ਸਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਕਿਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਰਤਂ ਦਾਨਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਾਂ?'
ਆਧਾਰਭੂਤਾ ਭੂਤਾਨਾਂ ਬਹ੍ਵਪਤ੍ਯਾ ਪਤਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚਾਥ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਮਯੀਂ ਸ੍ਥਾਲੀਂ ਪਲਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਪੰਜ ਸੌ ਪਲ ਭਾਰ ਦਾ ਤਾਮੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਬਣਾਵੀਂ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਮृਨ੍ਮਯੀਮਪਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੁਦ੍ਗਤਂਦੁਲਨਿष੍ਪਨ੍ਨਸੁਸ੍ਵਿਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਪੂਰਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਮੂੰਗ ਤੇ ਚੌਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ।
ਧੌਤਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਂ ਧੌਤਕਰ੍ਣਾਂ ਚਰ੍ਚਿਤਾਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਚ 4,170.
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਕੰਢੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਲਏ ਜਾਣ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਵੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯੇऽਹਨਿ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਵਾ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕਰਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਤਿੱਥ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਵਲਜ੍ਜ੍ਵਲਨਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥੈਸ੍ਤਂਡੁਲੈਃ ਸਜਲੈਰਪਿ
ਜਲ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਚੌਲ, ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਕੋਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਮਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪੁष੍ਟਿਃ ਪੁष੍ਟਿਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਫਲਤਾ ਹੈਂ ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਹੈਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਤਿਬਂਧੁਸੁਹृਦ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਪ੍ਰੇष੍ਯਜਨੇ ਤਥਾ
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਮਿੱਤਰਾਂ, ਚੰਗੇ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਹਂਡਿਕਾ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵੇ
ਇਹ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਭਾਂਡਾ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸਿष੍ਠਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾ ਚਕਾਰ ਤਥੈਵ ਤੁ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ।
ਸਾ ਚੈषਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਪਾਰ੍ਥ ਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾऽਭਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ
ਇਹੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।
ਏषਾ ਸਤੀ ਸ਼ਚੀ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਭੂਰਰੁਂਧਤੀ
ਇਹ ਸਤੀ, ਸ਼ਚੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਭੂ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਹੈ।
ਅਨਯਾ ਯਾ ਭृਤਾ ਸ੍ਥਾਲੀ ਤਯਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਥਾਲੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾਤ੍ਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ 4.170.
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ ਤੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਸ੍ਥਾਲੀਦਾਨਮਿਦਂ ਮਯਾ
ਅੰਨ ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਥਾਲੀ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਲੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲਵਦਨਾਂ ਚ ਸਤਂਡੁਲਾਂ ਚ ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਯੇ ਮਧੁਰਸ਼ੁਲ੍ਬਮਯੀਂ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਚੌੜੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਥਾਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸ੍ਥਾਲੀਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਥਾਲੀ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਸੌ ਸਤੱਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਦਾਸੀਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨੇਹਾਚ੍ਚ ਭਵਤੋ ਯਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕੇਨਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਦਾਸੀ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਖਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਹਿ ਗृਹਸ੍ਥਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣੇਂਦੁਬਿਂਬਵਦਨਾਃ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ,
ਜਾਮਯੋ ਯਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਂਤੇ ਰਮਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਾਮਯੋ ਯਾਨਿ ਗੇਹਾਨਿ ਸ਼ਪਂਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਥੇ ਉਹ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਮृਤਸ੍ਯੇਵ ਕੁਣ੍ਡਾਨਿ ਸੁਖਾਨਾਮਿਵ ਰਾਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਲੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਮਂਥਰਗਾਮਿਨ੍ਯਃ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾਃ
ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਹੌਲੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ,
ਅਹਿਰਣ੍ਯਮਦਾਸੀਕਮਲ੍ਪਾਨ੍ਨਾਜ੍ਯਮਗੋਰਸਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ, ਦਾਸੀ ਨਹੀਂ, ਘੱਟ ਅੰਨ, ਘੱਟ ਘਿਉ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਹੈ—
ਅਦਣ੍ਡਪਾਸ਼ਿਕਂ ਗ੍ਰਾਮਮਦਾਸੀਕਂ ਚ ਯਦ੍ਗृਹਮ੍
ਜਿਹੜਾ ਪਿੰਡ ਲਾਠੀ ਜਾਂ ਫਾਹੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਘਰ ਦਾਸੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੈ—
ਵਿਭਵਾਭਰਣਾ ਦਾਸ੍ਯੋ ਯਦ੍ਗृਹਂ ਸਮੁਪਾਸਤੇ 4.171.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਸੀਆਂ ਸੋਨੇ-ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—