ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯੈਵ ਸੂਤਸ਼੍ਚ ਹਤਸ਼ੇषੋ ਭਯਾਤੁਰਃ
ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਰਥੀ, ਜੋ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਆਗਸ੍ਕृਤਂ ਸ਼ਿਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭੀਮਾਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਃ
ਜਦ ਭੀਮ ਆਦਿ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਉੱਤੇ ਅਨਿਆਇ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਦੇਹੇ ਸਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਏ।
ਤਾਞ੍ਛਸ਼ਾਪ ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਯੂਯਂ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਪੂਜਕਾਃ
ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਓਗੇ।"
ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਚਾਪਰਾਧਕਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗੋਗੇ।
ਹਰਿਂ ਸ਼ਰਣਮਾਜਗ੍ਮੁਰਪਰਾਧਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਹਰੀ ਦੀ ਓਟ ਆ ਗਏ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਮਨਸਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਚ੍ਛਿਵਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਰੁਦਰ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾਨ੍ਯੇਵ ਤ੍ਵਦਂਗੇ ਕ੍ਸ਼ਪਿਤਾਨਿ ਵੈ 3.3.1.
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕृष੍ਣਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।"
ਤਦ੍ਵਸ਼ੇਨ ਮਯਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਾਪੋ ਭਯਂਕਰਃ
ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਤ੍ਸਰਾਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਤਸਰਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਭੀਮੋ ਦੁਰ੍ਵਚਨਾਦ੍ਦੁष੍ਟੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਯੋਨੌ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੀਮ, ਮੰਦੇ ਬੋਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਲੇਛਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਅਰ੍ਜੁਨਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਜਨਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਅਕਲਮੰਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਹਿ ਨਕੁਲੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਕਨ੍ਯਾਕੁਬਜ ਵਿੱਚ ਨਕੁਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਵਲਵਾਞ੍ਜਨਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਸਹਦੇਵ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਂਸ਼ ਏਵਾਸੌ ਜਨਿष੍ਯਤ੍ਯਜਮੇਰਕੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਅਜਮੇਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਵੇਲਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤਾਰਕਃ ਕਰ੍ਣ ਏਵ ਹਿ
ਵੇਲਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਤਾਰਕ ਹੀ ਕਰਣ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕੌਰਵਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਯਾਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ 3.3.1.
ਕੌਰਵ ਜਾਦੂਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣਗੇ।
ਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਵਤਾਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾ ਹਿ ਪਾਂਡਵਾਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹਾਵਤੀ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਮਾਯਾਦੇਵੀਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਦੇਵਕੀਜਠਰੇ ਜਨ੍ਮੋਦਯਸਿਂਹ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਸਿੰਘ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਵਂਸ਼ਜਾਨ੍ਭੂਪਾਨ੍ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵੈ ਕਲਿਮ੍
ਅੱਗ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਾਨ੍ਤਿਕਮੁਪਾਯਯੁਃ
ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਰਾਜਧਰ੍ਮਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਦਾਨਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵਿਭਾਗਸ਼ਃ
ਰਾਜਧਰਮ, ਮੋਖਸ਼ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਏ ਗਏ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਬ੍ਦਰਾਜ੍ਯਂ ਹਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪੁਰਂ ਯਯੁਃ
ਛੱਤੀ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾਵਸ਼ੋ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀਆਂ ਹੁਣ ਚਲੇ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮੁਨਯੋ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੈਮਿਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਸ਼ਤੇ ਕਾਲੇऽਤੀਤੇ ਤੇ ਸ਼ੌਨਕਾਦਯਃ
ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੇ, ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿਕ ਮੁਨੀ
ਉਤ੍ਥਾਯ ਦੇਵਖਾਤੇ ਚ ਸ੍ਨਾਨਧ੍ਯਾਨਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਦੇਵੀ ਖੱਡ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਧਿਆਨ ਆਦਿਕ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਵਿਨੀਤਾਨ੍ਭਗਵਨ੍ਭੂਮੌ ਤਦਾ ਤਾਨ੍ਨृਪਤੀਨ੍ਵਦ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੱਸੋ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਮਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।