ਅਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰੇ ਕੁਂਡੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚੈਕਾਂਗੁਲਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇੱਕ ਅਰਤਨੀ ਦੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਮਾਪ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਸਪ੍ਤਮੇਖਲਕਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮੇ ਨ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਸੱਤ ਮੇਖਲਾ ਵਾਲਾ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਲੱਖ ਹਵਨ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਏਕਾਂਗੁਲਾਦਿਮਾਨੇਨ ਨੇਮਿਂ ਸਂਵਰ੍ਧਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਤੋਂ ਮਾਪ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਕੁੰਡ ਦੀ ਕਿਨਾਰੀ ਵਧਾਉਣ।
ਵਸੁਹਸ੍ਤੇ ਭਾਨੁਪਂਕ੍ਤਿਰ੍ਯੁਗ੍ਮਹੀਨੇऽਪਿ ਤਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਵਸੁ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਲੜੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਜੋੜ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋ ਯੋਜਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮੇਖਲਾਸ੍ਤਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ।। । ਸਾਰ੍ਧਾਂਗੁਲਾਦਿਮਾਨੇਨ ਨੇਮਿਂ ਸਂਵਰ੍ਧਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਪੱਟੀਆਂ ਠੀਕ ਤਰਤੀਬ ਵਿਚ ਜੋੜਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ-ਅੱਧ ਉਂਗਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਪਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਿਮ ਨੂੰ ਵਧਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਮੇਖਲਯਾਗੇਨ ਯੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ 2.1.13.
ਹਰ ਪੱਟੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਂਡਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਜਾਨੀਯਾਤ੍ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਰ੍ਵਪੁਃ
ਕੁੰਡ ਦੀ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
षਟਚਤੁਰ੍ਧਾ ਗੁਣਾਯਾਮਵਿਸ੍ਤਾਰੋਨ੍ਨਤਿਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਉਹ ਛੇ ਜਾਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾਈ, ਚੌੜਾਈ ਅਤੇ ਉਚਾਈ ਹੋਵੇ।
ਏਕੈਕਾਂਗੁਲਤੋ ਯੋਨਿਂ ਕੁਂਡਸ਼ੂਨ੍ਯੇषੁ ਵਰ੍ਧਯੇਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਨੀ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਵਧਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਕੁਂਡਕੋਣੇषੁ ਯੋਨਿਂ ਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਯੋਨੀ ਨੂੰ ਕੁੰਡ ਦੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤੁ ਕੁਂਡਾਨੁਰੂਪਂ ਵਾ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਕੁੰਡ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਸਾਫ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਦ੍ਵਯਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਅਰ੍ਧਾਂਗੁਲਕ੍ਰਮਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਦੋ ਗੁਣੇ ਮਾਪ ਤੱਕ, ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਅੱਧ ਉਂਗਲ ਵਧਾ-ਵਧਾ ਕੇ।
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਭਵੇਤ੍ਕੁਂਡਂ ਬਿਂਬਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਨ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਹਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਕੇਂਦਰੀ ਚਕ੍ਰ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਉਥੇ ਹੋਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਵਟੋਪਿ ਉਮਾਦੇਵੀ ਬਿਂਬਃ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ
ਖੋਹ ਨੂੰ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਕ੍ਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਂਗੁਲਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨਿਹਸ੍ਤਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਤੇਰਾਂ ਉਂਗਲ ਜਾਂ ਅੱਗ-ਹੱਥ ਛੱਡ ਕੇ।
ਤਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਅਗ੍ਰਤੋ ਮਂਡਲਂ ਲਿਖੇਤ੍ 2.1.13.
ਉਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਸਾਹਮਣੇ, ਇੱਕ ਗੋਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਕਹਸ੍ਤਾਂਤਰੇ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਤੋਰ੍ਧ੍ਵਾਂਤੇ ਸ਼ਤੇਨ ਵਾ
ਸੂਰਜ-ਹੱਥ ਅਤੇ ਉਪਰਲੇ ਸੌਵੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਥੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਯਜ੍ਞਮਾਨਵਿਧਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਅਮਾਨੇਨ ਹਤੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਨਂ ਨ ਹਾਪਯੇਤ੍
ਜੇ ਯਜਨ ਗਲਤ ਮਾਪ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮਾਪ ਦੀ ਉਣੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸ਼ਤਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਾਨਂ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਮੇਵ ਚ
ਪਹਿਲਾ ਮਾਪ ਇੱਕ-ਅੱਧ ਸੌ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵੀ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਤੁ ਵਿਭਵੇ ਰਾਜਾ ਵਾਨ੍ਯੋ ਦ੍ਧਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪਾਕਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਂਤਿਕਪੌष੍ਟਿਕੇ
ਉਥੇ ਜੋ ਗ੍ਰਹਿ ਠੀਕ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਦ੍ਭੁਤੇ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਅਜੋਬੇ ਦੇ ਸਮੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਦ੍ਭੁਤੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਅਯੁਤਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਸਾਰੇ ਅਜੋਬਿਆਂ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮਂ ਕੋਟਿਹੋਮਂ ਰਾਜਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲੱਖ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋੜ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮਸ੍ਤੁ ਕੋਟਿਹੋਮਸ੍ਤਥਾ ਕਲੌ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਈ ਲੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੋੜ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਵੀ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਜਪਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਹੋਮੋ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ 2.1.14.
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਪ ਜਾਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੇ—
ਯੁਗ੍ਮਸਾਧ੍ਯਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯੁਗ੍ਮਤੋ ਭਯਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਜੋ ਰਸਮ ਜੋੜੇ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਕੱਠੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਨੈਰ੍ਵਾਪਿ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਯਤ੍ਯਯਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਕਤੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਦੇ ਵੀ ਬਦਲਾਵ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤृਤੀਯੇ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗ੍ਰਹਸਾਧ੍ਯਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਵਿਧਿਃ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।