ਪृਥਿਵੀਰਾਜ ਏਵਾਸੌ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੈਨ੍ਯਮਚੋਦਯਤ੍
ਪृथਵੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਰਥਾਃ ਪਂਚਸਹਸ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਧਨੁਰ੍ਬਾਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਥੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬਾਣ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਰਾਜਾਨਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਮਹੀਰਾਜਪਦਾਨੁਗਾਃ
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਰਾਜੇ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਦ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਸਨ।
ਧੁਨ੍ਧੁਕਾਰਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਗਜਾਨੀਕਪਤਿਸ੍ਸਦਾ
ਧੁੰਦੁਕਾਰਾ, ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਥੀ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਪਾਹੀ ਸਿਰਦਾਰ ਸੀ।
ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਨृਪਤਯਃ ਪਤਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਭਵਨ੍ 3.3.6.
ਉਥੇ ਰਾਜੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦੇ ਵੀ ਮੁਖੀ ਸਨ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵੀਹ ਕੋਸ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਲਕ੍ਸ਼षੋਡਸ਼ਸਂਮਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਲੱਖ ਸੀ।
ਵਾਜਿਨਸ਼੍ਚਾष੍ਟਲਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਥੇ ਅੱਠ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਸਨ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਆਗਸ੍ਕृਤਂ ਮਹੀਰਾਜਂ ਮਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਂਸ਼ਿਨਃ
ਸ਼ੁਕਲ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਸਮਝ ਕੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਈਸ਼ਨਦ੍ਯਾਃ ਪਰੇ ਕੂਲੇ ਤਦ੍ਦੋਲਾ ਸ੍ਥਪਿਤਾ ਤਦਾ
ਇਸ਼ਨਾ ਨਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਡੋਲ੍ਹਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਰਤ੍ਨਭਾਨੁਰ੍ਗਜਾਨੀਕੇ ਰੂਪਾਨੀਕੇ ਹਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਰਤਨਭਾਨੂ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਸਲਾਰ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਯੋਤੋ ਰਤ੍ਨਭਾਨੁਂ ਰਰਕ੍ਸ਼ਤੁਃ
ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਅਤੇ ਵਿਦਯੋਤ ਦੋਵੇਂ ਰਤਨਭਾਨੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਭੂਪਾਃ ਪਦਾਤਿਸੈਨ੍ਯੇ ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਮਦਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਪਦਾਤੀ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਖੜੇ ਸਨ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ।
ਹਯਾ ਹਯੈਰ੍ਮृਤਾ ਜਾਤਾ ਗਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਜੈਸ੍ਤਥਾ
ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਭੂਪੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰ੍ਭਯਾ ਰਣਮਾਯਯੁਃ 3.3.6.
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਪਂਚਦਿਨਂ ਜਾਤਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵੀਰਜਨਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜੰਗ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸੂਰਵੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਪਂਚਲਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹੀਭਰ੍ਤੁਰ੍ਹਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਦਾਤਯਃ
ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਪਦਾਤੀ ਸਿਪਾਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਾਧਿਪਸ੍ਯੈਵ ਗਜਾ ਨਵਸਹਸ੍ਰਕਾਃ
ਕਾਞਯਕੁਭਜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਏਕਲਕ੍ਸ਼ਂ ਹਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮृਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪੁਰਂ ਯਯੁਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਮਰੇ ਤੇ ਉਹ ਸੁਰਗ ਨਗਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦੁਃਖਿਤੋ ਮਨਸਾ ਦੇਵਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਦਿਲੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਰੁਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਮਹੀਰਾਜੋ ਗਤਃ ਸਂਯੋਗਿਨੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੰਯੋਗਿਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਂਯੋਗਿਨੀ ਨृਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ ਚਾਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸੰਯੋਗਿਨੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਜਗਾਮ ਦੇਹਲੀਂ ਭੂਪਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਦੇਹਲੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨੈਵ ਤਦਾ ਦੋਲਾਂ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵੇਗਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਡੋਲੀ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਗੇਹਮੁਪਾਗਮਤ੍ 3.3.6.
ਅੱਧੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਥੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਦ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸੂਕਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੌ
ਸੂਕਰ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯੈਃ ਸਹ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਕਾਰਯਨ੍
ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਕੀਤਾ।
ਸਂਕੁਲਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਦਾਰੁਣੋ ਲੋਮਹਰ੍षਣਃ
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਭਯਭੀਤਾ ਪਰੇ ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਤਮੋਵृਤਾਮ੍
ਉਹ ਹੋਰ ਲੋਕ ਡਰ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵੀਰਾ ਦੇਹਲੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਂਯਯੁਃ
ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀਰ ਦਹਲੀਜ਼ ਵੱਲ ਆਏ।