ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਨਗਤਾਨਸ੍ਮਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਂਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ—
ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਸਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ—
ਜੀਵਤੋ ਯਸ੍ਯ ਜੀਵਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਬਾਂਧਵਾਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ—
ਅਭ੍ਯਾਗਤਂ ਸੁਹृਦ੍ਵਰ੍ਗਂ ਕੁਟੁਂਬਮਪਹਾਯ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਆਏ ਹੋਏ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ—
ਇਤ੍ਯੇਵਮਵਧਾਰ੍ਯਾਹਂ ਤਾਨृषੀਨ੍ਪੁਨਰਬ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਮਾਗਤਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਪਾਰਗਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋ।
ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭृਤ੍ਯੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰੇਵ ਚ 4.170.੧
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋ।
ਮਾਮੁਵਾਚਾਥ ਮੈਤ੍ਰੇਯਃ ਸ਼ृਣੁ ਕੌਂਤੇਯ ਮਦ੍ਵਚਃ
ਫਿਰ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।'
ਆਸੀਤ੍ਤਪੋਵਨੇ ਕਾਚਿਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਚਨਬੱਧ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸੀ।
ਸ਼ੌਚੇਨ ਤੁष੍ਟਾ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣ ਦਮੇਨ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਸਯਾਮ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਕਿਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਰਤਂ ਦਾਨਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਾਂ?'
ਆਧਾਰਭੂਤਾ ਭੂਤਾਨਾਂ ਬਹ੍ਵਪਤ੍ਯਾ ਪਤਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚਾਥ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਮਯੀਂ ਸ੍ਥਾਲੀਂ ਪਲਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਪੰਜ ਸੌ ਪਲ ਭਾਰ ਦਾ ਤਾਮੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਬਣਾਵੀਂ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਮृਨ੍ਮਯੀਮਪਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੁਦ੍ਗਤਂਦੁਲਨਿष੍ਪਨ੍ਨਸੁਸ੍ਵਿਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਪੂਰਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਮੂੰਗ ਤੇ ਚੌਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ।
ਧੌਤਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਂ ਧੌਤਕਰ੍ਣਾਂ ਚਰ੍ਚਿਤਾਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਚ 4,170.
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਕੰਢੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਲਏ ਜਾਣ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਵੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯੇऽਹਨਿ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਵਾ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕਰਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਤਿੱਥ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਵਲਜ੍ਜ੍ਵਲਨਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥੈਸ੍ਤਂਡੁਲੈਃ ਸਜਲੈਰਪਿ
ਜਲ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਚੌਲ, ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਕੋਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਮਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪੁष੍ਟਿਃ ਪੁष੍ਟਿਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਫਲਤਾ ਹੈਂ ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਹੈਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਤਿਬਂਧੁਸੁਹृਦ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਪ੍ਰੇष੍ਯਜਨੇ ਤਥਾ
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਮਿੱਤਰਾਂ, ਚੰਗੇ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਹਂਡਿਕਾ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵੇ
ਇਹ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਭਾਂਡਾ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸਿष੍ਠਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾ ਚਕਾਰ ਤਥੈਵ ਤੁ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ।
ਸਾ ਚੈषਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਪਾਰ੍ਥ ਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾऽਭਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ
ਇਹੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।
ਏषਾ ਸਤੀ ਸ਼ਚੀ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਭੂਰਰੁਂਧਤੀ
ਇਹ ਸਤੀ, ਸ਼ਚੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਭੂ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਹੈ।
ਅਨਯਾ ਯਾ ਭृਤਾ ਸ੍ਥਾਲੀ ਤਯਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਥਾਲੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾਤ੍ਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ 4.170.
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ ਤੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਸ੍ਥਾਲੀਦਾਨਮਿਦਂ ਮਯਾ
ਅੰਨ ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਥਾਲੀ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਲੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲਵਦਨਾਂ ਚ ਸਤਂਡੁਲਾਂ ਚ ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਯੇ ਮਧੁਰਸ਼ੁਲ੍ਬਮਯੀਂ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਚੌੜੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਥਾਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸ੍ਥਾਲੀਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਥਾਲੀ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਸੌ ਸਤੱਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।