ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਨ੍ਮਾਨਂ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਫਲਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਮਾਪ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਮਾਪ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕषष੍ਟਿਹਸ੍ਤਮਿਤਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਚੋਤ੍ਤਮਂ ਵਿਦੁਃ
ਇਕਸਠ ਹਸਤ ਦਾ ਮਹਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵਾ ਦੇਵਮਾਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਚੰਗੀ ਭੁਤਿ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵ ਮਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਵੇ।
ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਲਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਲਭਤੇ ਮੌਕ੍ਤਿਕਂ ਫਲਮ੍
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੋਤੀ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਸ਼ਤੇਨ ਸ਼ਤੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯੈष ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਇਹ ਮਹਲ ਦੇ ਬਾਰੇ ਨਿਸਚੈ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੋ ਸੌ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੌ।
ਤਡਾਗਂ ਤਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਤ੍ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਾਨਮੀਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਤਲਾਬ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਮਾਪ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਨਿष੍ਠਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਂਸ਼ਹੀਨਕਮ੍
ਕਨਿਸ਼ਠ ਮਾਪ ਤਿੰਨ ਸੌ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੀਹ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਡਾਗਮਾਨਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਫਲਦਾਯਕਮ੍
ਤਲਾਬ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਮਾਪ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਡਾਗੇ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾ ਨੇਮੀ ਮਾਨਾਰ੍ਧੇ ਗਰ੍ਤਮੀਰਿਤਮ੍ 2.1.9.
ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ ਗੇਰਾ, ਵਿਆਸ ਦਾ ਦੂਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਹਿਰਾਈ ਅੱਧੀ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਗਾਂਧਰ੍ਵਂ ਪੈਸ਼ਾਚਂ ਪਂਚਮਂ ਵਿਦੁਃ
ਚੌਥਾ ਗਾਂਧਰਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੰਜਵਾਂ ਪੈਸ਼ਾਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੀਤਿਹਸ੍ਤਮਾਨੇਨ ਨਲਿਨ੍ਯਾ ਮਣਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਅੱਸੀ ਹੱਥ ਮਾਪ ਵਾਲਾ ਕੌਲਾਂ ਦਾ ਤਲਾਬ 'ਮਣਿ' ਨਾਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਹਸ੍ਤੇਨ ਨਲਿਨੀ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵੇ ਤੁਰ੍ਯਹੀਨਕਮ੍
ਸੱਠ ਹੱਥ ਦਾ ਕੌਲਾਂ ਵਾਲਾ ਤਲਾਬ, ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਰ੍ਯਹੀਨਂ ਚ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵੇ ਗਰ੍ਤੇ ਮਾਨਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਤਲਾਬ ਚੌਥੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਖੱਡ ਦੀ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਅਗ੍ਨੌ ਰੋਗੋ ਬਂਧੁਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ ਚ
ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ ਮੌਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਵਿਪ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਸਮਾਜੇ ਮੇਰੁਸ੍ਥਾਨੇ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੇਰੂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਨ ਕਰੋਤਿ ਮੂਢਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਵਾਪ੍ਯਾਦਿषੁ ਪਾਪਚੇਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਤੇ ਮਲੀਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰਾਂ, ਤਲਾਬਾਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਯਦਾ ਤੁ ਦੀਰ੍ਘਾਸਰਸੀਤਡਾਗਪ੍ਰਾਸਾਦਕੂਪਾਦਿषੁ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨਿ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਲੰਬੇ ਸਰੋਵਰ, ਦਰਿਆ, ਤਲਾਬ, ਮੰਦਰ, ਕੂਆਂ ਆਦਿ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਯਦਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇषੁ ਨਿਪਾਨਕੇषੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਕੂਪੇषੁ ਵਨਾਦਿਕੇषੁ
ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਪਿਆਉ, ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਕੂਏ, ਜੰਗਲ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਜਲਾਦੇਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥੇष੍ਟਂ ਪ੍ਰਯਤੋ ਮਨੁष੍ਯਃ 2.1.9.
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ।
ਪ੍ਰਸਾਦੇ ਮृਨ੍ਮਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਯੈਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪੁੰਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਜਨੋ।
ਤृਣਮਯੇ ਸ਼ਤਮਯਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਨਵਵਲ੍ਕਲੇ
ਘਾਹ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪੁੰਨ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਛਾਲ ਦੀ ਬਣੀ ਦਾ ਅੱਧਾ।
ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਿष੍ਟਿਕਾਰਚਿਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਟਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪੁੰਨ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਂ ਸੌਵਰ੍ਣੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪੁੰਨ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਜਨੋ।
ਯਦਤੀਤਂ ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਕੁਲਾਨਾਮਯੁਤਂ ਨਰਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਨਿष੍ਠਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਹਰੀ ਲਈ ਘੱਟ, ਮੱਧਮ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਘਰ ਬਣਵਾ ਕੇ—
ਹਸ੍ਤਾਨਾਂ ਪੋਡਸ਼ੈਰ੍ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਰਹੀਨਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੱਥ ਪੋੜਾ ਦੀ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਨਿष੍ਠਂ ਤਾਰਹਸ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਮਂ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਤਾਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੰਜੀ ਵੀਹ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਦ੍ਵਾਰਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਂ ਭਵੇਤ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਚੌਕੋਣ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਯਾਵਂਤੋ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪਰਮਾਣਵਃ 2.1.9.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੰਨੇ ਪਰਮਾਣੂ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਨਮਾਂ,