ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਪਥਿਕਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮਾਗਚ੍ਛਤਿ ਭਾਰਤ
ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਯਾਤਰੀ ਆਵੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ,
ਤਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸ਼ਯਨੇਨ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਤਦ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਤੇ ਸੌਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤਦੇਵਾष੍ਟਗੁਣਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸੂਰ੍ਯੇ ਹਂਸਮੁਖੇ ਗਤੇ 4.205.
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਹੰਸ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕੰਮ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਅਠ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਵਿਸ਼ਾਲਾਂ ਨ ਵਾ ਭਗ੍ਨਾਂ ਨਾਸਮਾਂ ਮਲਿਨਾਂ ਨ ਚ
ਚੌੜੀ, ਟੁੱਟੀ, ਉਚੀ-ਨੀਵੀਂ ਜਾਂ ਗੰਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸ਼ਿਰਃ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਯਾਮ੍ਯਾਯਾਮਪਿ ਭੂਪਤੇ
ਸਿਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ऋਤਾਵੁਪਗਮਃ ਸ਼ਸ੍ਤਃ ਸਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਹ੍ਯਵਨੀਪਤੇ
ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਸਹੇਲੀ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਨ ਚਾਸ੍ਨਾਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਗਰ੍ਭਿਣੀਂ ਨ ਰਜਸ੍ਵਲਾਮ੍
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਨਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੋ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਨਾਨ੍ਯਕਾਮਾਂ ਨਾਕਾਮਾਂ ਨਾਨ੍ਯਯੋषਿਤਮ੍
ਦੱਖਣ ਦੀ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚਾਹਣ ਵਾਲੀ, ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ।
ਸ੍ਨਾਤਃ ਸੁਗਨ੍ਧਧृਗ੍ਧृष੍ਟੋ ਨ ਸ਼੍ਰਾਂਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਨਾ ਥੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਭੁੱਖਾ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਪਰ੍ਵਸੁ
ਚੌਦਵੀ, ਅਠਵੀਂ, ਪੰਦਰਵੀਂ ਤੇ ਪਰਵਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ,
ਕ੍ਸ਼ੁਰ ਕਰ੍ਮਣਿ ਚਾਂਤੇ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਂਭੋਗੇ ਚ ਭਾਰਤ
ਕੇਸ ਮੁੰਡਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਸਤਰੀ ਸੰਗ ਵਿਚ, ਹੇ ਭਾਰਤ,
ਗੁਰੋਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਗੁਰੂ, ਪਤੀ ਦੇ ਭਗਤ ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੇ ਯਜਨ ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ,
ਯੁਗਪਜ੍ਜਲਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਬਿਭृਯਾਨ੍ਨ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ 4.205.
ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਚਕ੍ਸ਼ੀਤ ਧਯਂਤੀਂ ਗਾਂ ਜਲਂ ਨਾਂਜਲਿਨਾ ਪਿਬੇਤ੍
ਦੂਧ ਪੀ ਰਹੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਣਾ, ਤੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ।
ਦਾਸਂ ਸ਼ਪੇਨ੍ਨ ਵੈ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਬਨ੍ਧੂਨਮਤ੍ਸਰੀ
ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਪਤ੍ਤਨਦ੍ਵਾਰਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰ੍ਯਟੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਕੇ ਘੁੰਮਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼ੇषਾਹੇ ਤ੍ਵਪਿ ਸ਼ੇषਾਂਸ਼੍ਚ ਵਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਯੋ ਨਿਰਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਕੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਬਚਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਵृਥਾ ਮਾਂਸਂ ਨ ਖਾਦੇਤ ਪृष੍ਠਮਾਂਸਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਬਿਨਾ ਲੋੜ ਦੇ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ ਮਾਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਂਯਾਵਂ ਕृਸ਼ਰਂ ਮਾਂਸਂ ਸ਼ष੍ਕੁਲੀਪਾਯਸਂ ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਲੀਆ, ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਚੌਲ, ਮਾਸ, ਪਠੂਰੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਚੌਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਜਾਸ਼੍ਚ ਨਾਵਕਰ੍षੇਤ ਤਾ ਬਹਿਰ੍ਧਾਰਯਂਤਿ ਚ
ਬੱਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਘਸੀਟਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾਤ੍ਰ ਕਮਲਂ ਤਥਾ ਕੁਵਲਯਂ ਵਿਭੋ
ਇਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲਾ ਜਲ-ਕਮਲ ਵੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਵੱਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਾਂਚਨੀਯਾਪਿ ਯਾ ਮਾਲਾ ਸਾ ਨ ਦੁष੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਕਦੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਅਨ੍ਯਦਰ੍ਚਾਸੁ ਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਯਦ੍ਧਾਰ੍ਯਂ ਸਭਾਸੁ ਚ 4.205.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦੁਬਰਂ ਨ ਖਾਦੇਤ ਭਵਾਰ੍ਥੀ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਧਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਜੀਰ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਤਿਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪਤਿਤੈਸ੍ਤੁ ਸਹਾਚਰਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪਤਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੇ ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਾਸ੍ਤੇ ਗृਹਵृਦ੍ਧਿਮਭੀਪ੍ਸਤਾ
ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਵਾਧੂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—
ਭਵਂਤ੍ਯੇਤੇ ਤਥਾ ਪਾਪਾਸ੍ਤਥਾ ਵੈ ਤਿਲਪਾਯਿਕਾਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਤੇ ਤਿਲ ਦੀਆਂ ਪਠੂਰੀਆਂ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹਨ।
ਜਲਾਗ੍ਨੀ ਚੈਵ ਬਿਭृਯਾਦ੍ਗृਹੇ ਨਿਤ੍ਯਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਅੱਗ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਿਪृष੍ਠੇऽਸ਼੍ਵਪृष੍ਠੇ ਚ ਰਥਚਰ੍ਯਾਸੁ ਚੈਵ ਹਿ
ਚਾਹੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਜਾਂ ਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ—
ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਲਭਤੇ ਨृਪ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।