ਤਤ੍ਰ ਪੀਤਾਦਿਕਂ ਲੇਖ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਚ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਪੀਲਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰੰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਉ।
ਚਤੁਰਂਗੁਲਕੇ ਪਾਦੇ ਜਾਨੋਰੂਰ੍ਧ੍ਵੇ ਤੁ ਪੀਤਕਮ੍
ਪੈਰ 'ਤੇ ਚਾਰ ਉਂਗਲਾਂ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਗੋਡੇ ਤੋਂ ਉਪਰ ਪੀਲਾ ਹੋਵੇ।
ਦ੍ਵ੍ਯਂਗੁਲੇਨ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਯਾਮਮਂਗੁਲੀष੍ਵਪਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਗੂੜ੍ਹਾ ਬਣਾਓ; ਇਹ ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਲਗਾਓ।
ਪਦੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚਾਂਗੁਲੀषੁ ਰਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਯਾਮੇਨ ਭਾਵਯੇਤ੍ 2.2.2.
ਪੈਰ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨੂੰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਸਮਝੋ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਤਸ਼੍ਚੈਵ ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਂ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਨਿष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਸੱਤਵਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਪੀਤਂ ਰਕ੍ਤਪੀਤੈਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਚ੍ਛਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪੂਛਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਸੁਲਿਖੇਨ੍ਮੂਲਸਂਲਗ੍ਨਂ ਬਹਿष੍ਕੋਣਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਚਾਰ ਬਾਹਰੀ ਕੋਨੇ, ਜੋ ਮੂਲ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਣ, ਇਕ ਲਕੀਰ ਨਾਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਣ।
ਤ੍ਰਿਵृਤ੍ਤਂ ਵੇष੍ਟਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਿਤਰਕ੍ਤਾਸਿਤੈਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਗੋਲ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਫੈਦ, ਲਾਲ ਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪੀਤਂ ਵਾ ਵਿਲਿਖੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸਕਲਾਪਦਃ
ਜਾਂ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਅਵਗੁਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤੋਦ੍ਭੂਤਂ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਯਤੇ ਧੁਵਮ੍
ਇਹ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਾਦਾਦ੍ਵਾ ਗृਹੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਚਾਪਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਭਾਵੇਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ, ਘਰ ਵਿੱਚ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ,
ਪੋषਣਾਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪਾਪਵਿਚ੍ਯੁਤਿਃ
ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਕੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯੂਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਵृषਭਸ਼੍ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ 2.2.2.
ਮੋਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਤੇ ਬਲਦ ਸਦਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਹੈ।
ਕ੍ਰੌਂਚੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਸੁਂਦਰੀ
ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਘ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸੁੰਦਰੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹ੍ਨਿ ਗ੍ਰਹਦੋषੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਂਡਲੇ ਮਂਡਲੇष੍ਵਪਿ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਰ ਮੰਡਲ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤਂਡੁਲੋਤ੍ਥਂ ਯਵੋਤ੍ਥਂ ਵਾ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਮਕਰਰੋਪਣਮ੍
ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਜੌ, ਜੋ ਉੱਗ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ, ਮਕਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਤਾਲਂ ਸੁਭਦ੍ਰਂ ਚ ਸਦਾ ਵਿਘ੍ਨਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਹਰਿਤਾਲ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਕ ਵਜੋਂ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਂਚਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭੇਦਂ ਯਚ੍ਛਸ੍ਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗੁਣਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੰਡ ਸਫੈਦ ਗੁਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਿਂਸ਼ੁਕਸ੍ਯ ਚ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਪੀਤਂ ਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫੁੱਲ ਪੀਲੇ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਸ਼ੀਤਂ ਗੁਡਕਂ ਚੈਵ ਮਂਜਿष੍ਠਾਂ ਪਂਚਰਂਗਕਮ੍
ਕੁਸ਼ੀਤਾ, ਗੁੜਕਾ, ਮੰਜਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਪੰਚਰੰਗਾ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਰ੍ਨਵਾਯਾਃ ਪਤ੍ਰਂ ਚ ਕੇਸ਼ਰਸ੍ਯ ਬਕਸ੍ਯ ਚ
ਪੁਨਰਨਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਬਕਾ ਦੇ ਕੇਸਰ ਵਰਤਣ।
ਨਾਗਪਾषਾਣਕਂ ਚੈਵ ਪੁਨ੍ਨਾਗਂ ਦਗ੍ਧਪਂਚਕਮ੍ 2.2.2.
ਨਾਗਪਾਸ਼ਾਣ ਅਤੇ ਪੁੰਨਾਗ, ਨਾਲ ਹੀ ਪੰਜ ਸਾੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲੈਣ।
ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਕੁਂਕੁਮਂ ਚੈਵ ਰੋਚਨਾਰੋਚਨਾਂ ਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਕਪੂਰ, ਕੁੰਗੂ ਅਤੇ ਰੋਚਨਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੋੜੀ ਵੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚ ਯਦਿ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਤਦ੍ਭਰ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਜੇ ਲਾਖ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਭੁੰਨ ਕੇ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧਰਣੀਂ ਸਦਨਸ੍ਥਾਨੇ ਪਞ੍ਚਧਾ ਵਿਭਜੇਦ੍ਬਹਿਃ
ਘਰ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂ ਪੰਜ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ।
ਤਰ੍ਜਨ੍ਯਮਧ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਥਂ ਵਿਭਜੇਦ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਤਰਜਨੀ ਤੇ ਮੱਝਲੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੰਡੋ।
ਤृਣਮਾਰਭ੍ਯ ਸਾਮਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਵਾ ਮਧ੍ਯਮਾਦਿਤਃ
ਆਮ ਥਾਂ ਤੇ ਘਾਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਅਂਗੁਲ੍ਯਗ੍ਰੇ ਚ ਵਿਭਜੇਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਂਗਲ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡੋ ਤਾਂ ਸਭ ਮਨਚਾਹੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ।