ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਾਧਿਪਾਯੈਵ ਚਂਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤਿਂ ਪਿਤਾਦਦਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤੀ ਨੂੰ ਕਾਨਯਕੁਬਜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਭੂਪਾਯ ਚਪਹਾਨਿਕੁਲਾਯ ਤੁ
ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਪਹਾਨਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ।
ਜਯਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮਾਧਿਸ੍ਥੋ ਹਿਮਾਲਯੇ
ਜਯਸ਼ਰਮਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਂ ਸ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਚਂਦ੍ਰਕਾਂਤ੍ਯਾਃ ਸੁਤੋਭਵਤ੍ ਰਤ੍ਨਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨੁਜੋ ਬਲੀ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਰਤਨਭਾਨੁ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਜਿਤ੍ਵਾ ਗੌਡਵਂਗਾਦੀਨ੍ਮਰੁਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਦੋਤ੍ਕਟਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੌੜ, ਵੰਗ ਅਤੇ ਮਰੂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਗਂਗਾਸਿਂਹਸ੍ਯ ਭਗਿਨੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੀਰਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਗੰਗਾਸਿੰਹ ਦੀ ਭੈਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵੀਰਵਤੀ ਸੀ, ਸ਼ੁਭਵਤੀ ਸੀ।
ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਸ੍ਤਦਾ ਭੂਮੌ ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤਃ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ ਸ ਸਪ੍ਤਾਬ੍ਦਾਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਨਕੁਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੰਮਿਆ। ਸੱਤ ਸਾਲ ਬੀਤਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਲਿਨ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਾਤਾ ਮਦੋਤ੍ਕਟਾਃ ਪृਥਿਵੀਰਾਜ ਏਵਾਸੌ ਤਤੋਨੁਜ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ।। 3.3.5.
ਕੀਰਤਿਮਾਲਿਨੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਮਾਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਰਚਿਤ ਸਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਮੰਨੇ ਗਏ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਿਂਹਖੇਲਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਹਿਮੇਗਿਰਿਂ ਰਮ੍ਯਂ ਯੋਗਧ੍ਯਾਨਪਰੋਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਿੰਘਖੇਲਾ ਜਾਗਿਆ। ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਧੁਂਧਕਾਰੋऽਜਮੇਰੇ ਚ ਤਤੋਨੁਜਃ
ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ ਧੁੰਧਕਾਰਾ ਜੰਮਿਆ, ਤੇ ਅਜਮੇਰ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਯੋਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੌ ਚਦ੍ਰਵਂਸ਼ਜੌ
ਪ੍ਰਦ्योਤਾ ਤੇ ਵਿਦ्योਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮੇ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਤਨਯੋ ਜਾਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪਰਿਮਲੋ ਬਲੀ
ਪ੍ਰਦ्योਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ ਤੇ ਪਰਿਮਲ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯੋਤਾਦ੍ਭੀष੍ਮਸਿਂਹਸ਼੍ਚ ਗਜਸੇਨਾਧਿਪੋऽਭਵਤ੍
ਵਿਦ्योਤਾ ਤੋਂ ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਘ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿਜਰਾਜ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰਾਕਰੋਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਣਮਿੱਤਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਯਚਂਦ੍ਰਮਵਰ੍ਣਯਨ੍
ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਜਯਚੰਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਮਾਤਾਮਹਸ੍ਯ ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਨਿਡਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਕਥਂ ਭੁਂਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਨਿਰਾਕृਤਾਃ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ, 'ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਭੋਗਦਾ ਹੈਂ?' ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਵਲੋਂ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਾਲੋ ਜਯਚਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਤਾਨ੍ 3.3.5.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਪਰਿਮਲਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਮਂਤ੍ਰੀ ਭਵਾਧੁਨਾ
ਤੂੰ ਪਰਿਮਲ ਨਾਮ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਮੰਤਰੀ ਬਣ।
ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥੇ ਚ ਮਯਾ ਵੋ ਵੈ ਪੁਰੀ ਦਤ੍ਤਾ ਮਹਾਵਤੀ
ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਹਾਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਮਤ੍ਵਾ ਮੁਮੋਦਿਰੇ । ਮਹੀਪਤਿਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਦੁਃਖਾਤ੍ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਮੰਨ ਲਈ। ਪਰ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਕृਤ੍ਵੌਰ੍ਵੀਯਾਂ ਪੁਰੀਮਨ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਥੇ ਵਸਿਆ।
ਅਗਮਾ ਭੂਮਿਰਾਜਾਯ ਚਾਨ੍ਯਾ ਪਰਿਮਲਾਯ ਸਾ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭੂਮਿਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਪਰਿਮਲ ਨੂੰ।
ਵਿਵਾਹਾਂਤੇ ਚ ਭੂਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਗਮਨ੍ਯਮਕਾਰਯਤ੍
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੂਮਿਰਾਜਾ ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਕਿਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਦੇਹਲੀ ਸੁਮੂਹੂਰ੍ਤੇਨ ਦੁਰ੍ਗ ਦ੍ਵਾਰੇ ਸੁਰੋਪਿਤਾ
ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥਰੜੀ ਬਣਾਈ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਸ ਨृਪੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੇਹਲੀ ਨਾਮ ਚਾਕਰੋਤ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਥਰੜੀ ਦਾ ਨਾਮ 'ਦੇਹਲੀ' ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਾਂਤੇ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜਯਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ—
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪृਥਿਵੀਰਾਜ ਮਦ੍ਦਾਯਂ ਮੇ ਨ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ 3.3.5.
—ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ?'
ਨੋ ਚੇਨ੍ਮਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਕਠਿਨੈਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਸੈਨਿਕਾਃ
'ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।'
ਦੂਤਂ ਵੈ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰਾਜਰਾਜੋ ਮਦੋਤ੍ਕਟਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ।