ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਸਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ 2.1.5.
ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ਮੁਖੋਦ੍ਭੂਤੋ ਹੋਰਾਤਂਤ੍ਰੇ ਯਥੋਦਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰਾਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਗਂਗਾਹੀਨੋ ਹਤੋ ਦੇਸ਼ੋ ਵਿਪ੍ਰਹੀਨਾ ਯਥਾ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੇਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਦੀਪਾ ਯਥਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰਨਾਦਿਤ੍ਯਂ ਯਥਾ ਨਭਃ
ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾਂ ਦੀਵੇ ਰਾਤ, ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਸਮਾਨ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਧਰ੍ਮਤੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਭਾਵਯੇਤ੍ਕਰ੍ਮਵृਦ੍ਧਯੇ
ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਿਨਂ ਕਲ੍ਮषਾਪਹਮ੍
ਸਿੱਧਾ ਦਿਖਾਉਣ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਵਿਪ੍ਰੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਜ੍ਞਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਸੂਰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਕੋਈ ਅਛੂਤਪਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਯਜਨਿਆਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਿਭੇਦਾਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਭੋਜਕਃ ਕਥਕਸ੍ਤਥਾ
ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਭੇਦ ਹਨ: ਭੋਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ—
ਕਥਕੋ ਮਧ੍ਯਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਸੂਰ੍ਯਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਥੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੱਧਮ ਦਰਜੇ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈਦ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ ਅਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਸੂਰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੈਦ, ਤੇ ਰਾਜਾ—ਇਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਹਨ; ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਜਸਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸੁਭਿਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਗਂਧਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ 2.1.5.
ਧਨ, ਕਪੜੇ, ਸੁਗੰਧ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ—
ਸੂਰ੍ਯਚਕ੍ਰਵਿਦਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਨਾਵਮਨ੍ਯੇਤ੍ਕਥਂਚਨ ਗਣਵਿਪ੍ਰਸਮਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਦੈਵਜ੍ਞਃ ਸਮੁਦਾਹृਤਃ
ਸੂਰਜ ਚੱਕਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਘਟੀਆ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਰਗਾ ਪੂਜਨਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਾਤੇ ਬਾਲੇ ਨਿਰੂਪ੍ਯੇ ਚ ਲਗ੍ਨਗ੍ਰਹਨਿਰੂਪਣਮ੍ ਦ੍ਵਿਮਾਤ੍ਰਿਕਾਂ ਸਮਭ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਵੇਦਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਜੰਮਦਾ ਜਾਂ ਜਾਂਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲਗਨ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੋ ਮਾਪ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਥਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਵਰ੍ਣਨਮ੍ ऋਤੇ ਪਿਤੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਇਤੀਯਂ ਨੈਗਮੀ ਸ੍ਮृਤਿਃ
ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਦੀਆਂ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਇਹ ਨਿਗਮਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋऽਪਿ ਗੁਰਵਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਮਾਤਾ ਪਰੋ ਗੁਰੁਃ
ਤਿੰਨੋ ਗੁਰੂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਆਮਵਾਸ੍ਯਾਮਥ ਵਾ ਰਵਿਸਂਕ੍ਰਮੇ
ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਅਮਾਵਸ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤ ਵੇਲੇ—
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਤਥਾ
ਅਯਨ, ਵਿਸ਼ੁਵ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ—
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਵਂਦਯੇਤ੍ਪਾਦੌ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਪ੍ਰਦਮੇਕਮਾਦ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪਿਤਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰੋ ਜਨਯਂਤੀਹ ਪਿਤਰਃ ਪਾਲਯਂਤਿ ਚ
ਪਿਤਾ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਜਯਤੇ ਲੋਕਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਧਰਮ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਵਿਵਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੁਦ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਜ੍ਜਗਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਮਾਤਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ।। 2.1.6.
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਾਗਰਾਦੀਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ,
ਗੁਰੁਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਲਬ੍ਧਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰੀ
ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਗਿਆਨ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਨਾਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦ ਵੇਦਾਂਗਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਵੇਦ, ਵੇਦਾਂਗ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਇਥੇ ਹੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਜਗਤਾਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਾਵਨਂ ਪਰਮਂ ਯਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਪਿਤਾਮਹਂ ਚ ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਦੌ ਮਾਤਰਂ ਗੁਰੁਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਦੀ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤृਮਂਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ
ਮਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟਾਦृष੍ਟੇ ਚ ਸ ਗੁਰੁਰ੍ਗੁਰੁਰ੍ਮਾਤਾ ਤਥਾ ਗੁਰੁਃ
ਚਾਹੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਗੁਰੂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਹੈ; ਮਾਂ ਵੀ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਹੈ।