ਤੈਰ੍ਭੁਕ੍ਤੈਰਿष੍ਟਸਂਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈ ਰਨੁਮੋਦਿਤਃ 4.169.
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਵਰੋਨ੍ਮੁਕ੍ਤੈਰਂਬੁਭਿਃ ਪਰਿषਿਂਚਿਤਃ
ਫਿਰ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਹੁਣ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ।
ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਸਾਧੁਵਾਦੋ ਮਹਾਞ੍ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਵੱਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੋਈ ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸਹਸ੍ਰਭੋਜ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਤੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਯੇऽਨੁਦਿਵਸਂ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਾਨਾਮਨ੍ਨਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਮਨਸੋ ਭृਸ਼ਮਾਗਤਾਨਾਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੋਚ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਅਨ੍ਨਦਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕੋਨਸਪ੍ਤਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਅੰਨ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਉਣੱਤਰਾਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਥਾਲੀਦਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ ਅਨ੍ਨਦਾਨਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਮਮਾਪਿ ਸ੍ਮृਤਿਮਾਗਤਮ੍
ਸਥਾਲੀ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅੰਨ ਦਾਨ ਦੀ ਗੱਲ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ।
ਅਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਭਗਵਨ੍ਧਨਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਨੋ ਹृਤਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੂਏ ਦੇ ਖੇਡ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਧਨ ਤੇ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਵਨਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਲ੍ਕਲਾਜਿਨਵਾਸਸਃ
ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਛਾਲਿਆਂ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾ ਕੇ ਗਏ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਨਗਤਾਨਸ੍ਮਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਂਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ—
ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਸਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ—
ਜੀਵਤੋ ਯਸ੍ਯ ਜੀਵਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਬਾਂਧਵਾਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ—
ਅਭ੍ਯਾਗਤਂ ਸੁਹृਦ੍ਵਰ੍ਗਂ ਕੁਟੁਂਬਮਪਹਾਯ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਆਏ ਹੋਏ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ—
ਇਤ੍ਯੇਵਮਵਧਾਰ੍ਯਾਹਂ ਤਾਨृषੀਨ੍ਪੁਨਰਬ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਮਾਗਤਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਪਾਰਗਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋ।
ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭृਤ੍ਯੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰੇਵ ਚ 4.170.੧
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋ।
ਮਾਮੁਵਾਚਾਥ ਮੈਤ੍ਰੇਯਃ ਸ਼ृਣੁ ਕੌਂਤੇਯ ਮਦ੍ਵਚਃ
ਫਿਰ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।'
ਆਸੀਤ੍ਤਪੋਵਨੇ ਕਾਚਿਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਚਨਬੱਧ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸੀ।
ਸ਼ੌਚੇਨ ਤੁष੍ਟਾ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣ ਦਮੇਨ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਸਯਾਮ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਕਿਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਰਤਂ ਦਾਨਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਾਂ?'
ਆਧਾਰਭੂਤਾ ਭੂਤਾਨਾਂ ਬਹ੍ਵਪਤ੍ਯਾ ਪਤਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚਾਥ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਮਯੀਂ ਸ੍ਥਾਲੀਂ ਪਲਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਪੰਜ ਸੌ ਪਲ ਭਾਰ ਦਾ ਤਾਮੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਬਣਾਵੀਂ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਮृਨ੍ਮਯੀਮਪਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੁਦ੍ਗਤਂਦੁਲਨਿष੍ਪਨ੍ਨਸੁਸ੍ਵਿਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਪੂਰਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਮੂੰਗ ਤੇ ਚੌਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ।
ਧੌਤਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਂ ਧੌਤਕਰ੍ਣਾਂ ਚਰ੍ਚਿਤਾਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਚ 4,170.
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਕੰਢੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਲਏ ਜਾਣ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਵੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯੇऽਹਨਿ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਵਾ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕਰਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਤਿੱਥ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਵਲਜ੍ਜ੍ਵਲਨਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥੈਸ੍ਤਂਡੁਲੈਃ ਸਜਲੈਰਪਿ
ਜਲ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਚੌਲ, ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਕੋਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਮਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪੁष੍ਟਿਃ ਪੁष੍ਟਿਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਫਲਤਾ ਹੈਂ ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਹੈਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।