ਆਸ਼੍ਲੇषਾਸੁ ਤਥਾ ਰੌਪ੍ਯਂ ਯਃ ਸੁਰੂਪਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਦਰ ਚਾਂਦੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਘਾਸੁ ਤਿਲਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਵਰ੍ਧਮਾਨਾਨਿ ਮਾਨਵਃ
ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਬਰਤਨ, ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨੀਪੂਰ੍ਵਸਮਯੇ ਵਡਵਾਂ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵੇ
ਪੂਰਵਾ ਫਾਲਗੁਨੀ ਸਮੇਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰਾਫਾਲ੍ਗੁਨੀਯੋਗੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੌਵਰ੍ਣਪਂਕਜਮ੍
ਉੱਤਰਾ ਫਾਲਗੁਨੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤੇ ਤੁ ਹਸ੍ਤਿਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾਂਚਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਕृਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਾਸੁ ਵृषਭਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚਿਤਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਛਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਤੀषੁ ਚ ਧਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਦਭੀष੍ਟਮਿਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸਵਾਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨ ਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਖਾਸੁ ਮਹਾਰਾਜ ਧੁਰਂਧਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਭਾਰੀ ਲੋਡ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਪਸ਼ੂ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ 4.192.
ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਨੰਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥੇष੍ਟਂ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਗਤਿਮਿष੍ਟਾਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨ ਚਾਹਾ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਮਨ ਚਾਹੀ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਮਾਸ੍ਤੇ ਸੁਰਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ
ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਨੁਜ੍ਯੇष੍ਠਤਾਮੇਤਿ ਗਤਿਮਿष੍ਟਾਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਛੋਟੇ ਹੋਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਚਾਹੀ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤॄਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਵृਤ੍ਤੋਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵੇਦਪਾਰਗੇ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਲ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ,
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਪਸ਼ੁਮਾਨ੍ਧਨਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਧਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,
ਦਤ੍ਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾਸ੍ਵषਾਢਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉੱਤਰਾਾਢਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਵਸਤੂਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯੋ ਮਨੀषਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸਤਿ ਪੁਣ੍ਯਭਾਕ੍
ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿੱਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਯਾਤਿ ਯਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਾਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਾਹਨ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮਾਨਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰੇਹ ਜਾਯਤੇ 4.192.
ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਇੱਜ਼ਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਪ੍ਸਰਸਾਂ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਗਂਧਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਨਾਨ੍
ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਫਲੋਪੇਤਃ ਸ ਵੈ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਫਲ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤॄਨ੍ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸਕਲਾਨ੍ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚਾਨਂਤ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਨੰਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਕਾਮਾਨਾਦਾਯ ਦਾਤਾਰਮੁਪਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍ਚਸ੍ਵੀ ਜਾਯਤੇ ਕੁਲੇ
ਉਹ ਐਸੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗਾਵਃ ਪ੍ਰਭੂਤਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਤਥਾ
ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਾਂਵਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵੀ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਕ੍ਯੈ ਨਾਰਦੇਨੈਵ ਮਯਾ ਚ ਕਥਿਤਸ੍ਤਵ
ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਨ ਚਾਤ੍ਰ ਕਾਲਨਿਯਮੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪ੍ਰਕਮਸ੍ਤਥਾ
ਇੱਥੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਭਗਵਤਾ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਦਾਨਮੁਦਿਤਂ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੇਦਾਨ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਦਾਨ ਭਗਵਾਨ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਦ੍ਵਿਨਵਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਬਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤਿਥਿਦਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਤਿਥੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ: ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।