ਰਤ੍ਨਭਾਨੁਰ੍ਗਜਾਨੀਕੇ ਰੂਪਾਨੀਕੇ ਹਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਰਤਨਭਾਨੂ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਸਲਾਰ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਯੋਤੋ ਰਤ੍ਨਭਾਨੁਂ ਰਰਕ੍ਸ਼ਤੁਃ
ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਅਤੇ ਵਿਦਯੋਤ ਦੋਵੇਂ ਰਤਨਭਾਨੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਭੂਪਾਃ ਪਦਾਤਿਸੈਨ੍ਯੇ ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਮਦਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਪਦਾਤੀ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਖੜੇ ਸਨ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ।
ਹਯਾ ਹਯੈਰ੍ਮृਤਾ ਜਾਤਾ ਗਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਜੈਸ੍ਤਥਾ
ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਭੂਪੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰ੍ਭਯਾ ਰਣਮਾਯਯੁਃ 3.3.6.
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਪਂਚਦਿਨਂ ਜਾਤਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵੀਰਜਨਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜੰਗ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸੂਰਵੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਪਂਚਲਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹੀਭਰ੍ਤੁਰ੍ਹਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਦਾਤਯਃ
ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਪਦਾਤੀ ਸਿਪਾਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਾਧਿਪਸ੍ਯੈਵ ਗਜਾ ਨਵਸਹਸ੍ਰਕਾਃ
ਕਾਞਯਕੁਭਜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਏਕਲਕ੍ਸ਼ਂ ਹਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮृਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪੁਰਂ ਯਯੁਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਮਰੇ ਤੇ ਉਹ ਸੁਰਗ ਨਗਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦੁਃਖਿਤੋ ਮਨਸਾ ਦੇਵਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਦਿਲੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਰੁਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਮਹੀਰਾਜੋ ਗਤਃ ਸਂਯੋਗਿਨੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੰਯੋਗਿਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਂਯੋਗਿਨੀ ਨृਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ ਚਾਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸੰਯੋਗਿਨੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਜਗਾਮ ਦੇਹਲੀਂ ਭੂਪਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਦੇਹਲੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨੈਵ ਤਦਾ ਦੋਲਾਂ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵੇਗਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਡੋਲੀ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਗੇਹਮੁਪਾਗਮਤ੍ 3.3.6.
ਅੱਧੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਥੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਦ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸੂਕਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੌ
ਸੂਕਰ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯੈਃ ਸਹ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਕਾਰਯਨ੍
ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਕੀਤਾ।
ਸਂਕੁਲਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਦਾਰੁਣੋ ਲੋਮਹਰ੍षਣਃ
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਭਯਭੀਤਾ ਪਰੇ ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਤਮੋਵृਤਾਮ੍
ਉਹ ਹੋਰ ਲੋਕ ਡਰ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵੀਰਾ ਦੇਹਲੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਂਯਯੁਃ
ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀਰ ਦਹਲੀਜ਼ ਵੱਲ ਆਏ।
ਧੁਂਧੁਕਾਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਂ ਹृਦਿ ਬਾਣੈਰਤਾਡਯਤ੍
ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਨਿਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯੋਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵਲਃ
ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਦਯੋਤ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ,
ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰੈਃ ਸੋऽਪਿ ਮੂਰ੍ਛਿਤੋ ਭੂਮਿਮਾਗਮਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਬਰਛਿਆਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਦਾ ਕृष੍ਣਕੁਮਾਰੋऽਸੌ ਗਜਸ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਯਯੌ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਕੁਮਾਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਭਲ੍ਲੇਨ ਤੇਨ ਸਂਭਿਨ੍ਨੋ ਮृਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪੁਰਂ ਯਯੌ 3.3.6.
ਉਹ ਤੀਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਇਆ, ਮਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁਗਰਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਰਤ੍ਨਾਭਾਨੁਰ੍ਮਹਾਵੀਰੋऽਯੁਧ੍ਯਤ੍ਤੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਤਨਾਭਾਨੂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਹਿਤਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਤਂ ਸਮਯੁਧ੍ਯਤ
ਲਕਸ਼ਣਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮੋਹਯਾਮਾਸ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਕਤਵਰ ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਧੁਂਧੁਕਾਰਂ ਮਹੀਰਾਜਂ ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਸਮਮੋਜਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹੀਰਾਜ ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਭੌ ਸਮਬਲੌ ਵੀਰੌ ਗਜਪृष੍ਠਸ੍ਥਿਤੌ ਰਣੇ
ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਜੋ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।