ਕਰ੍ਤੁਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਪਾਨਪਰਿਪਾਲਕਃ
ਉਸ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਤਿਤਂ ਪਤਮਾਨਂ ਚ ਤਥਾਰ੍ਦ੍ਧਸ੍ਫੁਟਿਤਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਚੀਜ਼ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੀ, ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਵੇ,
ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਤੁ ਯਃ ਕਰ੍ਤਾ ਪਤਮਾਨਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਜੋ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਵਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਕਿਤੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਜੋਤਿ-ਲਿੰਗ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਵਕੁਲਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਂ ਵਸੇਦ੍ਦਿਵਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਕਰੋੜ ਗਿਣਤੀ ਲਈ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੀਲਿਂਗੇषੁ ਯੋਨੌ ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਕੁਲਂ ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੀ ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਯੋਨੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੋਯਮਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਵਰਗਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਦਾਘਕਾਲੇ ਪਾਨੀਯਂ ਯਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵਾਪਿਨਃ
ਜਿਸਦੇ ਕੂਏ ਜਾਂ ਜਲਾਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਪਾਣੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਏਕਾਹਂ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੋਯਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਨਮਾਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ ਪਾਣੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ,
ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਿਤृਕੁਲੇ ਸਪ੍ਤ ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਾਤृਕੁਲੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ 2.1.9.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੰਨੇ ਹੀ, ਹੇ ਦੁਜਨਮਾਂ।
ਪਿਤੁਰੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਕੁਲਂ ਵਿਂਸ਼ਂ ਮਾਤੁਰੂਰ੍ਧ੍ਵ ਕੁਲਂ ਤਥਾ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀਹ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੰਨੀ ਹੀ ਗਿਣਤੀ ਉੱਤੇ।
ਪਂਚ ਵੈ ਮਾਤृਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤਾਮਹੇ ਕੁਲੇ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੰਜ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ।
ਗੁਰੋਃ ਪਿਤृਕੁਲੇ ਪਂਚ ਤਸ੍ਯ ਮਾਤृਕੁਲੇ ਤਥਾ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੰਜ।
ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਾਤਾਮਹਕੁਲੇ ਪਂਚ ਚੈਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੰਜ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਹ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾ ਉਦ੍ਧਾਰਃ ਸਂਮਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੁਕਤੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਅਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ਕੁਲਸ਼ਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਵਿਂਸ਼ਕੁਲਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਵੀਹ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਮਾਤੁਰ੍ਮਾਤਾਮਹਸ੍ਯੈਵ ਜਾਤਿਂ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਮਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਜੋੜਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚੈਕਂ ਸ੍ਯਾਦੇਕਵਿਂਸ਼ਂ ਕੁਲਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਇਕੀ ਪਰਿਵਾਰ।
ਪਾਨੀਯੇਨ ਵਿਨਾ ਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਲੋਕੇ ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਚਾਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ 2.1.9.
ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿਯੁਤਂ ਯਦ੍ਵੈ ਤਤ੍ਤੋਯਂ ਤੁ ਵਿਨਿਂਦਤਮ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਕੁਂਡੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਹ੍ਰਦੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕੂੰਏ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸੁਸ੍ਥਿਤਂ ਦੁਃਸ੍ਥਿਤਂ ਵਾਪਿ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਨ ਚਾਲਯੇਤ੍
ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ, ਕਦੇ ਵੀ ਹਿਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਚ੍ਛਨ੍ਨਗਰਗ੍ਰਾਮੇ ਸ੍ਥਾਨਤ੍ਯਾਗੇ ਚ ਵਿਪ੍ਲਵੇ
ਢਹਿ ਗਏ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਥਾਂ ਛੱਡਣ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ—
ਕੇਸ਼ਵਂ ਹਰਿਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਮਧੂਕਂ ਕਿਂਸ਼ੁਕਂ ਤਥਾ
ਕੇਸ਼ਵ, ਹਰਿ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਮਧੂਕ, ਅਤੇ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਵੀ—
ਦੇਵਾਲਯਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁष੍ਕਰਿਣੀ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਪੌਂਡ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਥੇਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਚ ਮੁਖਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਦਵਾਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਮ੍ਯੇ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕੋਣੇ ਤੁ ਨਰਕਂ ਭਵੇਤ੍
ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਨਰਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਅਰ੍ਕਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਤਃ 2.1.9.
ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤृਪ੍ਯੇ ਹਸ੍ਤਂ ਨਲਿਨ੍ਯਾਦਾਵਤੋ ਹੀਨਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਕੰਵਲ-ਝੀਲ ਤੇ ਹੱਥ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਘਟਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।