ਵਿਪਾਕਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਂਤਿਕਪੌष੍ਟਿਕੇ
ਉਥੇ ਜੋ ਗ੍ਰਹਿ ਠੀਕ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਦ੍ਭੁਤੇ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਅਜੋਬੇ ਦੇ ਸਮੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਦ੍ਭੁਤੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਅਯੁਤਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਸਾਰੇ ਅਜੋਬਿਆਂ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮਂ ਕੋਟਿਹੋਮਂ ਰਾਜਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲੱਖ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋੜ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮਸ੍ਤੁ ਕੋਟਿਹੋਮਸ੍ਤਥਾ ਕਲੌ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਈ ਲੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੋੜ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਵੀ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਜਪਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਹੋਮੋ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ 2.1.14.
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਪ ਜਾਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੇ—
ਯੁਗ੍ਮਸਾਧ੍ਯਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯੁਗ੍ਮਤੋ ਭਯਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਜੋ ਰਸਮ ਜੋੜੇ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਕੱਠੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਨੈਰ੍ਵਾਪਿ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਯਤ੍ਯਯਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਕਤੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਦੇ ਵੀ ਬਦਲਾਵ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤृਤੀਯੇ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗ੍ਰਹਸਾਧ੍ਯਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਵਿਧਿਃ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੇऽਹ੍ਨਿ ਦ੍ਵਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਤृਤੀਯੇ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਹਜ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਵਾਹੇ ਕਲ੍ਪਯੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਮੇਕੈਕਾਂਗਂ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਨੌ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਅੰਗ ਲਈ ਰੋਜ਼ ਲੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਹੋਮੇ ਚ ਤਿਥ੍ਯਂਗੇ ਸ਼ਤਭਾਗੇਨ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਕ੍ਰੋੜ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੀ ਰਸਮ, ਜਦ ਤਿਥੀਆਂ ਅੰਗ ਹੋਣ, ਉਹ ਸੌ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਮੇਕਂ ਦਿਨੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪृਥਙ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਚਾਚਰੇਤ੍
ਹਰ ਦਿਨ ਇੱਕ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਿਯਮਿਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਅਯੁਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮੇ ਚ ਕੋਟਿਹੋਮੇ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੱਖ ਜਾਂ ਕ੍ਰੋੜ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੀ ਰਸਮ, ਹਮੇਸ਼ਾ—
ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਤੁ ਬਲਿਦਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਵੀ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇਣ ਦੀ ਰਸਮ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਹੇ ਤੁ ਤृਤੀਯੇऽਹ੍ਨਿ ਬਲਿਦਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ 2.1.14.
ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਹੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍षੋਡਸ਼ੇऽਹਨਿ
ਪੰਜ, ਬਾਰਾਂ, ਬਤੀ, ਜਾਂ ਸੋਲਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ—
ਕੁਣ੍ਡਸਂਸ੍ਕਾਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਅਸਂਸ੍ਕृਤੇ ਚਾਰ੍ਥਹਾਨਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਕੁੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਜੇ ਸ਼ੁਧ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਕਸਦ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਧ ਕਰਕੇ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਸ੍ਯੁਃ ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਃ ਕੁਣ੍ਡਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਕੁੰਡਾਂ ਦੀ ਅਠਾਰਾਂ ਸ਼ੁਧੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਸੂਤ੍ਰੀਕਰਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵृਤ੍ਤਸੂਤ੍ਰਂ ਨਿਪਾਤਯੇਤ੍
ਤਿੰਨ ਧਾਗੇ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੋਲ ਧਾਗਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨਿਂ ਸਮਾਹਰੇਤ੍
ਫਿਰ ਜੀਭ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਗ ਲਿਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਦੀਪਰ੍ਵਤਸ਼ਾਲਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਸ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਨਦੀ, ਪਹਾੜ, ਝੋਪੜੀ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਮਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀਯਾਦਾਤ੍ਮਨੋऽਭਿਮੁਖਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਅੱਗ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਹੋਵੇ।
ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਮृਤੁਸ੍ਨਾਤਾਂ ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰਸਮਾਗਤਾਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ,
ਕਾਲਬੀਜੇਨ ਚੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਯੋਨਾਵਗ੍ਨਿਂ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਰੱਖੇ।
ਪਿਤृਪਿਙ੍ਗਲ ਦਹਦਹ ਪਂਚਯੁਗ੍ਮਮੁਦੀਰ੍ਯ ਚ
‘ਪਿਤ੍ਰਪਿੰਗਲਾ, ਸੜ, ਸੜ’ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪੰਜ ਜੋੜੇ ਪੜ੍ਹੇ।
ਵਹ੍ਨਿਬਰ੍ਹਿषਿ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਾਦਿਯਾਂਤਾਃ ਸਬਿਂਦਵਃ 2.1.15.
ਜੋ ਅੱਗ ਤੇ ਦਰਬਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਬੂੰਦਾਂ ਸਮੇਤ ਹਨ।
ਜਿਹ੍ਵਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਯਜ੍ਞਦਤ੍ਤੇਨ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਯਜਨਦੱਤਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮੋ।
ਤ੍ਰਿਮਧ੍ਵਕ੍ਤੈਰ੍ਯਤ੍ਰ ਹੋਮਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਚ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਧ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।