ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਮਹੀਰਾਜੋ ਗਤਃ ਸਂਯੋਗਿਨੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੰਯੋਗਿਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਂਯੋਗਿਨੀ ਨृਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ ਚਾਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸੰਯੋਗਿਨੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਜਗਾਮ ਦੇਹਲੀਂ ਭੂਪਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਦੇਹਲੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨੈਵ ਤਦਾ ਦੋਲਾਂ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵੇਗਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਡੋਲੀ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਗੇਹਮੁਪਾਗਮਤ੍ 3.3.6.
ਅੱਧੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਥੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਦ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸੂਕਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੌ
ਸੂਕਰ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯੈਃ ਸਹ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਕਾਰਯਨ੍
ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਕੀਤਾ।
ਸਂਕੁਲਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਦਾਰੁਣੋ ਲੋਮਹਰ੍षਣਃ
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਭਯਭੀਤਾ ਪਰੇ ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਤਮੋਵृਤਾਮ੍
ਉਹ ਹੋਰ ਲੋਕ ਡਰ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵੀਰਾ ਦੇਹਲੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਂਯਯੁਃ
ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀਰ ਦਹਲੀਜ਼ ਵੱਲ ਆਏ।
ਧੁਂਧੁਕਾਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਂ ਹृਦਿ ਬਾਣੈਰਤਾਡਯਤ੍
ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਨਿਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯੋਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵਲਃ
ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਦਯੋਤ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ,
ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰੈਃ ਸੋऽਪਿ ਮੂਰ੍ਛਿਤੋ ਭੂਮਿਮਾਗਮਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਬਰਛਿਆਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਦਾ ਕृष੍ਣਕੁਮਾਰੋऽਸੌ ਗਜਸ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਯਯੌ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਕੁਮਾਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਭਲ੍ਲੇਨ ਤੇਨ ਸਂਭਿਨ੍ਨੋ ਮृਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪੁਰਂ ਯਯੌ 3.3.6.
ਉਹ ਤੀਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਇਆ, ਮਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁਗਰਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਰਤ੍ਨਾਭਾਨੁਰ੍ਮਹਾਵੀਰੋऽਯੁਧ੍ਯਤ੍ਤੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਤਨਾਭਾਨੂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਹਿਤਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਤਂ ਸਮਯੁਧ੍ਯਤ
ਲਕਸ਼ਣਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮੋਹਯਾਮਾਸ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਕਤਵਰ ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਧੁਂਧੁਕਾਰਂ ਮਹੀਰਾਜਂ ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਸਮਮੋਜਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹੀਰਾਜ ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਭੌ ਸਮਬਲੌ ਵੀਰੌ ਗਜਪृष੍ਠਸ੍ਥਿਤੌ ਰਣੇ
ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਜੋ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਬਹੂਨ੍ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਕृਤਵਂਤੌ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖੇ।
ਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੇ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਾ ਭਯਾਤੁਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਕਨਯਕੁਭਜ ਦੇ ਲੋਕ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ।
ਰਣਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨृਪਸ਼ੋਕਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੰਗ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੁਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ੍ਵਂਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹੀਰਾਜਭਯਾਤੁਰਾਃ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ 3.3.6.
ਪਰ ਮਹੀਰਾਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਸੱਤ ਲੱਖ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਰਿਮਲੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣਃ ਪਿਤਰਂ ਸ੍ਵਕਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਸ਼ਮ, ਪਰਿਮਲ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਣਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਭੂਮਿਰਾਜਸ੍ਯ ਵਿਜਯੋ ਜਯਚਂਦਯਸ਼ੋ ਰਣੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਜਯਚੰਦ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਹਰਤ।
ਜਯਚਂਦ੍ਰਃ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਦੇਹਲ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਜਯਚੰਦ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਭੀष੍ਮਃ ਸਿਂਹਸ੍ਥਿਤੇ ਗਂਗਾਕੂਲੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਪੂਜਕਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਮਾਸਾਂਤੇ ਭਗਵਾਨਿਂਦ੍ਰੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉੱਤਮ ਭਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ।