ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਂਚਸ਼ਤਿਕਃ ਕਨਿष੍ਠਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਜੋ ਮੱਧਮ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਜ ਸੌ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਵ੍ਰੀਹਿਮਯਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯਸੁਵਰ੍ਣਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵੱਡੇ ਚੌਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲੱਗੇ ਹੋਣ।
ਯਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਗਾਰੁਤ੍ਮਤਨੀਲਰਤ੍ਨੈਃ ਸੌਮ੍ਯੇਨ ਵੈਡੂਰ੍ਯਸਰੋਜਰਾਗੈਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਹਰੇ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਬੈਡੂਰੀ ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਥ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰਾਰਿਰ੍ਦਿਵਾਕਰੋऽਪ੍ਯਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਇਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਭਗਵਾਨ, ਪੁਰਾਰੀ ਤੇ ਸੂਰਜ—all ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਣ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰੋऽਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਚਲਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਕृष੍ਣਾਨਿ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ
ਹੋਰ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕਾਲੇ ਰੱਖੋ।
ਰੌਪ੍ਯਾ ਮਹੇਂਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾष੍ਟੌ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਲ੍ਲੋਕਪਤੀਨ੍ਕ੍ਰਮੇਣ
ਅੱਠ ਲੋਕਪਾਲ, ਮਹੇਂਦਰ ਆਦਿ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਰੱਖੋ।
ਵਿਤਾਨਕਞ੍ਚੋਪਰਿ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣਮਮ੍ਲਾਨਪੁष੍ਪਾਭਰਣਂ ਸਿਤਂ ਵਾ 4.195.
ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਛਤ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਚਿੱਟੀ ਹੋਵੇ, ਰੱਖੋ।
ਤੁਰੀਯਭਾਗੇਨ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਂ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਵਿਲੇਪਨਾਦ੍ਯਾਨ੍
ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ, ਲੇਪ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਮੇਨ ਕਾਂਚਨਮਯੇਨ ਵਿਰਾਜਮਾਨਮਾਕਾਰਯੇਤ੍ਕੁਸੁਮਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਲੇਪਨਾਢ੍ਯਮ੍
ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਫੁੱਲਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਣਾਵੋ।
ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਗਂਧਮਦਨੋਤ੍ਰ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀਯੋ ਗੋਧੂਮਸਂਚਯਮਯਃ ਕਲਧੌਤਜੋ ਵਾ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗੰਧਮਦਨ ਪਹਾੜ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਗੇਹੂੰ ਜਾਂ ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਿਲਾਚਲਮਨੇਕਸੁਗਨ੍ਧ ਪੁष੍ਪਸੌਵਰ੍ਣਪਿਪ੍ਪਲਹਿਰਣ੍ਯਯਹਂਸਯੁਕ੍ਤਮ੍
ਪਿੱਛੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਰੱਖੋ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਈ ਸੁਗੰਧੀਦਾਰ ਫੁੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਪਲ ਰੁੱਖ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੰਸ ਹੋਣ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪੁਲਸ਼ੈਲਮਥੋਤ੍ਤਰੇਣ ਸ਼ੈਲਂ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਪਿ ਮਾषਮਯਂ ਸੁਵਪ੍ਰਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੰਗੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਮਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਪਹਾੜ ਰੱਖੋ।
ਮਾਕ੍ਸ਼ੀਕਭਦ੍ਰਕਰਸਾਵਚਯੇਨ ਤਦ੍ਵਦ੍ਰੌ ਪ੍ਯੇਣ ਭਾਸ੍ਵਰਰਸੈਸ਼੍ਚ ਯੁਤਂ ਵਿਧਾਯ
ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਸਜਾਓ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਹਸ੍ਤਮੁਖਮਤ੍ਰ ਵਿਧਾਯ ਕੁਂਡਂ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤਿਲੈਰਥ ਘृਤੇਨ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ੈਸ਼੍ਚ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹਾਥੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਣਾਕੇ, ਤਿਲਾਂ, ਘਿਉ, ਸਮਿੱਧ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਖੱਡ ਬਣਾਉ।
ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣਧਾਮਨਿਧੇ ਚ ਵਿਘ੍ਨਮਸ੍ਮਦ੍ਗृਹੇष੍ਵਮਰਪਰ੍ਵਤ ਨਾਸ਼ਯਾਸ਼ੁ
ਹੇ ਅਮਰਪਹਾੜ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਕਰ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦਿਵਾਕਰਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਹੀ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਮਂਦਿਰਮ੍ 4.195.
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਰੂਪ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਮਾਦਸ਼ੂਨ੍ਯਮਮਰੈਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਵ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਕਦੇ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਂ ਮੇਰੁਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਚਾਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਦਰ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਭਸੇ ਮਨ੍ਦਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਤਸ੍ਤੁष੍ਟਿਕਰੋ ਭਵ
ਮੰਦਰ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਗੀਯਮਾਨਂ ਯਸ਼ੋऽਸ੍ਤੁ ਮੇ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਵੇ।
ਹਿਰਣ੍ਯਮਯਪਾषਾਣਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਂਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਬਤ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਖ਼ਸ਼।
ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜਸੇ ਨਿਤ੍ਯਮਤਃ ਸ਼੍ਰੀਰਕ੍ਸ਼ਯਾਸ੍ਤੁ ਮੇ
ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈਂ; ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਰਹੇ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੱਧ ਪਰਬਤ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਾਵੋ ਦੇਯਾਸ਼੍ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਥਵਾ ਦਸ਼ ਭਾਰਤ
ਬਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਬਤੀ ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਕਾਪਿ ਗੁਰਵੇ ਦੇਯਾ ਕਪਿਲਾ ਸੁਪਯਸ੍ਵਿਨੀ
ਇੱਕ ਵੀ ਚਿੱਟੀ, ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯ ਏਵ ਪੂਜਨੇ ਮਂਤ੍ਰਾਸ੍ਤ ਏਵੋਪਸ੍ਕਰੇ ਤਥਾ 4.195.
ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਮਂਤ੍ਰੇਣੈਵ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਹੋਮਃ ਸ਼ੈਲੇषੁ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਸਭ ਪਰਬਤਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਮ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਧਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਸ਼ृਣੁ ਭਾਰਤ
ਬਾਰਤ, ਸਭ ਪਰਬਤਾਂ ਦੀ ਰੀਤ-ਰਵਾਜ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸੁਣ।
ਅਨ੍ਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨ੍ਨੇ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਅੰਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਂਸਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।