ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮੇਨ ਸਂਵੀਤਂ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਦੋ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ
ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਜ੍ਵਨਾਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਪੁੰਨ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਤ੍ਤੇਨ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕਪਿਲ ਗਾਂਵਾਂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਂ ਭਾਰਤਂ ਵਾਪਿ ਰਾਮਾਯਣਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣ ਹੋਵੇ, ਭਾਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਮਾਇਣ ਹੀ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨਧ੍ਯਾਪਯਤਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਯ ਯੋ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਧ੍ਯਾਪਯਤੇ ਜਨਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਦੇ ਕੇ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਛਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭੋਜਨਾਭ੍ਯਂਗਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਭੋਜਨ, ਮਲ੍ਹਿਸ, ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਭਿਕਸ਼ਾ।
ਵਿਵੇਕੋ ਜੀਵਿਤਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਂਪਦਃ
ਵਿਵੇਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਧਰਮ, ਕਾਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕਲਾਸ਼ਿਲ੍ਪਂ ਯੋ ਯਦਿਚ੍ਛੇਦੁਪਾਰ੍ਜਿਤੁਮ੍ 4.174.
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਹਥਿਆਰ, ਕਲਾ ਜਾਂ ਹੂੰਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ।
ਵਾਜਪੇਯਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮ੍ਯਗਿष੍ਟਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਵਿष੍ਣੁਗृਹੇ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਨੇऽਥ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ।
ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਵਾਸਾਂਸਿ ਸ਼ਯਨਾਨ੍ਯਾਸਨਾਨਿ ਚ
ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਸਥਾਨ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਰਹਿਤਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਚਤੁਰੋ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਃ ਪृਥਕ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪੜਾਅ।
ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਾਨਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਏਕਸਪ੍ਤਤਿਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਚਾਰ ਯੁਗ ਸਤੱਤਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਵੋਪੇਤ੍ਯ ਕਾਲਾਂਤੇ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ਨੀਰੁਜੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ੇषਫਲਦਂ ਜਗਤੀਹ ਨਾਨ੍ਯਾਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਹਾਯ ਵਦਨਾਬ੍ਜਕृਤਾਧਿਵਾਸਾਮ੍
ਦਾਨ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਜੋ ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੌਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਾਪੁਰੁषਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਵਸੁਧਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਿਵਾਪਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰਾਜ ਕਰਕੇ ਸੰਭਾਲੀ।
ਰਾਜ੍ਯੇ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਤਨਯਾਨ੍ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸਪ੍ਤ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਪੋਵਨਗਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਂ ਪਰਮਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਜਦ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਖਬਰ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ,
ਤਾਨਾਗਤਾਨृषੀਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਪੋਨਿਰ੍ਧੂਤਕਲ੍ਮषਾਨ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਲਏ,
ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਚਮਨੀਯੇਨ ਪ੍ਰਿਯਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋਤ੍ਤਰੇਣ ਚ
ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਆਚਮਨ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਸਵਾਲ-ਜਵਾਬ ਨਾਲ,
ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਃ
ਉੱਚ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਪੁਲਸਤਯ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਹਾਂਰਥੀ ਰਾਜਾ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਂਵਿਦਂ ਤੇਨ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾ ਸੀਨਾ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤਤਃ ਕਥਾਂਤੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮੁਨਯਸ੍ਤੇ ਸਰਾਜਕਾਃ
ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਾ ਮਿਲ ਕੇ—