ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਚੇਤਸਿ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖੋ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ਗृਹਾਨ੍ਦੇਵੀਂ ਵਿਨਾਯਕਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਘਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ,
ਇਮਮੁਚ੍ਚਾਰਯੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਬੁਧਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ।
ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਤਵ ਵਿਪ੍ਰ ਨਿਵੇਦਿਤਾ 4.185.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਮਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਪ੍ਰਸੀਦਤੁ
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਕੋਦਾਦਿਤਿ ਚ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 'ਕੋਦਾਦਿ' ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਾਨਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਦਾਨ ਇਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਸਾਗ੍ਰਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਸੁਰੈਰ੍ਵृਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸੌ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹੇ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰੈਵੋਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਜਂਤੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯੇ ਪੁਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟਬਂਧੁਜਨੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨ ਵਿਯੋਗਂ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਂ ਵਰਵਾਹਨਸ੍ਥਾ ਹੈਮੀਂ ਵਿਧਾਯ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਕੁਲਾਂ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਵਧੀਆ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦ ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ੀਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, 185ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ 'ਆਤਮ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾਨ ਦੀ ਰੀਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ਵਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪੁਰੁषਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਰੀਤ ਦਾ ਵਰਣਨ— ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਲਈ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਿਨਮਥਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰਂ ਵਾਪਿ ਗੁਣਾਧਿਕਮ੍
ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਜਾਂ ਉੱਤਮ ਪਾਤ੍ਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ—
ਖਲੀਨਾਲਂਕृਤਮੁਖਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਧੇਮਵਾਜਿਨਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੋੜਾ ਬਣਵਾਏ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਜਬਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਵੇਦਿਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਤਿਲੋਪਰਿ
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਕੁਸੁਮੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤੈਸ਼੍ਚਣਕਾਨ੍ਵਿਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚਣ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਇਮਮੁਚ੍ਚਾਰਯੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾਣੋਕ੍ਤਂ ਯਤਵ੍ਰਤਃ
ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ:
ਵਾਜਿਰੂਪੇਣ ਮਾਮਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਹਿ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਘੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ ਤੇ ਵਿਦਾ ਕਰੇ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ਭਾਨੋਰ੍ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ 4.186.
ਇਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਦਾ ਲਈ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਕਾਰਯੇਦ੍ਭੋਜਨਾਦਨੁ
ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਵੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੇ।
ਇਤ੍ਥਂ ਹਿਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ਵਵਿਧਿਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਿਨਂ ਨਰੇਂਦ੍ਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੋੜਾ ਦੇਣ ਦੀ ਰੀਤ ਬੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤਰੀਕ਼ੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਹੈਮਵਾਜਿਪ੍ਰਦਾਨਂ ਸਕਲਕਲੁषਮੁਕ੍ਤਃ ਸੋऽਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਭੂਪਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਘੋੜਾ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਯੋ ਵਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਪੁਰੁषੋऽਪ੍ਯਥ ਵਾ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਵਾ ਹੈਮਾਸ਼੍ਵਦਾਨਮਭਿਨਂਦਤਿ ਦੀਯਮਾਨਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦਿਲੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਦੇਣ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਹਿਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ਵਰਥਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਹੇਮਰਥਂ ਨਾਮ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜਾ-ਰਥ ਦੇਣ ਦੀ ਰੀਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਹੇਮਰਥ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯੇऽਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰਕਥਿਤੇ ਸ੍ਵਨੁਲਿਪ੍ਤੇ ਗृਹਾਂਗਣੇ
ਚੰਗੇ ਦਿਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ,
ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਮਹਾਭਾਗ ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਸਕੂਬਰਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਚੌਕੋਣਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਚਾਰ ਪਹੀਏ ਅਤੇ ਇਕ ਲੱਕੜੀ ਹੋਵੇ।
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲੇਨ ਕੁਂਭੇਨ ਧ੍ਵਜਰੂਪੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਨੀਲਮ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਝੰਡਾ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪੂਰ੍ਣਕਲਸ਼ਾ ਧਾਨ੍ਯਾਨ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਭਰੇ ਹੋਏ ਘੜੇ ਅਤੇ ਅਠਾਰਾਂ ਮਾਪ ਅਨਾਜ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।