ਆਦੌ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਮਾਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ ਦਿਵਸੇ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਪਾਰਥਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਗਨੀਸ਼ਟਿਕਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ—ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਂਗਣੇ ਪਥੇ ਗੇਹੇ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਚਤ੍ਵਰੇਥ ਵਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਦਿਨ 'ਤੇ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਯੇਦਗ੍ਨਿਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆੰਗਣ, ਰਸਤੇ, ਘਰ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ,
ਯਦਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਥੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੋਜ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਅੱਗ ਜਲਾਓ, ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਆਹੂਤੀਆਂ ਦਿਓ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਕਥਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਨ ਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਮਯੋਦਿਤੁਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।
ਵਦੇਲ੍ਲੋਕਃ ਸੁਖਾਸੀਨੋ ਨ ਕੇਨਾਪਿ ਨਿਵਾਰ੍ਯਤੇ
ਪਾਰਥਾ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਰਾਜ ਨ੍ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਲੋਕ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ 4.173.
ਰਾਜਾ, ਇਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਤੇ ਪੁੰਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ।
ਇਹ ਲੋਕੇਵਤੀਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਾਧੂ,
ਚੈਤ੍ਯੇ ਸੁਰਾਂਗਣਸਭਾਵਸਥੇ ਸੁਭਵ੍ਯਾਂ ਯੇऽਗ੍ਨੀष੍ਟਿਕਾਂ ਪ੍ਰਚੁਰਕਾष੍ਠਵਤੀਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯੁਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ ਬਹੁਪ੍ਰਦਾਨਂ ਗੋਦਾਨਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਵਿਦ੍ਵਞ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ
ਵਿਦਿਆ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਸ੍ਯ ਯੋ ਵਿਧਿਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮੈਂ ਤੌਡ਼ੋਂ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਤੇ ਗਉ ਦਾਨ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ।
ਯਥਾ ਦੇਯਂ ਫਲਂ ਯਚ੍ਚ ਦਤ੍ਤੇਨ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਹੁਣ, ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਿਦਿਆ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ੁਭੇऽਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰਕਥਿਤੇ ਗੋਮਯੇਨ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਚੰਗੇ ਦਿਨ 'ਤੇ, ਜਦ ਪੰਡਿਤ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੇ, ਗੋਮਯ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ।
ਪੁष੍ਪਪ੍ਰਕਰਸਂਛਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਦਿ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੁਵਾਸਤਿਕ ਆਦਿ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਸੌਵਰ੍ਣੀਂ ਲੇਖਨੀ ਕਾਰ੍ਯਾ ਰੌਪ੍ਯਂ ਚ ਮषਿਭਾਜਨਮ੍
ਲਿਖਣ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਲਮ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਸ਼ੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਰਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੇਖਕਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੇਖਕ ਨਿਮਰ ਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੇ।
ਸਮਾਨਿ ਸਮਸ਼ੀਰ੍षਾਣਿ ਵਰ੍ਤੁਲਾਨਿ ਧਨਾਨਿ ਚ
ਲਾਈਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ, ਉਪਰੋਂ ਇਕਸਾਰ, ਤੇ ਅੱਖਰ ਗੋਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬਣੇ ਹੋਣ।
ਨਿष੍ਪਾਦਯਿਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ੈਵਂ ਵਾਪ੍ਯਥ ਵੈष੍ਣਵਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਚਾਹੇ ਸ਼ਿਵ ਸੰਬੰਧੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸੰਬੰਧੀ, ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ।
ਸਂਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਯਂ ਗੁਣਵਤੇ ਤਦਾ 4.174.
ਉਸ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮੇਨ ਸਂਵੀਤਂ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਦੋ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ
ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਜ੍ਵਨਾਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਪੁੰਨ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਤ੍ਤੇਨ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕਪਿਲ ਗਾਂਵਾਂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਂ ਭਾਰਤਂ ਵਾਪਿ ਰਾਮਾਯਣਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣ ਹੋਵੇ, ਭਾਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਮਾਇਣ ਹੀ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨਧ੍ਯਾਪਯਤਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਯ ਯੋ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਧ੍ਯਾਪਯਤੇ ਜਨਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਦੇ ਕੇ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਛਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭੋਜਨਾਭ੍ਯਂਗਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਭੋਜਨ, ਮਲ੍ਹਿਸ, ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਭਿਕਸ਼ਾ।
ਵਿਵੇਕੋ ਜੀਵਿਤਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਂਪਦਃ
ਵਿਵੇਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਧਰਮ, ਕਾਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕਲਾਸ਼ਿਲ੍ਪਂ ਯੋ ਯਦਿਚ੍ਛੇਦੁਪਾਰ੍ਜਿਤੁਮ੍ 4.174.
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਹਥਿਆਰ, ਕਲਾ ਜਾਂ ਹੂੰਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ।