ਕ੍ਸ਼ੁਰ ਕਰ੍ਮਣਿ ਚਾਂਤੇ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਂਭੋਗੇ ਚ ਭਾਰਤ
ਕੇਸ ਮੁੰਡਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਸਤਰੀ ਸੰਗ ਵਿਚ, ਹੇ ਭਾਰਤ,
ਗੁਰੋਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਗੁਰੂ, ਪਤੀ ਦੇ ਭਗਤ ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੇ ਯਜਨ ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ,
ਯੁਗਪਜ੍ਜਲਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਬਿਭृਯਾਨ੍ਨ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ 4.205.
ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਚਕ੍ਸ਼ੀਤ ਧਯਂਤੀਂ ਗਾਂ ਜਲਂ ਨਾਂਜਲਿਨਾ ਪਿਬੇਤ੍
ਦੂਧ ਪੀ ਰਹੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਣਾ, ਤੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ।
ਦਾਸਂ ਸ਼ਪੇਨ੍ਨ ਵੈ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਬਨ੍ਧੂਨਮਤ੍ਸਰੀ
ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਪਤ੍ਤਨਦ੍ਵਾਰਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰ੍ਯਟੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਕੇ ਘੁੰਮਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼ੇषਾਹੇ ਤ੍ਵਪਿ ਸ਼ੇषਾਂਸ਼੍ਚ ਵਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਯੋ ਨਿਰਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਕੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਬਚਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਵृਥਾ ਮਾਂਸਂ ਨ ਖਾਦੇਤ ਪृष੍ਠਮਾਂਸਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਬਿਨਾ ਲੋੜ ਦੇ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ ਮਾਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਂਯਾਵਂ ਕृਸ਼ਰਂ ਮਾਂਸਂ ਸ਼ष੍ਕੁਲੀਪਾਯਸਂ ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਲੀਆ, ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਚੌਲ, ਮਾਸ, ਪਠੂਰੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਚੌਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਜਾਸ਼੍ਚ ਨਾਵਕਰ੍षੇਤ ਤਾ ਬਹਿਰ੍ਧਾਰਯਂਤਿ ਚ
ਬੱਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਘਸੀਟਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾਤ੍ਰ ਕਮਲਂ ਤਥਾ ਕੁਵਲਯਂ ਵਿਭੋ
ਇਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲਾ ਜਲ-ਕਮਲ ਵੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਵੱਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਾਂਚਨੀਯਾਪਿ ਯਾ ਮਾਲਾ ਸਾ ਨ ਦੁष੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਕਦੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਅਨ੍ਯਦਰ੍ਚਾਸੁ ਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਯਦ੍ਧਾਰ੍ਯਂ ਸਭਾਸੁ ਚ 4.205.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦੁਬਰਂ ਨ ਖਾਦੇਤ ਭਵਾਰ੍ਥੀ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਧਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਜੀਰ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਤਿਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪਤਿਤੈਸ੍ਤੁ ਸਹਾਚਰਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪਤਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੇ ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਾਸ੍ਤੇ ਗृਹਵृਦ੍ਧਿਮਭੀਪ੍ਸਤਾ
ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਵਾਧੂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—
ਭਵਂਤ੍ਯੇਤੇ ਤਥਾ ਪਾਪਾਸ੍ਤਥਾ ਵੈ ਤਿਲਪਾਯਿਕਾਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਤੇ ਤਿਲ ਦੀਆਂ ਪਠੂਰੀਆਂ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹਨ।
ਜਲਾਗ੍ਨੀ ਚੈਵ ਬਿਭृਯਾਦ੍ਗृਹੇ ਨਿਤ੍ਯਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਅੱਗ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਿਪृष੍ਠੇऽਸ਼੍ਵਪृष੍ਠੇ ਚ ਰਥਚਰ੍ਯਾਸੁ ਚੈਵ ਹਿ
ਚਾਹੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਜਾਂ ਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ—
ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਲਭਤੇ ਨृਪ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਗਾਂਧਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਕਲਾ ਜ੍ਞੇਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਲਾਜ਼ਮੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਾ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਏष ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋਦ੍ਦੇਸ਼ ਆਚਾਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਆਚਾਰੋ ਭੂਤਿਜਨਨ ਆਚਾਰਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਃ 4.205.
ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੈਦائش ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗਮਾਨਾਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਚਾਰਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤ
ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਲਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਮਹਤ੍
ਇਹ ਚਲਣ ਨੇਕੀਆਂ, ਇਜ਼ਤ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸੁੱਖ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ ਏਵ ਨਰਪੁਂਗਵ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਫਲਦੋ ਭਵਤੀਹ ਪੁਂਸਾਮ੍
ਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦੋਂ ਚਲਣ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਮ, ਧਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਫਲ ਇਥੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸਦਾਚਾਰਧਰ੍ਮਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਰੋਹਿਣੀਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਯਨਵ੍ਰਤਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਯੇਨ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵ੍ਰਤਂ ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਦਿਂਦੁਮੌਲੇਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਸਹੀ ਵਰਤ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੱਸੋ।
ਰਹਸ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਹੈ।
ਰੋਹਿਣੀਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਯਨਂ ਨਾਮ ਵ੍ਰਤਮਿਹੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਥੇ ਰੋਹਣੀ ਚੰਦ੍ਰ-ਸ਼ਯਨ ਨਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।