ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਰੁਦ੍ਰਂ ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਗਂਧੈਃ ਫਲੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਦੀਪਮਾਲਾਭਿਰੇਵ ਚ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੁਦਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੁਦਰ ਸੁਕਤ ਨਾਲ, ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧ, ਫਲ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਂਧਕੁਸੁਮੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਚਂਦਨੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਵਿਮਿਸ਼੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰਯੇਤ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਗਨੀ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਚਤੁਰੋष੍ਟੌ ਮਹਾਰਾਜ ਗੁਰੁਰੇਕੋऽਥਵਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਚਾਰ ਜਾਂ ਅੱਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਾਂ ਇਕੋ ਇਕ ਗੁਰੂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 4.180.
ਫਿਰ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ਼ਿਤਿਕਣ੍ਠਾਯ ਮਂਤ੍ਰੈਃ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੇ ਸ਼ਿਤਿਕੰਠ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਏਵਂ ਯਜ੍ਞਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਜਮਾਨੋ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਹ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ—
ਵਿਚਿਤ੍ਰਤਨੁਸਂਵੀਤੌ ਸ਼ੁਭਕਕ੍ਸ਼ੌ ਸੁਘਂਟਿਕੀ
ਅਜੋਕੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੇ ਜੁਗਤ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਦਿਵ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਪਰਿਚ੍ਛਨ੍ਨੌ ਦਿਵ੍ਯਾਂਕੁਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤੌ
ਦੇਵੀ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨੀ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਲੈਸ।
ਏਵਂ ਵਿਧਿਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਥਂ ਤਂ ਸਗਜਂ ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਰਥ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੂषਿਤਂ ਕਣ੍ਠਕਟਕੈਃ ਕਰ੍ਣਵੇष੍ਟਾਂਗੁਲੀਯਕੈਃ
ਗਲ ਦੇ ਹਾਰ, ਕੰਗਣ, ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਬਦ੍ਧਤੂਣਿਂ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਂ ਬਹੁਚਰ੍ਮਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਧਨੁ, ਕਈ ਚਮੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਯਜਮਾਨਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਜਮਾਨ, ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ।
ਇਮਮੁਚ੍ਚਾਰਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕੋਂਜਨਃ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋऽष੍ਟੌ ਦੇਵਯੋਨਯਃ
ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: 'ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅੱਠ ਦੇਵੀ ਵੰਸ਼।'
ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਸੂਤੌ ਤੁ ਬਲਰੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤੌ 4.180.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਮਮੇਭਰਥਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰੀਯੇਤਾਂ ਸ਼ਿਵਕੇਸ਼ਵੌ
ਮੇਰੇ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਰਥ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ।
ਸ੍ਵਦਾਰਨਿਰਤਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਮ੍
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਰਥਸ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ।
ਤਤੋ ਯਜ੍ਞਾਵਸਾਨੇ ਤੁ ਦੀਨਾਂਧਾਦੀਞ੍ਜਡਾਨ੍ਕृਸ਼ਾਨ੍
ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹੇ, ਗੂੰਗੇ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਤਮ ਰਥ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦੇਵ ਹੋਮਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਹੋਮਮਂਤ੍ਰਾਸ੍ਤ ਏਵ ਹਿ
ਉਹੀ ਹੋਮ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਹੀ ਯਜਨ ਦੇ ਮੰਤਰ।
ਹਯੌ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤੌ ਖਲੀਨਾਲਂਕृਤਾਨਨੌ
ਘੋੜੇ, ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਜਬਾ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ।
ਸੁਪ੍ਰਗ੍ਰਹਯੁਤੌ ਯੋਜ੍ਯੌ ਦਾਤਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਥੋਤ੍ਤਮੇ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਾਏ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਦਾਨੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਤਮ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵੇਦਤੁਰਂਗਮਾਯ ਤ੍ਰਯੀਮਯਾਯ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਕਾਯ 4.180.
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਵੇਦ-ਘੋੜਾ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ।
ਰਥੋऽਯਂ ਸਵਿਤਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵੇਦਾਸ਼੍ਚਾਮੀ ਤੁਰਂਗਮਾਃ
ਇਹ ਰਥ ਸੂਰਜ ਆਪ ਹੈ, ਤੇ ਇਸਦੇ ਘੋੜੇ ਵੇਦ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਥੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਾਜਿਰਥਂ ਬੁਧਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਢੰਗ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਵਾਲਾ ਰਥ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਾਮਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।