ਅਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੱਟ ਧਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਵੇ।
ਸ਼ਾਲੇਯਤਂਦੁਲਾਨਾਂ ਚ ਕੁਂਭਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਹ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਦੇ ਘੜੇ ਵੀ ਲਾ ਦੇਵੇ।
ਵੇष੍ਟਯੇਚ੍ਛੁਕ੍ਲਵਾਸੋਭਿਰਿਕ੍ਸ਼ੁਦਂਡਫਲਾਦਿਕੈਃ
ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ, ਗੰਨੇ ਦੀ ਲਾਠੀਆਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਦੇਵੇ।
ਅਧਿਵਾਸਨਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੋਮਂ ਸੁਰਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਅਧਿਵਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਵਿष੍ਕਂਭਪਰ੍ਵਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਦृਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸ਼ਾਂਤਮਾਨਸਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਬਤ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਵੇ।
ਸਂਯੋਗਾਦ੍ਘृਤਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਯਸ੍ਮਾਦਮृਤਤੇਜਸੇ
ਘੀ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਜੋਮਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਘृਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਹਰ ਵੇਲੇ ਘੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ 4.201.
ਇਸ ਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਂਸਸਾਰਸਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਕਿਂਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਤੇ
ਹੰਸ ਤੇ ਸਾਰਸ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਛੋਟੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ,
ਵਿਹਰੇਤ੍ਪਿਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਆਜ੍ਯਾਚਲਂ ਪ੍ਰਚਲਕੁਂਡਲਸੁਨ੍ਦਰੀਭਿਃ ਸਂਸੇਵ੍ਯਮਾਨਮਿਹ ਯੇ ਵਿਤਰਂਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਝੁਮਦੇ ਕੁੰਡਲ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਘृਤਾਚਲਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਾਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ' ਨਾਮਕ ਦੋ ਸੌ ਇੱਕਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਰਤ੍ਨਾਚਲਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਲੋਕਾਨ੍ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਸੇਵਿਤਾਨ੍
ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਇਹ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਯਾਦਨੁਤ੍ਤਮਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਸ਼ਤੇਨ ਚ
ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੌ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣਵਜ੍ਰਗੋਮੇਦੈਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੇਂਦ੍ਰਨੀਲਕੈਃ
ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਹੀਰੇ ਤੇ ਗੋਮੇਦ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਨੀਲਮ ਨਾਲ,
ਵੈਡੂਰ੍ਯਵਿਦ੍ਰੁਮੈਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਾਵਿਤ੍ਰੋ ਵਿਪੁਲਾਚਲਃ
ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਵੈਡੂਰੀ ਤੇ ਮੂੰਗਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਚ੍ਛੇषਮਤ੍ਰਾਪਿ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਨੈਵੇਦ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਵਿਸਰਜਨ ਕਰੇ।
ਯਥਾ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੇष੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ,
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤੁष੍ਟਿਮੇਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਰਤਨਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਤ੍ਨਮਯਂ ਗਿਰਿਮ੍ 4.202.
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਯਾਵਤ੍ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਮੁषਿਤ੍ਵੇਹ ਨਰਾਧਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੂਰੇ ਸੌ कल्प ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕਿਂਚਿਦਤ੍ਰ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਵਾ ਕृਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ,
ਮੁਕ੍ਤਾਮਯਂ ਕਨਕਵਿਦ੍ਰੁਮਭਕ੍ਤਿਚਿਤ੍ਰਂ ਚਂਚਨ੍ਮਹਾਮਣਿਮਰੀਚਿਚਯੋਪਪਨ੍ਨਮ੍
ਉਹ ਮੋਤੀ, ਸੋਨੇ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਰਤ੍ਨਾਚਲਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਯਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਰਤਨਾਚਲ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਦੋ ਸੌ ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਰੌਪ੍ਯਾਚਲਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਸੋਮਲੋਕਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ: ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ।
ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪਲਾਨਾਂ ਤੁ ਉਤ੍ਤਮੋ ਰਜਤਾਚਲਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲੇ ਭਾਰ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤੋ ਵਿਂਸ਼ਤੇਰੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਸਦਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਵੀਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਦਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬਣਾਵੇ।
ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਰਾਜਤਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਦਰਾਦੀਨ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਆਦਿਕ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਵੇ।