ਸ਼ਯ੍ਯਾਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਖਭਾਗੀ ਸ੍ਯਾਦਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਸੈਣ ਦੀ ਦਾਨ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਇਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਇਥੇ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੈਣ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਤ੍ਸ ਬਂਧੁਃ ਸ ਪਿਤਾ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਤਿ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਭੋਜ੍ਯਜਲਾਦਿਕਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਸੈਣ, ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮੈਵ ਯੋ ਹਿ ਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦਾਨਭੋਗੈਃ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਾਨ ਤੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਆਪ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਯ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਰਦਾਰੁਮਯੀਂ ਦृਢਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੈਣ ਲੈ ਕੇ,
ਹਂਸਤੂਲੀਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਸੁਭਗਾਂ ਸੋਪਧਾਨਿਕਾਮ੍
ਹੰਸ ਦੇ ਰੋਏ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਤਕੀਆ ਵਾਲੀ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਧੈਮਂ ਹਰਿਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ, ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਪਾਂਡਵ ਸਦਾ ਸਨਿਦ੍ਰਾਕਲ੍ਪਕਂ ਬੁਧੈਃ
ਪਾਂਡਵ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਗਿਆਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁੱਤਣ ਯੋਗ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਦੀਪਕੋਪਾਨਹਚ੍ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਾਸਨਭੋਜਨਮ੍ 4.184.
ਦੀਆ, ਜੁੱਤੀ, ਛਾਤਾ, ਚਮਚਾ, ਆਸਣ ਤੇ ਭੋਜਨ,
ਸ਼ਯਨਸ੍ਥਸ੍ਯ ਭਵਤਿ ਯਦਨ੍ਯਦੁਪਕਾਰਕਮ੍
ਸੈਣ 'ਤੇ ਲੈਟਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੋਵੇ,
ਸ਼ਯ੍ਯਾਮੇਵਂਵਿਧਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯੋਪਦਾਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੈਣ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ਯ੍ਯਾਦਾਨਂ ਕृਤਂ ਮਯਾ
ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਸੈਣ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨ ਕृष੍ਣ ਸ਼ਯਨਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸਾਗਰਜਾਤਯਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੀ ਸੈਣ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ,
ਦਤ੍ਤ੍ਵੈਵਂ ਤਲ੍ਪਮਮਲਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਫ਼ ਤਲਪ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਯਦਿ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਮਾਨਵੋ ਬਾਂਧਵੇ ਮृਤੇ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤੇਨੋਪਭੁਕ੍ਤਂ ਯਦ੍ਵਸ੍ਤੁ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਗृਹੇ ਸਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤੀ ਸੀ,
ਯਦਿष੍ਟਂ ਚ ਤਥਾਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਹੀ ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯੋ ਮृਤਸ਼ਯ੍ਯਾ ਯਥੋਦਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਖਂ ਵਸਤ੍ਯਸੌ ਜਂਤੁਃ ਸ਼ਯ੍ਯਾਦਾਨਪ੍ਰਭਾਵਤਃ 4.184.
ਸੈੱਤ ਦੀ ਦਾਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਨ ਸ਼ੀਤੇਨ ਬਾਧ੍ਯਤੇ ਸ ਨਰਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਜਾਂ ਠੰਢ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੂਢਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਪ੍ਰਦਾਨਮਮਲਂ ਤਵ ਪਾਂਡੁਪੁਤ੍ਰਸਂਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਸਕਲਸੌਖ੍ਯਾਨਿਧਾਨਮੇਤਤ੍
ਸਾਫ ਸੈੱਤ ਦੀ ਦਾਨ, ਜੋ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸ਼ਯ੍ਯਾਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, 'ਸੈੱਤ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਚੌਰਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਤਿਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਾਨਂ ਮਾਨਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਪੂਣ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਦਾਨਕਾਲਃ ਸਦਾ ਤਸ੍ਯ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਹੈ।
ਲੋਹਜਾਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਭਵ੍ਯਾਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਨृਪ
ਲੋਹੇ ਦੀ ਉੱਤਮ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਅਭੀष੍ਟਲੋਕਸਹਿਤਾਂ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਚਾਹੀਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ,
ਕੁਂਕੁਮੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਂਗੀਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਗੁਰੁਵਾਸਿਤਾਮ੍
ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਅੰਗ, ਤੇ ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗंध ਨਾਲ ਮਹਕਦੇ,
ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖੋ।