ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਫਲਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਰੁषੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਵਿਚਕਾਰ ਫਲ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਾਲ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਨੂੰ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ,
ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰ ਇਮਂ ਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸਫੈਦ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:
ਨਮੋਨਮਃ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਦੇਵਤੁਰਂਗਮਾਯ 4.187.
ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਦੇਵੀ ਘੋੜੇ ਨੂੰ।
ਵਸ੍ਵष੍ਟਕਾਦਿਤ੍ਯਮਰੁਦ੍ਗਣਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਧਾਤਾ ਪਰਮਂ ਨਿਧਾਨਮ੍
ਤੂੰ ਹੀ ਵਸੁ, ਅਠ ਅਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੁਰਗਰਥਪ੍ਰਦਾਨਮੇਤਦ੍ਭਵਭਯਸੂਦਨਮਂਤ੍ਰਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਘੋੜਾ-ਰਥ ਦੇਣ ਦੀ ਰੀਤ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਜੋ ਭਵ-ਭੈ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦੇਦੀਪ੍ਯਮਾਨਵਪੁषਾ ਚ ਜਿਤਪ੍ਰਭਾਵਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਡਲਮਖਂਡਲਚਂਡਭਾਨੋਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ, ਅਟੁੱਟ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਯ ਏਤਤ੍ਕਨਕਤੁਰਂਗਰਥਪ੍ਰਦਾਨਮਸ੍ਮਿਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜਾ-ਰਥ ਦੇਣ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਕृष੍ਣਾਜਿਨਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਕਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਦੇਣ ਦੀ ਰੀਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾ, ਇੱਥੇ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਯੁਗਾਦਿषੂਪਰਾਗੇषੁ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਦਿਨਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਸਮੇਂ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੇ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ,
ਦੇਯਮੇਤਨ੍ਮਹਾਦਾਨਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਾਤ੍ਰਾਗਮੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਾਭਿਰਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਗੋਮਯੇਨੋਪਲਿਪ੍ਤੇ ਤੁ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਗੋ-ਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ,
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਰੁਕ੍ਮਸ਼ृਂਗਂ ਤਦ੍ਰੌਪ੍ਯਦਂਤਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਦੰਦ ਬਣਾਵੇ।
ਤਿਲੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋ ਰਾਜਨ੍ਵਾਸਸਾਚ੍ਛਾਦਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਬਣਾਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦੇਵੇ।
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਗਂਧੈਃ ਫਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਨੈਵੇਦ੍ਯੇਨ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧ, ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਤੇषੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਕਾਂਸੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵੇ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਸਮੀਪੇ ਤੁ ਮਂਤ੍ਰਮੇਤਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ 4.188.
ਫਿਰ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵਦ੍ਦਾਨਾਪਾਸ੍ਤਪਾਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਨਮੋਨਮਃ
ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋਣ ਤੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਕृष੍ਣੋऽਸਿ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕृष੍ਣਾਜਿਨ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੀ ਹੈਂ, ਸਾਕਾਰ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹਾਜ਼ਰ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਖਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹਕਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਮ੍
ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯੋਕ੍ਤਃ ਪੁਚ੍ਛ ਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਦਾਨ ਲੈਣ ਦੀ ਰੀਤ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਪੂਛ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਵਦਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨ ਚੈਨਮਭਿਭਾषਯੇਤ੍
ਉਹ ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨਾ ਵੇਖੇ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੇ।
ਸਮਗ੍ਰਂ ਭੂਮਿਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭੂਮੀ ਦਾਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਨ ਤੇ ਸ਼ੋਚ੍ਯਾ ਭਵਂਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸੋਗਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਂ ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੋਪਿ ਪਾਪੀਯਾਨਿਤਿ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਹੋਰ ਵਧ ਪਾਪੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ।। 4.188.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਖਾਲ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृष੍ਣੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕृष੍ਣਮृਗਸ੍ਯ ਚਰ੍ਮ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੇਦ੍ਰਾਯ ਸਮਾਹਿਤਾਤ੍ਮਾ
ਕਾਲਾ ਮਿਰਗ ਦਾ ਚਮੜਾ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤਿ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਮਨ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹੇਮਹਸ੍ਤਿਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਭਵਨਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯਾਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਘਰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,