ਦਾਨੇਨਾਨੇਨ ਨृਪਤੇ ਸ਼ਿਵਲੋਕੋ ਨ ਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਇਸ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵृषਭਦਾਨੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਭਵਤਿ ਭਾਰਤੀ
ਇਸ ਲਈ, ਬਲਦ ਦੇਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾष੍ਟਕਯੁਤਂ ਨੀਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਵਗੁਣ੍ਠਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਨੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੋ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰਾਯੇਤ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਂਸਕਾਸ੍ਤਂ ਨ ਹਿਂਸਂਤਿ ਦਾਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਕੋਈ ਹਿੰਸਕ ਜੀਵ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ।
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦਿਹਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਧਰਮਕ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਵਣੇ ਚ ਗੁਡੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇ ਨਿष੍ਪਾਵੇषੁ ਤਿਲੇषੁ ਚ
ਲੂਣ, ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਦਾਲਾਂ ਅਤੇ ਤਿਲ ਦੇ ਨਾਲ,
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍ 4.193.
ਕੱਪੜੇ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਸਾਰਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਨਿਰ੍ਵਾਪਯਤਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਸੁਣ।
ਸਕਲਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਸ਼ਾ ਯਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਨਸੇਚ੍ਛਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਗਰੁਤ੍ਮਂਤਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍
ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਗਰੁੜ ਬਣਵਾ ਕੇ,
ਪਂਚਾਗ੍ਨ੍ਯਭਿਰਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਗਾਂ ਵृषਂ ਮਹਿषੀਂ ਹੇਮਂ ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਾਨ੍ਯਜਾਵਿਕਮ੍
ਉਹ ਗਾਂ, ਬਲਦ, ਮਹਿਲਾ ਭੈਂਸ, ਸੋਨਾ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਗਂਧਾਂਸ਼੍ਚੋਚ੍ਚਾਵਚਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਨੀਵੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਵੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਤਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਬਾਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਇਹ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਭੋਗ ਕੇ,
ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਾਦਿਹਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਜਦੋਂ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ।। 4.193.
ਇੱਥੇ ਤ੍ਰੈਓਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਤੈਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯੀਤ ਸੁਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਤੇ ਉਪਹਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਕਾਲਾਯ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਦਂਡਿਨੇ
ਧਰਮਰਾਜ, ਕਾਲ, ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਤੇ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ,
ਪ੍ਰੇਤਨਾਥਾਯ ਰੌਦ੍ਰਾਯ ਤਥਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਯ ਚ
ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੌਦ੍ਰ ਤੇ ਵੈਵਸਵਤ ਨੂੰ ਵੀ,
ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਮਾਯ ਸ ਸੁਖਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਧਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲਈ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪ੍ਰੇਤਮੁਖਂ ਪਿਤृਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਉਹ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਿषਂ ਸੁਸ਼ੁਭਂ ਕੁਂਭਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਯੋਭृਤਮ੍
ਚਉਦਵੀਂ ਦੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਦੁੱਧ ਭਰੀ ਕੁੰਭ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਘਂਟਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਂ ਵृषਭੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਘੰਟਾ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵੱਛੇ ਦੇ ਨਾਲ।
ਵृषਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਵੱਛਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਰੋਗ੍ਯਧਨਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਕੁਲੇ ਮਹਤਿ ਜਾਯਤੇ ।। 4.193.
ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਧਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਛਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਂਧਕੁਸੁਮੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵਿਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰੇ।