ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਯੋਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੌ ਚਦ੍ਰਵਂਸ਼ਜੌ
ਪ੍ਰਦ्योਤਾ ਤੇ ਵਿਦ्योਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮੇ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਤਨਯੋ ਜਾਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪਰਿਮਲੋ ਬਲੀ
ਪ੍ਰਦ्योਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ ਤੇ ਪਰਿਮਲ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯੋਤਾਦ੍ਭੀष੍ਮਸਿਂਹਸ਼੍ਚ ਗਜਸੇਨਾਧਿਪੋऽਭਵਤ੍
ਵਿਦ्योਤਾ ਤੋਂ ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਘ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿਜਰਾਜ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰਾਕਰੋਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਣਮਿੱਤਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਯਚਂਦ੍ਰਮਵਰ੍ਣਯਨ੍
ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਜਯਚੰਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਮਾਤਾਮਹਸ੍ਯ ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਨਿਡਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਕਥਂ ਭੁਂਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਨਿਰਾਕृਤਾਃ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ, 'ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਭੋਗਦਾ ਹੈਂ?' ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਵਲੋਂ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਾਲੋ ਜਯਚਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਤਾਨ੍ 3.3.5.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਪਰਿਮਲਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਮਂਤ੍ਰੀ ਭਵਾਧੁਨਾ
ਤੂੰ ਪਰਿਮਲ ਨਾਮ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਮੰਤਰੀ ਬਣ।
ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥੇ ਚ ਮਯਾ ਵੋ ਵੈ ਪੁਰੀ ਦਤ੍ਤਾ ਮਹਾਵਤੀ
ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਹਾਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਮਤ੍ਵਾ ਮੁਮੋਦਿਰੇ । ਮਹੀਪਤਿਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਦੁਃਖਾਤ੍ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਮੰਨ ਲਈ। ਪਰ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਕृਤ੍ਵੌਰ੍ਵੀਯਾਂ ਪੁਰੀਮਨ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਥੇ ਵਸਿਆ।
ਅਗਮਾ ਭੂਮਿਰਾਜਾਯ ਚਾਨ੍ਯਾ ਪਰਿਮਲਾਯ ਸਾ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭੂਮਿਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਪਰਿਮਲ ਨੂੰ।
ਵਿਵਾਹਾਂਤੇ ਚ ਭੂਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਗਮਨ੍ਯਮਕਾਰਯਤ੍
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੂਮਿਰਾਜਾ ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਕਿਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਦੇਹਲੀ ਸੁਮੂਹੂਰ੍ਤੇਨ ਦੁਰ੍ਗ ਦ੍ਵਾਰੇ ਸੁਰੋਪਿਤਾ
ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥਰੜੀ ਬਣਾਈ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਸ ਨृਪੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੇਹਲੀ ਨਾਮ ਚਾਕਰੋਤ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਥਰੜੀ ਦਾ ਨਾਮ 'ਦੇਹਲੀ' ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਾਂਤੇ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜਯਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ—
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪृਥਿਵੀਰਾਜ ਮਦ੍ਦਾਯਂ ਮੇ ਨ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ 3.3.5.
—ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ?'
ਨੋ ਚੇਨ੍ਮਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਕਠਿਨੈਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਸੈਨਿਕਾਃ
'ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।'
ਦੂਤਂ ਵੈ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰਾਜਰਾਜੋ ਮਦੋਤ੍ਕਟਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ।
ਯਦਾ ਨਿਰਾਕृਤਾ ਧੂਰ੍ਤਾ ਮਯਾ ਤੇ ਚਂਦ੍ਰਵਂਸ਼ਿਨਃ
'ਜਦ ਮੈਂ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਲਾਕ ਸਨ, ਅਪਣੀ ਪਾਸੋਂ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—'
ਤ੍ਵਯਾ षੋਡਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਯੁਦ੍ਧਸੈਨ੍ਯਂ ਸਮਾਹृਤਮ੍
'ਤੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਯੁੱਧ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ।'
ਭਵਾਨ੍ਨ ਦਂਡ੍ਯੋ ਬਲਵਾਨ੍ਕਰਂ ਮੇ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
'ਤੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਯੋਰ੍ਘੋਰਂ ਵੈਰਂ ਚਾਸੀਨ੍ਮਹੀਤਲੇ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਯਚਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਪृਥਿਵੀਰਾਜਭੀਰੁਕਃ
ਜਯਚੰਦ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪਰ ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ ਡਰਪੋਕ ਸੀ।
ਪृਥਿਵੀਰਾਜ ਏਵਾਸੌ ਤਥਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਾਨਯਤ੍
ਉਹੀ ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ ਨੇ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ।
ਦਿਸ਼ਂ ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਸ ਵੈ ਜਿਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਕੋਸ਼ਾਨੁਪਾਹਰਤ੍
ਦੱਖਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਥਿਆ ਲਏ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਪਰਂ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਿਲਕਾ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਯਾ ਤੁ ਵੀਰਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਤਿਲਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਔਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਸੁਭਾਵਨ ਸੀ।
ਜਯਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭੂਪਸ੍ਯ ਯੋषਿਤਃ षੋਡਸ਼ਾਭਵਨ੍
ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ।