ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤੁष੍ਟਿਮੇਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਰਤਨਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਤ੍ਨਮਯਂ ਗਿਰਿਮ੍ 4.202.
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਯਾਵਤ੍ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਮੁषਿਤ੍ਵੇਹ ਨਰਾਧਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੂਰੇ ਸੌ कल्प ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕਿਂਚਿਦਤ੍ਰ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਵਾ ਕृਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ,
ਮੁਕ੍ਤਾਮਯਂ ਕਨਕਵਿਦ੍ਰੁਮਭਕ੍ਤਿਚਿਤ੍ਰਂ ਚਂਚਨ੍ਮਹਾਮਣਿਮਰੀਚਿਚਯੋਪਪਨ੍ਨਮ੍
ਉਹ ਮੋਤੀ, ਸੋਨੇ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਰਤ੍ਨਾਚਲਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਯਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਰਤਨਾਚਲ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਦੋ ਸੌ ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਰੌਪ੍ਯਾਚਲਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਸੋਮਲੋਕਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ: ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ।
ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪਲਾਨਾਂ ਤੁ ਉਤ੍ਤਮੋ ਰਜਤਾਚਲਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲੇ ਭਾਰ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤੋ ਵਿਂਸ਼ਤੇਰੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਸਦਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਵੀਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਦਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬਣਾਵੇ।
ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਰਾਜਤਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਦਰਾਦੀਨ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਆਦਿਕ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਨਿਤਂਬੋऽਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿਕ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਵੇ ਅਤੇ ਕਮਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੇषਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਹੋਮਜਾਗਰਣਾਦਿਕਮ੍
ਬਾਕੀ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਕੇ, ਹੋਮ ਤੇ ਜਾਗਰਣ ਆਦਿ ਕਰੇ।
ਵਿष੍ਕਂਭਸ਼ੈਲਾਨृਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਵਿਭੂषਣੈਃ
ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਨੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇਵੇ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭਂ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਛਰ੍ਮਦਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਜਤਾਚਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੋਮਲੋਕੇ ਸਗਂਧਰ੍ਵਕਿਂਨਰਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ 4.203.
ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤੁष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਚੀਨੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ: ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਰਕ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟਭਿਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਭਾਰੈਰੁਤ੍ਤਮਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਚਲਃ
ਅੱਠ ਭਾਰ ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰੇਣੈਵਾਰ੍ਦ੍ਧਭਾਰੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਸ਼੍ਚਾਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਭਾਰ ਜਾਂ ਅੱਧ ਭਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਸਸਂਯੁਤਮ੍
ਸਾਰਾ ਪਹਾੜ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਮਂਦਾਰਃ ਪਾਰਿਜਾਤਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਃ ਕਲ੍ਪਪਾਦਪਃ
ਮੰਦਰ, ਪਾਰਜਾਤ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖਸ਼ ਹੋਣ।
ਹਰਿਚਂਦਨਸਂਤਾਨੌ ਪੂਰ੍ਵਪਸ਼੍ਚਿਮਭਾਗਯੋਃ
ਹਰੀ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਲਗਾਏ ਜਾਣ।
ਮਂਦਰੇ ਕਾਮਦੇਵਂ ਤੁ ਕਂਦਬਸ੍ਯ ਤਲੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਹੇਠ ਕਦੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਹੇਮਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਹਂਸਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪੁਲਾਚਲੇ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੰਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਜੋ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਵਾਹਨਮਖਾਦਿਕਮ੍
ਧਾਨਯ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਆਵਾਹਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਉਥੇ ਹੀ ਕਰੋ।
ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚਤੁਰਃ ਸ਼ੈਲਾਨਿਮਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਾਨੁਦੀਰਯੇਤ੍ 4.204.
ਯਜਮਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ।
ਯਸ੍ਮਾਦਾਨਂਦਕਾਰੀ ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਸਦਾ ਰਹੀਂ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥੋऽਸਿ ਪਾਹਿ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ਰਕਰਾ ਪਹਾੜ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤਨ੍ਮਯੋऽਸਿ ਮਹਾਸ਼ੈਲ ਪਾਹਿ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਹੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ, ਤੂੰ ਉਸ ਤੱਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।