ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਪੁਂਭਿਃ ਪਾਰ੍ਥ ਤਤ੍ਕੇਨ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ
ਪਾਰਥ, ਜੋ ਫਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੌਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦਾਸੀਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਬਹੁਸ਼ੋ ਗृਹਕਰ੍ਮਦਕ੍ਸ਼ਾਂ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਯ ਕੁਲਸ਼ੀਲਵਤੇ ਦਦਾਤਿ
ਜੋ ਗ੍ਰਿਹਕਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਦਾਸੀਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਸਪ੍ਤਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਦਾਸੀ ਦਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲਾ ਇਕ ਸੱਤ-ਸੌ-ਇਕਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਪਾਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਕਥਂ ਦੇਯਾ ਕਦਾ ਦੇਯਾ ਦਾਨੇ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਫਲਮ੍
ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਾਸੀ ਦੇਣ ਦੇ ਨਿਯਮ: ਕਿਵੇਂ ਦੇਣੀ ਹੈ, ਕਦੋਂ ਦੇਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਦਾਨ ਦਾ ਕੀ ਫਲ ਹੈ?
ਪੁਣ੍ਯੇऽਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰਕਥਿਤੇ ਗ੍ਰਹਚਂਦ੍ਰਬਲਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਦੱਸਣ, ਤੇ ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ,
ਮਂਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਘਨਚ੍ਛਾਯਂ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਮੋਹਕ ਤੇ ਬਦਲੀ ਦੀ ਛਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਵਾਪਿ ਚੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਤਲੇऽਪਿ ਵਾ
ਇਹ ਮੰਡਪ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰਯੇਨ੍ਮਂਡਪਂ ਭਵ੍ਯਂ ਸ਼ੀਤਵਾਤਸਹਂ ਦृਢਮ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ, ਠੰਢ ਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਸਹਿ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਸੋਹਣਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਲਮੂਲਾਨ੍ਕਰਕਾਨ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਵੇष੍ਟਿਤਾਨਥ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਣਸਮੇਂ ਫਲਾਂ, ਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਪਾਪਾਲਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਪਰਿਚ੍ਛਦਃ
ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਠੰਢਾ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸੇਵਕ ਹੋਣ।
ਏਵਂਵਿਧਾਂ ਪ੍ਰਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭੇऽਹ੍ਨਿ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ,
ਤਤਸ਼੍ਚੋਤ੍ਸਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਾਨਾਤ੍ਪਿਤਰਸ੍ਤृਪ੍ਯਂਤੁ ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਃ 4.172.
ਇਸ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਤ੍ਰਿਪਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀਵਾਨਾਂ ਜੀਵਨਂ ਪਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਪੱਖਿਆਂ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੀਵਨ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਮੁਖਂ ਚਾਨਵਲੋਕਯਨ੍
ਉਹ ਇਹ ਭੇਟ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਨਾ ਵੇਖੇ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਗ੍ਰੀष੍ਮੋष੍ਮਸ਼ੋषਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਵਿਮਾਨਂ ਸੋਧਿਰੁਹ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ,
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯੋ ਹਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਃ
ਯਕਸ਼ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੀਹ ਕਰੋੜ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ੧੭੪ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਧਰ੍ਮਘਟਕਃ ਕਰ੍ਪਟਾਵੇष੍ਟਿਤਾਨਨਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਰਮਘਟਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੂੰਹ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ।
ਤਸ੍ਯੈਵੋਦ੍ਯਾਪਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਰਨੀ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ।
ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ 4.172.
ਸ਼ੰਕਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ,
ਏष ਧਰ੍ਮਘਟੋ ਦਤ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਃ
ਇਹ ਧਰਮਘਟਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
(ਇਤਿ ਧਰ੍ਮਘਟਦਾਨਮਂਤ੍ਰਃ) ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਕੁਂਭਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
(ਇਹ ਧਰਮਘਟਾ ਦੇਣ ਦਾ ਮੰਤਰ ਹੈ) ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਰਮਕੁੰਭ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਰੂਪੀ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਅਸ਼ਵੱਥ ਰੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਤਰੋਰ੍ਮੂਲੇ ਸੇਕਂ ਮਾਸਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ,
ਸੁਸ੍ਵਾਦੁਸ਼ੀਤਸਲਿਲਾ ਕ੍ਲਮਨਾਸ਼ਿਨੀ ਚ ਪ੍ਰਾਂਤੇ ਪੁਰਸ੍ਯ ਪਥਿ ਪਾਂਥਸਮਾਜਭੂਮੌ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ, ਰਸਤੇ ਦੇ ਪਾਸ, ਜਿੱਥੇ ਯਾਤਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖੋ ਜੋ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਪ੍ਰਪਾਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਸਥਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤਤਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੀष੍ਟਿਕਾਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ ਅਗ੍ਨੀष੍ਟਿਕਾ ਕਥਂ ਦੇਯਾ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਸ਼ੀਤਭੀਰੁਭਿਃ
ਅਗਨੀਸ਼ਟਿਕਾ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਅਗ੍ਨੀष੍ਟਿਕਾਮਹਂ ਪਾਰ੍ਥ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਬੋਧ ਤਾਮ੍। ਯਥਾ ਯੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਸੁਖਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਗਨੀਸ਼ਟਿਕਾ ਕਿਵੇਂ ਦੇਣ?