ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾਤ੍ਰ ਕਮਲਂ ਤਥਾ ਕੁਵਲਯਂ ਵਿਭੋ
ਇਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲਾ ਜਲ-ਕਮਲ ਵੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਵੱਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਾਂਚਨੀਯਾਪਿ ਯਾ ਮਾਲਾ ਸਾ ਨ ਦੁष੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਕਦੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਅਨ੍ਯਦਰ੍ਚਾਸੁ ਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਯਦ੍ਧਾਰ੍ਯਂ ਸਭਾਸੁ ਚ 4.205.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦੁਬਰਂ ਨ ਖਾਦੇਤ ਭਵਾਰ੍ਥੀ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਧਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਜੀਰ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਤਿਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪਤਿਤੈਸ੍ਤੁ ਸਹਾਚਰਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪਤਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੇ ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਾਸ੍ਤੇ ਗृਹਵृਦ੍ਧਿਮਭੀਪ੍ਸਤਾ
ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਵਾਧੂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—
ਭਵਂਤ੍ਯੇਤੇ ਤਥਾ ਪਾਪਾਸ੍ਤਥਾ ਵੈ ਤਿਲਪਾਯਿਕਾਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਤੇ ਤਿਲ ਦੀਆਂ ਪਠੂਰੀਆਂ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹਨ।
ਜਲਾਗ੍ਨੀ ਚੈਵ ਬਿਭृਯਾਦ੍ਗृਹੇ ਨਿਤ੍ਯਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਅੱਗ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਿਪृष੍ਠੇऽਸ਼੍ਵਪृष੍ਠੇ ਚ ਰਥਚਰ੍ਯਾਸੁ ਚੈਵ ਹਿ
ਚਾਹੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਜਾਂ ਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ—
ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਲਭਤੇ ਨृਪ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਗਾਂਧਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਕਲਾ ਜ੍ਞੇਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਲਾਜ਼ਮੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਾ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਏष ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋਦ੍ਦੇਸ਼ ਆਚਾਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਆਚਾਰੋ ਭੂਤਿਜਨਨ ਆਚਾਰਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਃ 4.205.
ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੈਦائش ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗਮਾਨਾਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਚਾਰਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤ
ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਲਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਮਹਤ੍
ਇਹ ਚਲਣ ਨੇਕੀਆਂ, ਇਜ਼ਤ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸੁੱਖ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ ਏਵ ਨਰਪੁਂਗਵ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਫਲਦੋ ਭਵਤੀਹ ਪੁਂਸਾਮ੍
ਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦੋਂ ਚਲਣ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਮ, ਧਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਫਲ ਇਥੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸਦਾਚਾਰਧਰ੍ਮਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਰੋਹਿਣੀਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਯਨਵ੍ਰਤਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਯੇਨ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵ੍ਰਤਂ ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਦਿਂਦੁਮੌਲੇਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਸਹੀ ਵਰਤ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੱਸੋ।
ਰਹਸ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਹੈ।
ਰੋਹਿਣੀਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਯਨਂ ਨਾਮ ਵ੍ਰਤਮਿਹੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਥੇ ਰੋਹਣੀ ਚੰਦ੍ਰ-ਸ਼ਯਨ ਨਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਦਾ ਸੋਮਦਿਨਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵੇਤ੍ਪਂਚਦਸ਼ੀ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਤਦੋਂ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍षਪੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਗਉ ਦਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋऽਪਿ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾਖਂਡਾਲਾਪਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਜਪ੍ਯਃ ਸ੍ਵਭਵਨਮਾਗਤ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਜਪ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੋਮਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਪਾਦਾਵਨਂਤਨਾਮ੍ਨੇ ਹ੍ਯਨੁਜਾਨੁ ਜਂਘੇ
ਸੋਮ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਪਾਦਾਵਨੰਤਾ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਗੋਡਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮੋਨਮਃ ਕਾਮਸੁਖਪ੍ਰਦਾਯ ਕਟਿਃ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਸ੍ਯ ਸਮਰ੍ਚਨੀਯਾ
ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਮਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮੁਖਂ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਹਨੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮਧਿਪਾਯ ਪੂਜ੍ਯਾ 4.206.
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੂੰਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਠੋਡੀ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸਾ ਚ ਨਾਥਾਯ ਵਨੌषਧੀਨਾਂ ਹ੍ਯਾਨਂਨ੍ਦਦਾਯਾਥ ਪੁਨਰ੍ਭ੍ਰੁਵੋਸ਼੍ਚ
ਨੱਕ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਭਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸਮਸ੍ਤਾਧ੍ਵਰਵਂਦਿਤਾਯ ਕਰ੍ਣਦ੍ਵਯਂ ਦੈਤ੍ਯਨਿषੂਦਨਾਯ
ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਸ਼ਿਰਃ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਾਯ ਨਮੋऽਸੁਰਾਰੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਨਮਃ ਕਿਰੀਟਮ੍
ਸਿਰ ਲਈ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤਾਜ ਲਈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।