ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਅਖ ਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਆਪ ਘੁੰਮ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਤੁ ਸਵ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੇ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਜਾਵੇ।
ਜਾਨ੍ਵੋਰਂਤਰਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਿਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਗੋਡਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਂ ਪੁਂਸਵਨਂ ਸੀਮਂਤੋਨ੍ਨਯਨਂ ਤਥਾ
ਗਰਭਾਧਾਨ, ਪੁੰਸਵਨ ਤੇ ਸੀਮੰਤੋਨ੍ਨਯਨ ਵਾਲੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਕਾਃ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ षੋਡਸ਼ ਚਾਪਰਾਃ
ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਤਕਰਮ ਆਦਿਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਕਰਮ ਵੀ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਨ੍ਮੁਖਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ ਕਸ੍ਯਚਿਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨਾ ਵੇਖੇ।
ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਪੁਰਃਸਰਮ੍ 4.176.
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰੌਪ੍ਯੈਰੌਦੁਂਬਰੈਰ੍ਵਾਪਿ ਮृਣ੍ਮਯੈਰ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ
ਚਾਂਦੀ, ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਬਰਤਨਾਂ ਨਾਲ,
ਪੁष੍ਪੈਰਾਵੇष੍ਟਿਤਗ੍ਰੀਵੈਰਵ੍ਰਣੈਃ ਕਲਸ਼ੈਰ੍ਦृਢੈਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਗਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਟੁੱਟੇ ਨਾ ਹੋਏ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ,
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਯਜਮਾਨਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਬਿਠਾਉਣ।
ਅਦ੍ਯ ਜਾਤਸ੍ਯ ਤੇਂऽਗਾਨਿ ਅਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਅੱਜ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਾਂਗੇ।
ਏਵਂ ਕृਤਾਭਿषੇਕਸ੍ਤੁ ਯਜਮਾਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਣ ਤੇ, ਯਜਮਾਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਰਹੇ।
ਤਾਨ੍ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਚ ਭਾਵੇਨ ਬਹੁਭ੍ਯੋ ਵਾ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਬਹੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਪਾਦੁਕੋਪਾਨਹੌ ਚੈਵ ਚ੍ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਭਾਜਨਮ੍
ਜੁੱਤੀਆਂ, ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਪਲਾਂ, ਛਤਰੀ, ਚਮਰੇ ਦੀ ਪੰਖੀ ਤੇ ਭਾਂਡਾ,
ਤੇषਾਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਦਾਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਸਤ੍ਰਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਾਵਦ੍ਦਾਨਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੇ ਦੇਣ ਦਾ ਕੰਮ ਚੱਲਦਾ ਰਹੇ, ਉੱਦੋਂ ਤੱਕ ਭੋਜਨ ਵੰਡਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ ਕੁਲਂ ਤਾਰਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ 4.176.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਾਦ੍ਯੈਰ੍ਜਲਸ੍ਥਾਨੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਕੂਆਂ, ਤਲਾਵਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਤਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ਤਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਮਹਲ ਹਨ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਉੱਤਮ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭੂਮਯੋ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯਾ ਮਣਿਮਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਧਰਤੀਆਂ ਇਲਾਹੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਧृਤਂ ਸ੍ਤਮ੍ਭਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸੁਕृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਮਹਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਤੰਭਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਤਦਾਰੁਹ੍ਯ ਵਿਮਾਨਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਉੱਚ ਮਹਲ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ਼ਤੇ ਜਾਤੇ ਕਰ੍ਮਭੂਮੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਿਰ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਗੁਰੁਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਹ ਧਰਮੀ, ਸੱਚੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਭੀ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣੇ।
ਗਰ੍ਭਂ ਹਿਰਣ੍ਯਰਚਿਤਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਂਸ੍ਕਾਰਸਂਸ੍ਕृਤਤਨੁਃ ਪੁਨਰੇਵ ਤਸ੍ਮਾਤ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਥੋਂ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ षਟ੍ਸਪ੍ਤਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤ ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਇਕ ਸੌ ਛਿਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾਧੁਨਾ
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਯੇਨ ਦਤ੍ਤੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜਾ ਇਹ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਂਗਲ੍ਯਂ ਮਂਗਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨੇषੁ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਕਾਂਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ, ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—