ਵਿਜਯੈषਿਣਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਸਾਹ ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਂ ਹਾਰਂ ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹਾਰ ਸੀ।
ਕਾਲਿਯੋ ਲਕ੍ਸ਼ਤੁਰਗੈਃ ਸਂਯੁਤਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋऽਗਮਤ੍
ਕਾਲੀਆ, ਲੱਖ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਜਯਚਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੀਂ ਯਯੌ 3.3.8.
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਜਯਚੰਦਪੁਰੀ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਮਹਾਹਾਰੌ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਬਹੁਮੂਲ੍ਯਕਃ
ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।