ਪੁਰਾ ਲੀਲਾਵਤੀ ਨਾਮ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਪਰਾਯਣਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਲੀਲਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ।
ਹੇਮਵृਕ੍ਸ਼ਾਮਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਸੀ, ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਭृਤ੍ਯੋ ਲੀਲਾਵਤੀਗੇਹੇ ਤੇਨ ਹੈਮਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ
ਲੀਲਾਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਅਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਪਨ੍ਨਾਨ੍ਘਟਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਹृਦਿ
ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਫਿਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਉਜ੍ਜ੍ਵਾਲਿਤਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸੌਵਰ੍ਣਾਮਰਪਾਦਪਾਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ।
ਕृਤਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षੇਣ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਦਿਕਮ੍ 4.204.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਚਾਉ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਨ ਮੂਲ੍ਯਮਾਦਾਦ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਤਃ ਸ ਭਵਾਨਿਹ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਸ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਕੋਈ ਮੁਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਉਜ੍ਜ੍ਵਾਲਨਾਦੁਜ੍ਜ੍ਵਲਰੂਪਮਸ੍ਯਾਃ ਸੁਜਾਤਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭੁਵਨਾਧਿਪਤ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਰ ਚਮਕਦਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਲੋਕੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤਸ੍ਤ੍ਵਮਾਰੋਗ੍ਯਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਤਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਅਜੇਤ ਰਹੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਸੁੱਖ-ਸਮਪੱਤੀ ਤੇ ਲੱਖਮੀ ਹੈ।
ਤਥੇਤਿ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿ ਵਚੋ ਵਸ਼ਿष੍ਠਸ੍ਯ ਦਦੌ ਸ ਸਰ੍ਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ਼੍ਚਾਧਨਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦੀਯਮਾਨਂ ਮੇਰੋਃ ਪ੍ਰਦਾਨਮਿਹ ਧਰ੍ਮਪਰੋ ਮਨੁष੍ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਇਥੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ,
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਭਮੁਪੈਤਿ ਪਠ੍ਯਮਾਨੇ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਭਵਭਯਭੇਦਨੇ ਨਰਾਣਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰਿਕ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲਦਾਨਵਿਧਿ ਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਚਤੁਰਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਸ਼ੱਕਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ' ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਚੌਥਾ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਸਦਾਚਾਰਧਰ੍ਮਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸਰਹਸ੍ਯਃ ਸਮਂਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਰਂਭੋਦ੍ਯਾਪਨੈਃ ਸਹ
ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨਵਗ੍ਰਹਮਖਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹੋਮਕਰ੍ਮਾਵਧਾਰਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਹੋਮ ਦੇ ਕਰਮ ਨਵਗ੍ਰਹ ਦੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਾਨਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਦਾਨ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਰਥ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਗਤਂ ਮਮ ਮਨੋ ਮੁਹ੍ਯਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰ ਨਾਨਾਤ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਪਰਾਯਣੈਃ
ਵਿਆਸ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਤੇ ਜੋਗ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰਧਰ੍ਮਃ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਵਰਨ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਤੇ ਧਰਮ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇ ਗਏ?
ਵਿਸ਼ੇषਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਯਦਿ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਜੇ ਸਰਸਵਤੀ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਤਰਤਿ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਸਰ੍ਵੋ ਭਦ੍ਰਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਹਰ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਕੋਈ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਕਥਿਤੋऽਯਂ ਵ੍ਰਤਤ੍ਵੋਹੋ ਦੇਵਾਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯੋ ਮਯਾ 4.205.
ਇਹ ਵਰਤ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਹੈ।
ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ ਹਰਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯੋ ਹਰਿਃ ਸ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹਰੀ ਹੈ; ਜੋ ਹਰੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਪਾਵਕਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋਸੌ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋ ਵਿਨਾਯਕਃ
ਪਾਵਕ ਹੀ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਹੀ ਵਿਨਾਇਕ ਹੈ।
ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਦੇਵ ਜਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਪ੍ਰਕਾਰਾ ਵਸੁਧਾ ਭੇਦਾਃ ਸਾਗ੍ਨ੍ਯਨਿਲਾਂਭਸਾਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਤਰੀਕੇ ਤੇ ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੇਦ ਹਨ।
ਕਞ੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਰੋਤਿ ਕਿਮਪਿ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਵਰਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇ ਮਯਾ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵ੍ਰਤਦਾਨਵਿਧਿਃ ਪਰਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਉੱਚਾ ਵਰਤ ਤੇ ਦਾਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।