ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਮਤ੍ਵਾ ਮੁਮੋਦਿਰੇ । ਮਹੀਪਤਿਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਦੁਃਖਾਤ੍ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਮੰਨ ਲਈ। ਪਰ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਕृਤ੍ਵੌਰ੍ਵੀਯਾਂ ਪੁਰੀਮਨ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਥੇ ਵਸਿਆ।
ਅਗਮਾ ਭੂਮਿਰਾਜਾਯ ਚਾਨ੍ਯਾ ਪਰਿਮਲਾਯ ਸਾ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭੂਮਿਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਪਰਿਮਲ ਨੂੰ।
ਵਿਵਾਹਾਂਤੇ ਚ ਭੂਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਗਮਨ੍ਯਮਕਾਰਯਤ੍
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੂਮਿਰਾਜਾ ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਕਿਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਦੇਹਲੀ ਸੁਮੂਹੂਰ੍ਤੇਨ ਦੁਰ੍ਗ ਦ੍ਵਾਰੇ ਸੁਰੋਪਿਤਾ
ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥਰੜੀ ਬਣਾਈ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਸ ਨृਪੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੇਹਲੀ ਨਾਮ ਚਾਕਰੋਤ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਥਰੜੀ ਦਾ ਨਾਮ 'ਦੇਹਲੀ' ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਾਂਤੇ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜਯਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ—
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪृਥਿਵੀਰਾਜ ਮਦ੍ਦਾਯਂ ਮੇ ਨ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ 3.3.5.
—ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ?'
ਨੋ ਚੇਨ੍ਮਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਕਠਿਨੈਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਸੈਨਿਕਾਃ
'ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।'
ਦੂਤਂ ਵੈ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰਾਜਰਾਜੋ ਮਦੋਤ੍ਕਟਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ।
ਯਦਾ ਨਿਰਾਕृਤਾ ਧੂਰ੍ਤਾ ਮਯਾ ਤੇ ਚਂਦ੍ਰਵਂਸ਼ਿਨਃ
'ਜਦ ਮੈਂ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਲਾਕ ਸਨ, ਅਪਣੀ ਪਾਸੋਂ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—'
ਤ੍ਵਯਾ षੋਡਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਯੁਦ੍ਧਸੈਨ੍ਯਂ ਸਮਾਹृਤਮ੍
'ਤੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਯੁੱਧ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ।'
ਭਵਾਨ੍ਨ ਦਂਡ੍ਯੋ ਬਲਵਾਨ੍ਕਰਂ ਮੇ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
'ਤੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਯੋਰ੍ਘੋਰਂ ਵੈਰਂ ਚਾਸੀਨ੍ਮਹੀਤਲੇ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਯਚਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਪृਥਿਵੀਰਾਜਭੀਰੁਕਃ
ਜਯਚੰਦ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪਰ ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ ਡਰਪੋਕ ਸੀ।
ਪृਥਿਵੀਰਾਜ ਏਵਾਸੌ ਤਥਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਾਨਯਤ੍
ਉਹੀ ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ ਨੇ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ।
ਦਿਸ਼ਂ ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਸ ਵੈ ਜਿਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਕੋਸ਼ਾਨੁਪਾਹਰਤ੍
ਦੱਖਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਥਿਆ ਲਏ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਪਰਂ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਿਲਕਾ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਯਾ ਤੁ ਵੀਰਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਤਿਲਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਔਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਸੁਭਾਵਨ ਸੀ।
ਜਯਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭੂਪਸ੍ਯ ਯੋषਿਤਃ षੋਡਸ਼ਾਭਵਨ੍
ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ।
ਗੌਡਭੂਪਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਦਿਵ੍ਯਵਿਭਾਵਰੀ
ਗੌੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿਵ੍ਯਵਿਭਾਵਰੀ ਸੀ।
ਰੂਪਯੌਵਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਰਤਿਕੇਲਿਵਿਸ਼ਾਰਦਾ
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤਾ ਸੁਤਾ ਦੇਵੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਂਯੋਗਿਨੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਧੀ ਜਨਮੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੰਯੋਗਿਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਬੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਦੇਵੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਰਾਜਾਹ੍ਵਯਦ੍ਭੂਪਾਨ੍ਮਹਾਸ਼ੁਭਾਨ੍ ਮਂਤ੍ਰਿਪ੍ਰਵਰ ਭੋ ਮਿਤ੍ਰ ਚਂਦ੍ਰਭਟ੍ਟ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯ
ਉਸ ਦੇ ਸੁਯੰਵਰ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਚੰਦ੍ਰਭੱਟ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍ ਸ੍ਥਾਪਯ ਤ੍ਵਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਤੁ ਮੇ ਵਦ ।। 3.3.6.
ਕਨਯਕੁਭਜ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਂਦ੍ਰਭਟ੍ਟੋ ਭਵਾਨੀਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਭੱਟ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਚ ਭੂਪਾਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਦੇਸ਼੍ਯਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਸੁਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀ ਯਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਿਰਿਯਂ ਨृਪ
ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ?'
ਜਯਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਂਦ੍ਰਭਦ੍ਰਮੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਭਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸਞ੍ਜਯੇਦ੍ਯੋਗਿਨੀਮੇਤਾਂ ਤਰ੍ਹਿ ਮੇऽਤਿਪ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਇਹ ਯੋਗਿਨੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।